Dexia staat opnieuw aan de rand van de afgrond. Net hebben ze nog maar vier miljard ontvangen of ze komen al terug met hangende pootjes. Wanbeleid, pech, extra gevolgen van de crisis of het uitbetalen van vier miljard overheidssteun aan aandeelhouders en beursspelertjes, wie zal het weten? U en ik alleszins niet, wat u wel weet is dat u en ik opnieuw een aardig bedrag in Dexia zullen mogen pompen.
U en ik worden ondertussen lam gehouden door verhaaltjes van 'regeringsfunctionarissen' (voor zover er in de regering nog mensen zijn die functioneren), waarbij ons op het hart wordt gedrukt dat ons spaargeld niet zal verdwijnen. Dat er hoegenaamd geen reden is om ons geld bij deze bank weg te halen.
Uiteraard zegt men dit, want stel dat wij spaarders bij Dexia ons geld zouden weghalen dan ging de bank zeker failliet en zouden alle aandeelhouders kunnen fluiten naar een nieuwe schijf van enkele miljarden, betaald door diezelfde spaarders. Wat er gebeurt is dat wij als spaarder ons eigen spaargeld en dat van de grote vissen veilig stellen, door dergelijke praatjes te geloven. Indien wij dit niet zouden doen, zouden we ons spaargeld kunnen weghalen voor de bank failliet ging. Konden we ons geld op andere manieren veilig stellen. Zou Dexia failliet gaan maar zouden we ook met ons belastingsgeld niet hoeven tussen te komen.
Tussenkomen met belastingsgeld is trouwens volstrekt absurd. Banken zijn nu eenmaal vrij van enige regelgeving opgelegd door de overheid. Zelfs na vier miljard steun van diezelfde overheid. Zij spelen op de vrije markt en wanneer dit ondoordacht gebeurt gaat men nu eenmaal kopje onder.
Wanneer het goed gaat, houdt men de winsten angstvallig voor zich. De spaarder krijgt een miezerige twee procent, heel weinig voor het enige deel aan kapitaal dat stabiel is en het spelen mogelijk maakt. De aandeelhouder, de ceo en de raad van bestuur gaan voor het grove geld en de grove interesten. De staat ontvangt niets, niet via belastingen want winst op aandelen is belastingvrij en niet op het geld van CEO en raad van bestuur want het meeste 'loon' bestaat uit onbelastbare onkostenvergoedingen.
Komt de bank echter in moeilijke papieren dan worden het hele land, de overheidsreserves en het financiële welzijn van een hele natie op het spel gezet om, die bank te 'redden'. Daarbij eistt de bank dan nog zo weinig mogelijk inspraak van de overheid in het reilen en zeilen van het bedrijf op korte en lange termijn.
Ik weet niet hoe het met u zit maar voor mij is het de druppel die de emmer doet overlopen. Ofwel worden banken in moeilijkheden onmiddellijk terug staatseigendom, smijt men de toch niet competente raad van bestuur en andere rotzooi buiten, behoudt men het personeel en garandeert men een goede werking van het bankwezen, ofwel laat men de bank op zijn gezicht gaan en stoppen politici met spaarders een rad voor ogen te draaien door hen op een ziekelijke manier te misleiden, enkel en alleen om het eigen hachje te redden.
Op het eigenste ogenblik dat dit alles zich afspeelt zitten onderhandelaars voor een nieuwe federale regering rond de tafel over, nog maar eens, BHV. Charel Michel van MR heeft zelfs het lef, te stellen dat dit deel is afgerond en dat men 'snel' zal kunnen overgaan tot het sociaal-economische luik. Snel, snel !? Na vijfhonderd dagen zonder regering, durft een politicus persoonlijk verantwoordelijk voor de hele malaise, het woord 'snel' in de mond te nemen. Hoe ver is dat er over ? Hoe ver staan deze mensen eigenlijk niet verwijderd van de realiteit ?
Griekenland staat op springen, kinderen gaan al weken niet naar school wegens het ontbreken van leerkrachten en schoolboeken. Een protestmars wordt gegijzeld en gewelddadig uiteen geslagen door de politie. Er dienen besparingen doorgevoerd te worden en men ontslaat 30000 ambtenaren en verlaagt de pensioenen. Engeland neemt na zoveel jaar nog steeds geen verantwoordelijkheid, de Duitsers willen terug naar de Duitse mark. Er is in heel het Europese parlement niemand die op durft staan om een einde te stellen aan deze hallucinante schetsvertoning en in eigen land gebruikt een politicus het woord 'snel' na 500 dagen zonder regering ?
** Wat te doen ?
Ziek maakt het je, maar wat kan er gebeuren ? Vooreerst moeten de spaarders hun geld bij Dexia weghalen, net zoals de stad Gent gedaan heeft en net zoals het OCMW van Vilvoorde deed. Waarom doen die instanties dat, denkt u?
