RE-OKUPATION OF THE LAPPERSFORT, CALL OUT FOR SUPPORT : Ovl IMC

In the dark chilly woods, a new wind is stirring; winter is moving in, and with the cold nights come a new band of pirates and elves tiptoeing their way between the trees.

After 14 months of okupation, and a pointless pact with the devil signed by 3 previous okupants stating that the forest should be voluntarily packed up by November the 30th, it seemed that the struggle to save the Lappersfort was coming to an end…

But all ends are new beginnings in disguise, and a new seed of mutiny has been sewn in the fertile soil of the forest.As long as it stands threatened, the Lappersfort will be okupied by humans to defend it.

Grown over the ruins of an old ammunitions factory, the Lappersfort forest stands as a symbol for the re-growth and re-wilding of nature and for the healing of the wounds left by industrial and suburban civilisation.

The action camp is as of now under direct EVICTION THREAT, and we are now busy with barrikading, digging in, and getting ready every way we can, while still trying to reach out for more humans to come and help protect this beautiful piece of forest from falling victim to another pointless project of the kapitalist death machine.

For a freespace in the woods and for the woods, for life and wilderness everywhere, Lappersfort stays until the bitter or better end……

On the weekend of the 4-6th of december (hoping that the camp still exists by then), there will be workshops on eviktion and aktion related stuff, including climbing, tunneling, lockons, freeclimbing etc. There will obviously be food and music, and we are still looking for individuals or bands to come and play, and other people with ideas for workshops are also wished for.

Lappersfort blijft!

20.11.09 pompier, lassie en dita zijn vertrokken uit het Lappersfortbos

We stellen vast dat er vanmorgen een persbericht de wereld is ingestuurd dat een herbezetting van het bedreigde stuk Lappersfortbos aankondigt. Hoewel niet helemaal verbazend is dit niet waar wij (de 3 bezetters die de overeenkomst met Fabricom hebben getekend) voor ijverden. Integendeel.

Al weken vangen wij geruchten op, maar het leek allemaal op een hoop grootspraak, totdat er dan gisteren een grote groep mensen aankwam die ons heeft buitengewerkt. Uren durende discussies en een paar ruzies hebben deze mensen niet kunnen overtuigen de overeenkomst zijn beloop te laten. Telkens herhaalden ze "Jullie hebben niet getekend in naam van de beweging", en "jullie zijn veel te naïef geweest."

Er werd wel degelijk getekend in naam van de groep die er op dat moment, en in de maanden die er aan vooraf gingen, aanwezig was. Dat niet namens de "beweging" ondertekend werd, hebben we zelf ook benadrukt. De overeenkomst werd door ons, op voorstel van Fabricom, getekend met toevoeging en omschrijving:

"Bezetters die zich sterk maken voor alle huidige bosbezetters (een steeds wisselende verzameling individuen zonder hiërarchie noch organisatie)."

We vinden ook niet dat we naïef zijn geweest door ondertekening van de overeenkomst. Het was altijd een gok, maar we hebben tenminste gespeeld. Na veel overleg en discussie vonden we dat de kans op behoud van het bos veel groter was bij een vrijwillige ontruiming (als positief en verrassend signaal naar overheid en publieke opinie toe), dan wanneer we het lieten uitdraaien op een gedwongen ontruiming.

Een grondenruil werd op dat moment (door alle denkgroepen, die met ons als bezetters sympathiseerden) als kansrijk gezien, zeker gelet op de regeringsverklaring van de aantredende Vlaamse regering en het akkoord van Fabricom om in dergelijk scenario mee te stappen.

Alles draait uiteindelijk om geld, dus het heeft niet mogen zijn, maar ondanks onze grote teleurstelling vonden we dat we de overeenkomst moesten naleven en hebben we tot het laatste moment verder gewerkt aan de beloofde ontruiming in de vorm van het vrijwillige opkuisplan. Hoewel dit een moeizaam, demotiverend en bizar karwei was: toen de "herbezetters" zich aandienden waren alle bezetters die er waren ten tijde van onderhandelingen en ondertekening al weg, buiten de drie ondergetekenden.

