Identificatie- en registratieplicht is een verdere aantasting van individuele vrijheden, inderdaad van fundamentele mensenrechten
Prepaidtelefoonkaarten mogen niet meer anoniem worden aangeschaft in Nederland.
En verder: bezoekers van internetcafés, belhuizen en bibliotheken zouden zich moeten identificeren om computers te mogen gebruiken. Medewerkers van transactiekantoren zouden de identiteitspapieren van klanten onvoldoende controleren.
Uit politieonderzoek is gebleken dat de opsporing van bepaalde criminelen werd belemmerd door de afwezigheid van een registratieplicht voor bezoekers van internetcafés, belhuizen of bibliotheken en doordat er geen registratieplicht geldt voor het gebruik van prepaid telefoonkaarten. De politie bepleit daarom ook aanbieders van openbare communicatiediensten onder de Wet Bevordering Integriteits beoordelingen door het Openbaar Bestuur (Bibob) te brengen.
(Bron: http://www.NRC.nl, Binnenland, 9 mei 2008)
Deze uitbreiding van de identificatie- en registratieplicht die bepleit is door de heren van de vorm, de duistere (zwart-magische) krachten die de evolutie trachten te ontkrachten, in dit geval via de vier Bovenregionale rechercheteams van Haarlem, Den Haag, Amsterdam en Rotterdam, is een ernstige zaak, vooral bijvoorbeeld voor in de bibliotheek, waar dit bericht nu vandaan komt, omdat het nergens anders meer kan vanwege bovengenoemde soort controle, die iedere vorm van openbare cultuur tracht te vernietigen of al heeft vernietigd en een ernstige en verdere aantasting is van individuele vrijheden, inderdaad van fundamentele mensenrechten.
In minder goede kranten kun je ook alleen commentaar geven vanaf een eigen PC thuis, ook al niet erg democratisch. Ik ken meerdere verhalen van mensen die op hun thuiscomputer zijn gecontroleerd en op steekwoorden zijn benaderd en geïntimideerd door de Nederlandse binnenlandse veiligheidsdients AIVD. Deze wetenschap alleen al is een aantasting van de vrijheid van meningsuiting (onder andere), want mensen kijken wel beter uit wat ze zeggen.
|
