Had het vanavond met mensen over vanwaar het woord smaad zou komen, dacht zelf dat het was uitgevonden door machtshebbers om mensen die kritiek op hen hebben het zwijgen op te leggen, en wat blijkt

Belgisch strafrecht

Het Belgische Strafwetboek (art. 275-282) reserveert het begrip smaad voor woorden, gebaren en bedreigingen tegen ministers, leden van de wetgevende kamers, dragers van het openbare gezag of van de openbare macht. Het is dus een wanbedrijf tegen de openbare orde. Die is wel tamelijk tolerant want de maximumstraf is een maand gevangenis en/of een geldboete. In de praktijk gebeurt het wel eens dat een politieambtenaar zich beledigd voelt en een proces-verbaal voor smaad opmaakt. Beledigingen aan gewone medeburgers zijn in uitzonderlijke gevallen strafbaar als laster en eerroof.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Smaad

Voeg een commentaar toe

Je geeft de 'machthebbers' wel te veel eer.
Smaad komt zelfs al voor in de Statenvertaling, een bijbel uit 1632 (en waarschijnlijk wel ouder van oorsprong)
Dit boek fungeerde lange tijd als het 'woordenboek' van de Nederlandse taal.

Smaad heeft daarin wel een iets ander betekenis, en is daar meer 'democratisch' van aard. Smaad is niet zelden tegen 1 persoon, maar slaat meer op landen of volksgroepen. Zelfs wanneer men 1 persoon smaadt strekt dat zich uit tot de gehele groep.

Het is dat idee dat verder is overgenomen en vervormt met het idee dat de politie, de minister het volk is. En wie deze dus smaadt het volk smaadt. Nog enigzins correct als ze doen wat ze behoren te doen maar wordt wel verkrachting als het gebruikt wordt in een overheid-bevolking conflict.

Voeg een commentaar toe