Er rest ons nu, terwijl we op straat staan met ons hebben en houden, niets anders meer dan ons ten stelligste te distantiëren van deze bende ongeregeld. We hebben het gevoel dat deze piraten onze campagne hebben gekaapt. We vinden het spijtig en frustrerend dat er niet naar ons wordt geluisterd. Nu lijkt het doodsvonnis van de bomen in het Lappersfortbos bevestigd.

Pompier, Lassie en Dita, 21 september 2008 - 20 november 2009

2) 20.11.09 GGF DISTANTIEERT ZICH VAN NIEUWE BOSBEZETTING

We hebben zonet http://www.stadsomroep.com/Detail.asp?NUM=29352 (lappersfort herbezet) vernomen dat een groep nieuwe bosbezetters de 3,2 ha bedreigd Lappersfortbos opnieuw bezet hebben en de vrijwillige opkuis stilgelegd hebben. Er wordt aan nieuwe boomhutten gewerkt. Bij deze distantieert het Groene Gordel Front http://www.ggf.be zich van deze nieuwe bezetting. We houden ons aan het contract dat we afsloten met boseigenaar GDF SUEZ Fabricom & de 3 bosbezetters Dita, Lassie en Pompier. Die minnelijke bosschikking loopt nog tot en met 30 november 2009. Wij hebben ze als GGF niet gebroken en zullen geen bruggen opblazen. Met dit boscontract gaven de 3 betrokken partijen blijk van tolerantie en openheid. Brugge kende tussen 3 juni (de start van de eerste diplomatieke gesprekken) en nu een relatieve bosvrede. Ook qua politieactiviteit rond het bos was het in die periode rustig. We zijn dankbaar voor 170 dagen bosrust. Maar wat meer is: het contract opende deuren naar de overheid en bracht het zonevreemde bosverhaal op een rustige, niet verhitte wijze in de media en bij de publieke opinie. Na 123 dagen minnelijke schikking komt hier misschien een einde aan? Dit zou jammer zijn. Met deze nieuwe bezettingsactie brengt men ook de 13 veroordeelde bezetters uit 2002 en 3 bosbezetters van 2009 die het contract met GDF SUEZ Fabricom ondertekenden juridisch en financieel in gevaar.

Het GGF valt als medeondertekenaar onder het contract en dient op 1 december het strijdtoneel van het bedreigde bos te verlaten. We roepen alsnog alle bosbezetters op om die einddatum te respecteren. Dat het contract mislukt is, is niet de schuld van de boseigenaar. GDF SUEZ Fabricom heeft een paar concrete stappen gezet naar de bosbeweging en naar de overheid. Helaas zonder het verhoopte resultaat. Als de bosbezetters zich niet houden aan hun afspraak, komt het imago van de bosbeweging in het gedrang en waren al onze inspanningen tevergeefs. Dit kunnen wij niet dulden .

Wij maken van de gelegenheid gebruik om toch even te wijzen op hetgeen dankzij 2 generaties bosbezettersactie & GGF-diplomatie, overheidssteun en Fabricom-medewerking tussen 2001 en 2009 bereikt is. 13 ha Lappersfort is beschermd Poëziebos geworden en het thema van de zonevreemde bossen staat op de politieke agenda en in het Vlaamse regeerakkoord. We hebben een eerbare poging ondernomen om tegenstellingen te verzoenen en bossen te redden. Met pijn in het hart beseft het GGF dat we definitief vaarwel moeten zeggen aan dit geliefde stukje bos.

Een dierbare groet van Luc Vanneste, secretaris GGF, 050/390957 &
Peter Theunynck, voorzitter GGF 0486/737220 http://www.ggf.be

(nav het neerleggen van twee verzoekschriften)

Met onze sp.a-fractie willen we dit allereerste verzoekschrift niet zonder debat laten voorbijgaan. Het is een decretaal voorziene vorm van burgerparticipatie, of we dat nu leuk vinden of niet.

Met de fractie kunnen we akkoord gaan met het vooropgestelde antwoord.

