In deze winterreeks nemen we de ideeën van enkele hedendaagse radicale politieke denkers onder de loep. Het uitgangspunt wordt Marx’ gekende kritiek op Feuerbach: "De filosofen hebben tot nu toe de wereld geïnterpreteerd; het komt erop aan de wereld te veranderen" . Wij willen tijdens deze reeks Marx van antwoord dienen en nagaan hoe we met Rancière, Mouffe, Negri en Zizek de wereld kunnen veranderen. Drie vragen zullen als een rode draad doorheen deze reeks lopen: Hoe kijken deze radicale politieke denkers tegen macht aan? Vinden we in hun denken aanknopingspunten voor concrete politieke strijd en strategie? Kunnen ze inspiratie en richting geven aan de strijd voor vrijheid en gelijkheid?
maandag 23 januari
JACQUES RANCIERE (Matthias Lievens, KUL)
Jacques Rancière is een rijzende ster binnen de politieke filosofie, maar blijft relatief onbekend bij linkse activisten. Dat is ongetwijfeld onterecht: zijn hele politieke filosofie is gebaseerd op een creatieve poging om democratie radicaal te herdefiniëren in termen van de daden van verzet en dissidentie die de gevestigde orde steeds opnieuw onderuit halen. Hij zet gangbare begrippen op hun kop, en plaatst gelijkheid opnieuw helemaal centraal in het denken over politiek. Hij ontwikkelt op die manier een heel eigen vocabularium, dat niet louter academische waarde heeft, maar vooral ook een belangrijke inspiratiebron kan zijn voor politieke actie.
Mathias Lievens is postdoctoraal onderzoeker aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte, Leuven.
maandag 30 januari
CHANTAL MOUFFE en ERNESTO LACLAU (Thomas Decreus, KUL)
Met 'Hegemony and Socialist Strategy' (1985) zetten Ernesto Laclau en Chantal Mouffe de bakens uit van wat ze zelf een 'post-marxisme' noemen: een marxisme ontdaan van ieder essentialisme en gestoeld op een post-structuralistische ontologie. Tegenover de schampere houding van het orthodoxe marxisme ten aanzien van de liberaal-democratische erfenis, pleitten Laclau en Mouffe voor een omarming van dat erfgoed en een verdere radicalisering ervan.
In hoeverre kan een dergelijk post-marxisme een nieuwe leidraad zijn voor de herformulering van een linkse ideologie ? En, nog belangrijker: kan het de deur openen naar nieuwe strategieën voor verzet?
Thomas Decreus is verbonden aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte, Leuven.
maandag 6 februari
ANTONIO NEGRI (Sonja Lavaert, VUB)
In het actuele debat over democratie wordt door de Italiaanse filosofen Agamben, Negri en Virno het perspectief van de menigte naar voor geschoven als radicaal alternatief voor een moderniteit die gevangen zit in eenkennigheid. De geschiedenis is niet een verhaal maar een discontinu raamwerk van variaties, veranderingen en verschillen die nu eens bij elkaar invoegen, dan met elkaar botsen. Negri ontdekt in zijn genealogie van de moderniteit een alternatieve lijn die begint bij Machiavelli en via Spinoza leidt tot voorbij Marx. Hij koppelt kritiek en verzet aan verbeelding, aan collectieve subjectiviteit en creativiteit. Samen met Michael Hardt schreef Antonio Negri in 2000 het boek 'Empire', dat al snel tot 'bijbel van de antiglobalisten' werd uitgeroepen.
Sonja Lavaert is filosoof en italianist. Zij doceert aan het departement Toegepaste Taalkunde van de Erasmushogeschool, Vrije Universiteit Brussel.
maandag 19 maart
GILLES DELEUZE (Marc De Kesel, Radboud Universiteit Nijmegen)
Telkens vanaf 20u30 in AC Assez. Deuren gaan open vanaf 20u.
Tot dan!
www.info-mania.be
|