Ten tweede moet gekozen worden voor een strenge regulering van het bankensysteem, ongeacht of BHV nu splitst of niet, ongeacht of Waalse en Vlaamse criminelen in hun eigen taal berecht worden, los van wie bevoegd is voor straatvegers in Brussel. Het interesseert mensen geen fluit wie de vuilbakken leegmaakt in de Europese wijk, wat hen interesseert is of ze morgen nog werk hebben en brood op de plank !
Ten derde moet Griekenland en alle andere landen die al dan niet in moeilijke papieren zitten, gewezen worden op het feit dat je de meest efficiënte besparingen doorvoert door de armen meer koopkracht te geven en de rijken minder spaarkracht.
Wat is dat nu besparen op pensioenen? Ik kan geen dommere maatregel bedenken! Mensen op pensioen geven hun geld uit, zeker de laagste pensioenen. Besparen op ambtenarij, op de topfuncties misschien maar niet bij de lage ambtenarij. Ook zij spenderen hun loon aan basale behoeften. Wil je echt de staatskas vullen en de economie draaiende houden, dan moet je het geld halen waar het stil hangt. Aandeelhouders, grote bedrijven, kaderleden, CEO ?s en politici, zij hebben gigantische inkomsten die niet uitgegeven worden maar opzij gezet worden voor slechte tijden en het zijn slechte tijden.
Neem het voorbeeld van de onkostenvergoedingen voor parlementsleden, deze bedragen tot achtduizend euro (cijfers uit 1997). Hoe kan je in godsnaam voor 8.000 euro onkosten hebben per maand ? Maak ze belastbaar aan 70 % of nog beter schaf ze af. Betaal hun treinabonnement terug van 63 euro per maand en laat ze een broodje uit de cafetaria eten. Of is de maag van een parlementslid niet bestand tegen broodjes en is hun kont niet geschikt voor een treinstoeltje?
Winsten op aandelen is een andere piste. Op vijf maanden tijd stegen de aandelen van Apple met 16%, in daar toch belastingen op (online-simulatie van De Tijd). Er zijn altijd aandelen die het goed doen en aandelen die het minder goed doen, maar je hebt altijd inkomsten..
80 % van het spaargeld zit bij minder dan 20 % van de Belgische bevolking, belast de grote spaarvermogens en investeer het in het optrekken van pensioenen en het optrekken van de laagste lonen.
Verplicht bedrijven ofwel loonsverhogingen te geven voor het laagst betaalde personeel of dit bedrag te betalen in belastingen. Investeer als regering in projecten die op lange termijn een degelijke output hebben zoals schoolgebouwen, wegen, etc.
** Nog één keer mobiliseren
Neen, we raden de simpele spaarder aan, zijn spaargeld vooral niet weg te halen en we 'redden' Dexia nog wel een keer. Wat maakt het uit, iedereen is toch te bang om te reageren, niemand weet nog wat gedaan. Dat is perfect zo, een tamme, verwarde, onzekere bevolking.
Een bevolking die werd wijsgemaakt dat vakbonden absurde eisen stelden toen ze drie procent loonsverhoging vroegen aan bedrijven. De vakbond machteloos maken is cruciaal. Zij heeft immers nog de macht mensen te informeren en te mobiliseren.
Nogal wat mensen trapten in de desinformering over de vakbondseisen. Het was economische crisis, weet je nog. Wel de economische crisis was goed voor de bedrijfswinsten. Zo lees ik nu in de kranten. Aandeelhouders werden nog nooit zoveel uitbetaald: tot veertig procent van de winst, ook in het bedrijf werd wel 20% van de winst geïnvesteerd. Enkel de werknemer bleef op zijn honger zitten en zag zijn spaargeld stilaan verdwijnen. Dat betekent dat om en bij de 30 % van de bedrijfswinst niet geïnvesteerd wordt in het bedrijf en ook niet in het personeel.
Wel, ik hoop dat de vakbond nog éénmaal mobiliseert. Ik hoop dat elke huisvader en huismoeder haar rechten opeist. Ik hoop dat voor één keer, al is het de laatste keer, dit volk, dit hele volk, op straat komt om een einde te maken aan de wansmakelijke schertsvertoning waar wij nu al zolang getuige van moeten zijn. Ik hoop dat het niet bij België blijft maar dat ook andere Europese volkeren hun stem laten horen. Een stem die globale wetten eist voor globale wetmatigheden, die controle eist over multinationals die op dit ogenblik ons leven en onze planeet kapot woekeren, een stem die de bescherming eist van de komende generaties, tegen corrupte politici, tegen een vergiftigende wereldindustrie, tegen een afstompend onderwijs maar voor een kritisch, mensvriendelijk, zichzelf in vraag stellende samenleving, op weg naar het beste voor ieder individu, een welvaart zonder groei, maar wel eentje voor iedereen.
Sara DM - De Groene Belg 558
|