In een vorige gemeenteraad hebben we vanuit onze fractie evenwel ook al geduid op de noodzaak aan zorg voor de burgergroeperingen, vaak rond zeer concrete dossiers, gaande van de inplanting van een nieuw voetbalstadion, kasseien of geen kasseien, het behoud van een bos, de inplanting van een woonzone, het beschermen van havendorpen, het inplanten van een fuifzaal, enzovoort.

Deze spontane bewoners- of actiegroepen zijn kinderen van onze informatiemaatschappij. Ze luiden waarschijnlijk een nieuwe periode in onze participatiecultuur in. Ze hebben geen of nauwelijks boodschap aan de bestaande adviesorganen of de bestaande informatielijnen. Ze behoren niet tot het traditionele middenveld dat bij dergelijke adviesorganen de dienst uitmaakt. Ze wantrouwen de beslissingsprocedures waarin ze niet of nauwelijks aan bod komen. Ze kijken misprijzend naar bestaande en dure informatielijnen omdat die meestal informatie brengen in een zeer laat stadium van de besluitvorming en waarin vooral de sterke economische actoren hun gewicht in de schaal kunnen leggen. Gevolg is dat deze actiegroepen de betrokken dossiers haarfijn uitpluizen en ze minstens even goed kennen als de beleidsmakers zelf of diegenen die daarover berichten. Ze beroepen zich op de openbaarheid van bestuur en zijn niet bang om te procederen wanneer er in de normale procedure mogelijks fouten zijn gemaakt. Het is voor deze actiegroepen een ultieme reflex.

Daar het dikwijls gevoelige ruimtelijke dossiers betreft lijkt het ons nodig dergelijke actiegroepen serieus te nemen, al is het maar om zeer lange gerechtelijke procedures te voorkomen. Gezagsargumenten brengen geen soelaas en werken als een rode lap op een stier. Stevige dossiers, waar alle inhoudelijke aspecten in overweging worden genomen en worden uitgelegd, waarbij de juridisch voorziene procedures niet alleen correct worden gevolgd, maar bovendien ook nog eens duidelijk en doorzichtig zijn voor de betrokken burgers, zijn de enige goede antwoorden die we kunnen bieden. De opkomst van dergelijke actiegroepen is dan ook een rechtstreeks appel naar een nog steviger democratie waar dossiers nog steviger onderbouwd worden en van politici verwacht wordt dat men de dossiers goed uitlegt, en dat in de verschillende fases van de besluitvorming. Ja, dat men zelfs op een genomen beslissing durft terug te komen, gedeeltelijk of geheel, wanneer deze niet goed was onderbouwd.

Dit is voor onze fractie het kader waarbinnen het geformuleerde voorstel van antwoord kan worden goedgekeurd.

Pascal Ennaert
Gemeenteraadslid Brugge

http://www.pascalennaert.be

‘Volgende week moet het Lappersfortbos leeg zijn’

Fabricom-baas Wim Van den Abbeele maakt zich klaar voor nieuwe ontruiming Lappersfortbos
Brugge - Een nieuwe gedwongen ontruiming van het Lappersfortbos komt zeer dichtbij. Nu enkele nieuwe bezetters de overeenkomst met Fabricom aan hun laars lappen en toch in het bos blijven, is het geduld van de grondeigenaar op. ‘Het kan niet dat een paar anarchisten ons de wet dicteren.’

Ze zijn een van de belangrijkste partijen in het Lappersfortdossier, maar ze nemen zelden of nooit het woord. Het bedrijf ‘GDF SUEZ Energy Services International’ is eigenaar van de 3,2?hectare grond in het Lappersfortbos die nog met kap bedreigd zijn. Het bedrijf heeft een bouwvergunning om er loodsen en kantoren te bouwen. Maar een nieuwe groep bezetters wil daar een ultiem stokje voor steken.
‘Ik sta erop dat ons contract nageleefd wordt’, zegt Wim Van den Abbeele, de secretaris-generaal van Fabricom GDF Suez.

