Bijeenkomst aan de gevangenis van Lantin - Tegen alle gevangenissen, vrijheid voor allen
Op vrijdag 21 december kwamen een vijftiental mensen bijeen aan de concentratiegevangenis van Lantin (Luik). Aan de weinige bezoekers werd onderstaand pamflet verdeeld, dat verder in de buurt rondgelegd werd (bushaltes, auto's,...). Met een megafoon werd rondom de gevangenis heen gegaan. Er was veel reactie van de gevangenen in de verschillende celblokken (grote torenblok waar de mannelijke gevangenen zitten en een kleiner gebouw waar vrouwelijke gevangenen zitten). Aan de kant van de beruchte isolatie-afdeling blok U bleef het uiteraard stil... Er werd veel lawaai gemaakt, er werden slogans over en weer geroepen...
Deze bijeenkomst vond plaats in solidariteit met alle gevangenen die vechten en tegen alle gevangenissen. Eén van de aanleiding was meerbepaald wat er momenteel gebeurd met Farid Bamouhammad. Enkele weken geleden werd hij vanuit Lantin overgeplaatst naar de gevangenis van Andenne, waar de cipiers in staking gingen om hem weg te krijgen. Hij werd dan overgeplaatst naar Ittre alwaar ze hem, permanent aan handen en voeten geboeid, 15 dagen in het cachot hielden. Farid vertelde aan zijn moeder dat cipiers waren binnengekomen in het cachot om hem met een metalen staaf klappen te verkopen. Net nadat de advocaat van Farid klacht had neergelegd tegen de gevangenis van Ittre en haar directeur Fonck, werd hij opnieuw overgeplaatst naar Lantin.
In Lantin aangekomen volgde het standaard-onderhoud met de directeur. Dat escaleerde na een incident tussen Farid en de directeur. Farid werd onmiddellijk in isolatie geplaatst, met handen en voeten permanent geboeid. Hij mag niet schrijven en heeft 'recht' op één telefoontje per week. Hij vertelde eergisteren dat hij niet meer in zijn 'gewoonlijke' cel in de blok U zit, maar in een speciale cel die hij nog nooit gezien heeft.
Dood aan de gevangenis en haar wereld!
------
Het pamflet dat in Lantin uitgedeeld werd:
EEN JAAR GAAT NIET ZOMAAR VOORBIJ...
Een jaar gaat niet zomaar voorbij. Een jaar van opstanden en revoltes in de Belgische gevangenissen, van vele ontsnappingen en vooral van veel stilte die eindelijk gebroken werd. In tientallen gevangenissen zijn gevangenen, telkens op de manier die ze zelf gekozen hebben, in verzet gekomen tegen hun opsluiting. Daarmee rukten ze ook het al te democratische masker van deze instellingen af; want naast de pure vrijheidsberoving betekent de gevangenis ook folter, mishandeling, isolatie, ondervoeding, overbevolking, weinig bezoek,...
Daarnaast zijn er ook altijd mensen geweest die zich aan de zijde van de revolterende gevangenen geschaard hebben. Mensen voor wie solidariteit een wapen is tegen deze wereld van uitbuiting en overheersing, mensen die de kwestie van de gevangenis naar de straat hebben proberen brengen. Mensen die in de revolte van de gevangenen een drang naar vrijheid herkennen die ook de hunne is. Een drang naar vrijheid die ze diep van binnen voelen branden wanneer ze bijvoorbeeld tegenover hun werkgever, hun baas, hun sociaal assistent, hun leraar,... staan.
De gevangenis is niets meer of minder dan een instrument van de rijken en de machtigen om de rest van de bevolking angst aan te jagen en onder de knoet te houden. Het verbaast ons daarom ook niet dat de Staat geen luisterend oor heeft voor de gevangenen en tegenover de revoltes hard terugslaat.
Daarom zondert de Staat, haar gevangenisdirecties en hun cipiers bepaalde gevangenen die té weerspannig zijn af en houdt hen in een bijna permanente isolatie. Dat betekent concreet 23u per dag op cel, geen enkel contact met andere gevangenen en eenzame wandeling in een kooi. Daarom worden sommige gevangenen voortdurend van de ene gevangenis naar de andere overgeplaatst. Daarom worden vele revolterende gevangenen in elkaar geslagen en mishandeld door cipiers.
Zo vergaat het momenteel en sinds lange tijd Farid Bamouhammad, die van de mediatieke aasgieren de bijnaam Farid le Fou kreeg. Al jarenlang weigert Farid om de realiteit van de gevangenis zomaar te aanvaarden, zich te onderwerpen en dus op te houden ‘Farid’ te zijn. Daarom wordt hij in permanente isolatie gehouden en voortdurend overgeplaatst. Al meerdere malen dit jaar gingen de cipiers in staking omdat ze hem weg wilden uit ‘hun’ gevangenis, omdat ze schrik hebben van zijn trotse weigering zich te onderwerpen. Begin december gingen zo ook de cipiers van Andenne in staking met de eis dat Farid naar een streng beveiligde gevangenis werd overgeplaatst. Zoals steeds kregen de cipiers meteen hun wens en werd Farid naar Ittre overgeplaatst. Daar zat hij bijna twee weken in isolatie. Ze hielden hem permanent geboeid aan handen en voeten. Midden december werd hij opnieuw overgeplaatst naar Lantin, waar hij tot enkele maanden geleden nog opgesloten zat. In Lantin werd hij weer in isolatie in de blok U geplaatst na een incident met de directeur die hem de les probeerde spellen. Een jaar geleden werd de beruchte U-blok (isolatie-afdeling) nog grotendeels vernield door een opstand van gevangenen...
Laten we niet vergeten dat de Staat haar antwoord binnenkort heel letterlijk zal maken met de bouw van meerdere nieuwe gevangenissen (‘gewone’, psychiatrische, jeugdgevangenissen, veiligheidscellen voor weerspannigen, gesloten centra voor mensen zonder papieren en eventuele aankoop van gevangenisboten uit Nederland). Maar laten we niet vergeten dat de wereld van de gevangenissen niet onkwetsbaar is, dat revolte altijd binnen handbereik ligt en dat de opsluitingmachine gesaboteerd kan worden.
Tegen alle gevangenissen
Vrijheid voor allen
|
