Vrijlatingen in Frankrijk + Brief van Isa en Farid
Op vrijdag 6 juni warden Ivan en Bruno (1) die sinds 19 januari in de gevangenis zaten, vrijgelaten en onder juridische controle geplaatst. Het onderzoek gaat voort. Farid, die op 23 januari gearresteerd werd in Vierzon in gezelschap van Isa, werd een week eerder al vrijgelaten en eveneens onder juridische controle geplaatst. (2) Isa zit nog steeds opgesloten in de gevangenis van Lille-Séquedin.
(1) Ivan en Bruno werden op 19 januari gearresteerd terwijl ze onderweg waren naar een betoging aan het gesloten centrum van Vincennes. In hun auto werden rookbommen en kraaiepoten teruggevonden.
(2) Farid en Isa werden op 23 januari gearresteerd nabij Vierzon. De douane vond natriumchloraat, sabotagehandleidingen en de plannen van jeugdgevangenissen in hun auto.
Brief van Isa en Farid vanuit de gevangenissen van Lille-Sequedin en Meaux, mei 2008
“Hoe zwakker het verzet, hoe strakker het despotisme” – Orwell, 1984
Het ging allemaal heel snel. We waren met z’n tweeën toen ons voertuig gecontroleerd werd door de douane in Vierzon. Uiteindelijk vonden ze in een zak handleidingen voor sabotage en het maken van explosieven, het plan van de nieuwe gevangenissen voor minderjarigen (beschikbaar op internet) en een kleine hoeveelheid natriumchloraat.
Deze elementen tezamen gaven zonder twijfel een bijzonder subversieve wending aan de inhoud... Meer nog omdat Farid geficheerd is door de politieke politie voor zijn anti-gevangenismilitantie en voor zijn strijd aan de zijde van sans-papiers en daklozen. Isa stond bij geen enkele politiedienst gekend.
De anti-terroristische onderdirectie van Parijs heeft onmiddellijk de zaak voor zich genomen. De huiszoekingen hebben in werkelijkheid niets opgebracht; het enige wat ze hebben kunnen verzegelen zijn knalbommetjes, pamfletten en geëngageerde bladen waaruit ze de idee van een terroristisch project afleiden. Wij ontkennen dit categoriek.
Kan men tegenwoordig iemand beschuldigen van een misdaad die hij niet begaan heeft en die niet gebeurd is, op basis van simpele verdenkingen die berusten op documenten die op zich niets bewijzen? In werkelijkheid is het de politieke dimensie die geleid heeft tot het vermoeden van zo’n dreiging. Betekent dit dat de strijd, de revolte een misdaad is waaraan iedere kwade betoger, iedere vrije en geëngageerde mens schuldig is...?
We werden 96 uur onder ‘garde à vue’ [hechtenis door politie]; we kregen pas na 72 uur de mogelijkheid om een advocaat te zien. Onze DNA werd onder dwang genomen. Ze beweren het DNA van Isa gevonden te hebben op een “brandmechanisme” dat vorige lente teruggevonden werd voor het politiekantoor van het 18de arrondissement in Parijs.
Tot nu toe zat het onderzoek vast. Isa ontkent alle betrokkenheid in deze zaak. Het DNA is trouwens een erg omstreden instrument: in dit soort zaken wordt het altijd gebruikt om diegene die ervan verdacht word te beschuldigen en de wetenschappelijke pseudo-objectiviteit sluit elke discussie.
Geen van ons beiden behoren tot een politieke groep maar we maken deel uit van de mensen die jullie zonder twijfel gekruist hebben tijdens betogingen, bijeenkomsten, publieke vergaderingen, steunconcerten, filmprojecties, debatten... Aanwezig in de sociale strijd en verbonden door een collectieve beweging.
Misschien hebben jullie in de pers horen praten over de “anarcho-autonomen”. Wanneer het gegrom en de woede van de straat zich met meer en meer vastberadenheid uiten, heeft de Staat er nood aan om te zeggen (om beter te verdelen) dat die ontevredenheid geïnfiltreerd is en gemanipuleerd wordt door radicale groepen, extremisten die verblind en gefascineerd zijn door geweld. Daar komt het bestaan van dit soort categorie vandaag die bedoeld is om een denkbeeldige figuur aan te wijzen die je moet wantrouwen en die de grens voorstellen die je niet mag overschrijden, de dreiging van de illegaliteit, van de repressie, van de criminalisering... Samengevat is het een strategie om allen die opstaan voor ideeën, tegen onderdrukking, voor de vrijheid... het zwijgen op te leggen en af te schrikken. Zo kregen ook wij een etiket opgeplakt, ondanks onszelf... een vage notie waarachter zich georganiseerde groepen voor het terrorisme zouden verschuilen, die willen schaden door “intimidatie en terreur”. We zijn een vreselijke bedreiging geworden voor de Staat... Het gelaat van de anonieme moet gediaboliseerd worden om geloofwaardig te blijven waarbij de hele artillerie van de taal ontplooid wordt!
We werden onder voorlopige hechtenis geplaatst met de vermelding van “bijzonder bewaakte gevangene” of “hoog risico-gevangene” (eigen aan het arresthuis van Fleury-Mérogis). De belangen en repercussies van deze paranoïa en de hysterie van de macht zijn nog niet voorbij. We worden onderworpen aan intense bewaking. Zonder dat we een proces gehad hebben, zonder dat we veroordeeld werden, vallen we ten prooi aan een politieke verbetenheid die zich inspant om via ons het bestaan van een uiterst gevaarlijk terroristisch netwerk te fabriceren en te fantaseren. Nu dit gepostuleerd werd, zijn alle verbindingen mogelijk, alle interpretaties moeten in deze richting gaan, alle elementen worden op zo’n manier begrepen dat ze dit postulaat rechtvaardigen. Dit alles is erg onrustwekkend en krankzinnig. In deze vier maanden voorlopige hechtenis hebben we de tijd gehad om te ervaren wat de Staatslogica van vernietiging, van wraak en van straf tegenover haar ‘ongehoorzame’ onderdanen is; om haar autoritarisme te ondergaan in het bijzonder door de overplaatsingen tussen arresthuizen en de arbitraire maatregelen om ons verder weg te steken waardoor de verdediging erg in de problemen geraakt. Sinds kort weten we dat het dossier van “Créteil” bij het onze gevoegd is... kwestie van de “anarcho-autonomen” samen te brengen...
We willen niet de marionnetten zijn van de belangen van de macht van de politieke en repressieve instellingen: we zullen de Staat niet de strijdruimtes laten verwoesten...
Isa en Farid * vanuit de gevangenissen van Lille-Sequedin en Meaux, mei 2008
* bijnamen [nvdr.]
|