Wanneer bent u voor het eerst met het Lappersfortbos in contact gekomen?
Wim Van den Abbeele: ‘Begin dit jaar is dat dossier op mijn bureau terechtgekomen: de directie in Parijs wou dat het probleem opgelost werd. Ik moet zeggen dat ik tot dan toe nog nooit van het Lappersfortbos had gehoord. Er was daar dus blijkbaar een bezetting bezig, zag ik, en ik wou weten hoe de vork daar precies in de steel zat.’
‘Ik zag dat het Lappersfortbos 30?hectare groot was, en dat wij daarvan 18?hectare in bezit hebben. 15?hectare daarvan hebben we eind vorig jaar verkocht aan de Vlaamse overheid en aan de stad Brugge. Dat stuk blijft dus bos. Er is nog een 3,2?hectare over, die als industrieel gebied ingekleurd staat. Dat stuk werd dus bezet. Als eigenaar hadden we die bezetters al lang manu militari kunnen laten verwijderen, maar ik wou weten waarom ze daar zaten. In mei en juni heb ik daarom een aantal keer samengezeten met Luc Vanneste van actiegroep Groene Gordel Front om te horen wat hun klachten waren.’

Zij willen ook het laatste stukje vrijwaren als bos.
‘Ik had al snel door dat ons stukje grond bezet werd om symbolische reden. De bezetters vinden het Lappersfort een symbool voor de zovele hectaren in Vlaanderen die ontbost worden, en voor het feit dat zoveel groen verloren gaat in ons land. Het gaat hen dus niet specifiek om dat stukje Lappersfort dat zo fantastisch is. De actievoerders willen Vlaanderen bewustmaken van de teloorgang van het groen in onze omgeving.’
‘Eigenlijk kon ik mij daar wel in vinden. Ze hebben ons voorgesteld of we bereid waren om een ander stuk grond te nemen om onze industriële activiteiten te ontplooien. Wij zijn een groot bedrijf en we zitten op verschillende locaties in heel het land. Of dat stuk grond nu in Brugge of elders ligt, maakt in principe niet zoveel uit, argumenteerden zij. Na wat nadenken vond ik dat ze gelijk hadden. Maar dan moest ik in ruil wel een equivalent krijgen, met dezelfde mogelijkheden tot ontwikkeling. En dat ligt niet zomaar voor het rapen.’

Uiteindelijk ging u samen met de bosbezetters naar de Vlaamse overheid: als zij u een evenwaardig stuk grond konden bieden, was u bereid afstand te doen van het laatste stukje bedreigde Lappersfort. In ruil beloofden de bezetters dat het bos tegen 30?november ontruimd zou zijn, als er geen oplossing uit de bus zou komen.
‘Ik zag het nut er niet van in om een vijftigtal mensen met geweldpleging uit dat bos te zetten. Zo creëer je agressie en negatieve energie. We zijn tot een overeenkomst gekomen, en we hebben dat in een contract gegoten. Een drietal bezetters wilde garant staan voor alle bosbezetters, en het Groene Gordel Front stelde zich borg voor de talloze groene bewegingen.’
‘Op 14?september hebben we de Vlaamse ministers Philippe Muyters (N-VA) en Joke Schauvliege (CD&V) ontmoet. Zij hebben na wat praten gezegd dat ze niet op onze vraag ingingen. Waarom niet? Omdat ze zo’n evenwaardig stuk grond niet hadden. Maar ze hebben zich wel geëngageerd om op korte termijn een plan op te maken om het probleem van de zonevreemde bossen aan te pakken en ze te herbestemmen. Ze beloofden ook om 60 tot 75?hectare zonevreemd bos te herbestemmen. En de bosbeweging zou bij die plannen betrokken worden. Dat is een enorme realisatie.’

Even leek het erop dat de bezetters effectief het bos zouden verlaten, maar vorige week kwam alweer een nieuwe groep actievoerders opdagen. Nu worden er weer volop boomhutten gebouwd.
‘Wij hebben nochtans onze steun verleend aan de schoonmaakactie door containers ter beschikking te stellen. Nu: ik zal volgende week dinsdag of woensdag wel komen vaststellen of het bos nu ontruimd is of niet. Ik zou ook graag eens in dat gebied, dat toch onze rechtmatige eigendom is, kunnen rondlopen zonder gevaar te lopen.’

