Document van de Senaat over de anarchistische beweging en niet alleen : Ovl IMC

Handelingen van de Belgische Senaat,
29 oktober 2009

De heer Carl Devlies, staatssecretaris voor de Coördinatie van de Fraudebestrijding en staatssecretaris, toegevoegd aan de minister van Justitie. – Ik lees het antwoord van minister De Clerck.

Sinds eind 2007 wordt een stijging vastgesteld van het aantal acties die men hoogstwaarschijnlijk kan linken aan het anarchistische milieu. Die acties maken deel uit van verschillende anarchistische campagnes, onder andere voor het sluiten van gevangenissen en gesloten opvangcentra. Alle bedrijven die van dichtbij of van ver in relatie staan met die instellingen, kunnen het doelwit zijn van anarchistische acties. Onder meer een onderhoudsfirma, De Post en maatschappijen van openbaar vervoer werden het slachtoffer van dergelijke acties. Politiediensten werden eveneens geviseerd.
De daden gepleegd door de anarchisten gaan van het aanbrengen van graffiti over vandalisme tot brandstichting. Sinds begin dit jaar zijn minstens 55 dergelijke feiten bekend.
In oktober 2009 werden twee goed voorbereide en geplande acties ondernomen door groepen in het zwart geklede en gemaskerde mensen. De eerste actie vond plaats in Brussel, waar vitrines van uitzendbureaus en bankagentschappen werden vernield.
Vanuit de anarchistische ideologie worden gevangenissen en asielcentra immers beschouwd als de instrumenten bij uitstek voor de repressie van de staat. Openbare instellingen en bedrijven die instaan voor uitbating van, of diensten aan gevangenissen en gesloten centra zijn dan ook het mikpunt geworden van een kleine groep gewelddadige anarchisten, bijvoorbeeld het bedrijf Besix op 15 oktober jongstleden. Het bedrijf in kwestie wordt geviseerd wegens zijn betrokkenheid bij de bouw van het nieuwe asielcentrum in Steenokkerzeel.
Begin augustus 2009 werd op het internet zelfs een zwarte lijst gepubliceerd van bedrijven die meewerken aan de bouw van het gesloten centrum. De naming and shaming tactics worden wel vaker gebruikt als actiemethodes van extreem linkse activisten.
Een exhaustieve lijst van incidenten opstellen is erg moeilijk omdat de inlichtingen- en politiediensten niet altijd kunnen bepalen of een feit al dan niet politiek geïnspireerd is.
Slechts een beperkt aantal feiten werd als dusdanig expliciet opgeëist op het internet of in pamfletten, of kon door ter plaatse aangebrachte tags als anarchistisch worden bestempeld. Ook de doelwitkeuze kon in een aantal gevallen doen vermoeden dat een feit kaderde in de anarchistische campagne tegen het gevangeniswezen en de gesloten centra. Het gewelddadig protest in ons land tegen het asiel- en migratiebeleid kadert dus in een algemene anarchistische campagne tegen het systeem van gevangenissen en gesloten centra. Die radicale stroming staat echter volledig los van het legitieme en vreedzame verzet van ngo’s die opkomen voor de rechten van vluchtelingen en mensen zonder papieren, en in het algemeen een humaner immigratiebeleid eisen.
Er lopen meerdere onderzoeken onder de coördinatie van het federaal parket, dat die problematiek volgt. Tot nu toe werden geen personen aangehouden.
Overeenkomstig haar opdrachten, geregeld in de wet van 30 november 1998, schenkt de Veiligheid van de Staat de nodige aandacht aan extreemlinkse en anarchistische groeperingen in ons land die actief zijn rond de asiel- en migratieproblematiek.
Waar de meerderheid dit op vreedzame wijze doet, heeft een kleine minderheid gekozen voor illegale en harde methodes. Het is onze inschatting dat een groot deel van de recente gewelddadige incidenten in ons land toe te schrijven zijn aan leden van de anarchistische beweging, die ageren rond volgende thema’s: strijd tegen de gevangenissen en de gesloten centra als ultieme repressiemiddelen van de staat en solidariteit met mensen zonder papieren. Ons permanent toezicht op de anarchistische beweging houdt ook in dat gegevens worden bijgehouden van incidenten die mogelijk anarchistisch geïnspireerd zijn. Het strafrechtelijke onderzoek wordt uiteraard overgelaten aan de bevoegde opsporingsdiensten.
Waar mogelijk verleent de Veiligheid van de Staat haar expertise bij het in kaart brengen van groeperingen en individuen.
De Veiligheid van de Staat pleegt voortdurend overleg met haar homologe buitenlandse diensten, teneinde grensoverschrijdende fenomenen in kaart te brengen. In het kader van ideologisch extremisme wordt op regelmatige basis informatie uitgewisseld. Het publieke rapport Het vuur van het verzet van de AIVD over de groeiende weerstand tegen het Nederlandse asiel- en vreemdelingenbeleid bevestigt inderdaad dat Nederland met dezelfde problematiek heeft af te rekenen. Het is echter onze inschatting dat het in beide landen om een louter nationaal fenomeen gaat dat weliswaar door gelijkaardige ideologische motieven wordt gestuurd.
Door het OCAD werden met betrekking tot deze specifieke acties, die voornamelijk gericht zijn tegen de gevangenissen en gesloten centra, al verschillende dreigingsanalyses gemaakt, zodat de ministers en hun diensten de nodige maatregelen kunnen nemen, waarop ik om begrijpelijke redenen niet dieper in wens te gaan.

dit lijkt me allesbehalve onder propaganda te vallen... en ik begrijp niet waarom de persoon die dit gepost heeft zo verontwaardigd is. Het is een logisch gevolg van harde, illegale acties. Activisten die kiezen voor dergelijke actiemethoden zijn er zich normaalgezien van bewust dat de overheid hier tegen zal optreden, zeker bij herhaaldelijk voorkomen. Sommigen zien dit als een teken dat de acties effectief zijn, als de overheid er geen last van zou hebben, dan hoeft men er immers ook niks tegen te ondernemen. Hoe harder de acties, hoe harder de repressie. Harde acties kun je jezelf enkel veroorloven mits goede voorbereiding/organisatie, volledige anonimiteit, stilte, zwijgen, onvoorwaardelijk vertrouwen in medeactivisten, ... en rekening houden met de mogelijkheid op gepakt en gestraft te worden.

zonder een pro- of contra-oordeel te vellen over bepaalde acties (of actiemethoden), blijft het, mijns inziens, sowieso de plicht van ieder weldenkend mens te reageren tegen het steunen uitvoeren of voorbereiden van daden die het schenden van de menselijke waardigheid en de mensenrechten inhouden.

Als je tegen de staat bent, moet je niet gaan verwachten dat diezelfde staat in een hoekje gaat zitten wachten tot het met hem gedaan is.

Merk trouwens op dat het document spreekt over groeiend protest tegen de migratiepolitiek van de regering, zowel hier als in Nederland. Daar gaan ze niet verder op in. Vreemd, want ook het vreedzaam protest neemt toe, wat toch wel wijst op verontwaardiging bij het volk.

' groeiend protest' , ik heb de indruk dat ze dat woord alleen nog voor faceboek-groepen gebruiken . vraagje : hoe is men aan deze tekst gekomen ? toevallig of is er echt iemand die zich bezighoud om alle teksten van de overheid na te lezen , in dat geval , mooi werk , en hou iedereen vooral op de hoogte van wat die ellendelingen in brussel daar allemaal roddelen