Bent u niet gewoon heel naïef geweest? Waarom hebt u ooit geloofd dat het bos leeg zou zijn tegen dan?
‘Ik heb echt gedacht dat we tot een oplossing zouden komen. En het resultaat vind ik ook heel positief. De symboliek van de bezetting heeft zijn resultaat gehaald. Je moeten niet te emotioneel zijn en treuren over die paar bomen die zullen verdwijnen, vind ik. Neen, je moet blij zijn dat een groot aantal andere zonevreemde bossen, die vaak ook echte bossen zijn, worden gevrijwaard. En de groene beweging zal mee kunnen sturen wát er wordt gevrijwaard. Het zou echt jammer zijn om dat allemaal de vuilbak in te gooien.’
‘We hebben een contract afgesloten met die mensen. Als die overeenkomst niet wordt gerespecteerd, dan zijn er rechtsmiddelen om het wel te doen naleven. Ik denk dat het duidelijk is waar we dan naartoe moeten.’

U heeft een bouwvergunning om zes loodsen en een kantoorgebouw te bouwen op het stukje grond. Gaat u die zelf gebruiken of verkopen?
‘Ik denk dat het nog te vroeg is om daar al veel over te zeggen. Eerst moet het probleem van de bezetting opgelost worden. Ik zou graag eens als vrij mens op dat terrein kunnen rondlopen, zonder veel commotie. Zonder dat daar mensen in de buurt lopen die de omgeving soms onveilig maken, die afval achterlaten, en die sommige buurtbewoners schrik aanjagen dat er misschien ingebroken wordt.’

U bent zelf een namiddag in het Lappersfort gaan wandelen.
‘Ik ben daar inderdaad in de zomervakantie met mijn zonen naartoe gegaan op een vrije dag. Ik wou toch wel eens met mijn eigen ogen zien waarover het ging. U bent daar óók een nacht gaan slapen (Het Nieuwsblad sliep vorige maand één nacht in het Lappersfortbos, red.), dus we zitten op dezelfde golflengte (lacht).’

Wat was uw indruk van het bos?
‘Het was een bevestiging van wat ik tijdens de onderhandelingen hoorde: dat het puur om een symboolgebied gaat. Het terrein op zich is eigenlijk wildgroei en onderbos. Dat is geen volwaardig bos, met alle respect voor zij die erin zitten. Er staan uiteraard mooie bomen langs de rand van het terrein, maar wij zijn verplicht om die te laten staan en zelfs om ze te onderhouden. Maar dat kunnen we nu niet, door de bezetting.’

Voelt u zich de boeman in heel dit dossier? U bent de man die de opdracht zal geven om te kappen.
‘Neen. Tot nu toe hebben wij over dit dossier nooit persmededelingen verstuurd of commentaar gegeven: ons bedrijf wil low profile blijven. Ik denk echt niet dat ik een boeman ben. Integendeel: ik heb er alles aan gedaan om tot een oplossing te komen. En we mogen ook trots zijn op wat we hebben gerealiseerd.’
De bezetters zeggen: waarom kan een multinational als Fabricom GDF Suez geen afstand doen van voor wat voor hen maar een peulschil, een piepklein lapje grond is?
‘Ik denk dat die vraag niet terzake doet. We hebben een overeenkomst afgesloten, en die wordt niet nageleefd. Als je morgen een appartement koopt, en je betaalt je huur niet, zal dat ook niet blijven duren. Als je je afspraak niet nakomt, dan hangen daar gevolgen aan vast. Dat is voor iedereen zo. Ik sta erop dat onze overeenkomst wordt gerespecteerd, want anders zitten we in een anarchie. Na dertig november heb ik geen geduld meer, dan gaan we juridische stappen ondernemen. We kunnen ons toch de wereld niet laten dicteren door enkele anarchisten? Je moet je contract naleven, of dat nu om een multinational, een kmo of om mij alleen gaat.’

Tom Le Bacq in het Nieuwsblad dit weekend