Comité voor een Andere Politiek: rebel of lakei : Ovl IMC

Ik snap het niet.
Echt niet.
CAP, die ik meestal niet onsympathiek vind, spendeert kosten nog moeite om zoveel mogelijk Vlamingen ervan te overtuigen dat 16 buurt-GB's moeten blijven.
Omwille van de buurtbewoners (?), de klanten, en het luttele personeel.

Carrefour is een mee-do-gen-loze speler op de voedselmarkt, die in Zuid-Amerika alleen al enorm grote stukken land aan razendsnel tempo kapot maakt en de lokale boerenbevolking verjaagt (wegens agressieve monocultuur, allesvernietigende pesticiden en weinig arbeidsintensieve teelten).

In de syndicale retoriek van CAP niks, nada, niente over het de vernietigende rol van Carrefour in deze wereld.
Ik snap het niet.
Kan het lot van de rest van de wereld CAP dan niet bommen, of zijn ze te dom om te zien dat er naast de belangen van die enkele cassières die met ontslag bedreigd worden, er veel fundamenteler belangen op het spel staan, vaak echter enkele duizenden kilometers hier vandaan?

Of misschien verlies ik bepaalde factoren uit het oog? Misschien is Carrefour onlangs wel een mens- en natuurminnende multinational geworden? Of misschien hoeven wij ons helemaal geen zorgen te maken over globale uitbuitingsprocessen, en blijft de eigen navel onze focus voor de volgende decennia?

Dat is hetzelfde soort pipo's dat ook al mekkerde toen VW wou sluiten en Opel. Of die verzendingstroep van DHL. Pfff een paar droogkloterige arbeiders efkens zonder werk. Tja dan wat minder snel hun bmw afbetalen zeker?

je hebt enerzijds gelijk ivm de BMW's,
maar anderzijds,

waarom zijn er nu éénmaal arbeiders die wel met een BWM rijden, en dan arbeiders die met een middenwagen rijden en nog anderen met auto's van 15 jaar en meer,

ecologisch gezien vervuilen ze allemaal en vervuilen ze deze planeet,

en die rijken buiten de arbeiders(slaven, alhoewel die arbeiders het niet mee beseffen omdat ze te weinig leven) nog steeds uit,

vervuiling is moeilijk...;)

'...enerzijds....anderzijds...'

flup, kruip eens uit uw geweifel, jong.

Misschien eens wat minder naïef worden:

hoe kan je nu een partijtje dat opkomt vr arbeidsplaatsen in de Carrefour, VW, Opel, enz ooit geloofwaardig gevonden hebben?

Snap jij nu nog altijd niet dat al die partijtje die opkomen voor arbeiders neit verdr kijken dan hun neus lang is?

Ze mogen dan wel zogezegd tegen kapitalisme zijn, veel daarvan vind je er niet terug bij hun eisen hoor.

of het nu SAP, PVDA, LSP, COMAC, CAP is,

die denken enkel aan de 'rechten' vd arbeiders en die zijn heilig volgens hun leiders van 100 jaar geleden,

spijtijg dat je dat nu precies pas begint in te zien...

Beste vriend(inn)en,

Bedankt voor jullie respons op deze actie.

Hier link naar de film .
http://www.anderepolitiek.be/nieuwecap/modules/news/article.php?storyid=667

De actie beoogt het redden van de 900 jobs. Wij vinden het onaanvaardbaar dat 900 mensen in de werkloosheid worden geduwd op het ogenblik dat Carrefour als maar meer en meer winst maakt. Wij vinden dat niemand mag afgedankt worden zonder dat die een ander job krijgt aangeboden aan de zelfde voorwaarden. Hetgeen Carrefour wil dat is om een aantal van die winkels te lsuiten en dan met minder volk, lagere lonen in franchise terug open te doen.

CAP wil klanten en buurtbewoners winnen voor deze boodschap. Want die GB liggen meestal in armere wijken waar die de funtie van de oude burtwinkels hebben overgenomen. Het zijn meestal oudere mensen voor wie die winkel een plaats is van sociaal kontakt en wij vertrekken altijd vanuit die concrete levendige ervaring om het gespek te voeren over een andere politiek en niet vanuit abstracte schemas of ondoorzichtige structuren waar mensen gevoel krijgen dat zij er geen overzicht over hebben.

Wij zijn zelf geschrokken hoeveel mensen doorheen zo'n feit van een sluitng die ingrijpt in hun leven zoveel juiste dingen zeggen over waar het eigenlijk om draait in deze maatschappij: nog meer winst en de gewone man of vrouw die kan stikken.

Bijkomend argument daarbij is dat we zware aanwijzingen hebben dat de prijzen van de markproducten die worden aangeboden in de frachise winkels die Carrefour wil openen op een aantal plaatsen waar ze nu GB's gaat sluiten, dat die producten ook duurder zullen reden. Dit op een ogenblik dat de basisporducten ( brood, spaghetti, melk) alsmaar durder worden. En volgens een welbepaalde marketing strategie die niet in gegeven is door de belangen van de consument, maar alleen door een internationale saneringsstrategie die de aandeelhouders moet vetmesten. We vrezen dat Carrefour nog winkels gaat sluiten en de distriutiemarkt in België wil verlaten. Zo dat de grootdistributie in de richting op schuiven van WALLMART in de VSA en zullen duizenden mensen vooral vrouwen die hun boterham verdiend hebben in bedrijven als GB gedwongen worden om minder betaalde en flexiberler jobs aan te nemen. Dit ondermijnt de toekomst van alle jongeren die het niet gemakklijker krijgen om aan een goedbetaalde zekere job te geraken.

Ik stel voor dat wij eens een publiek gesprek daar over organiseren waarbij jullie jullie kritiek op onze actie geven en dat Marijke Tilley, de initiatiefneemrster van deze actie haar antwoord kan geven.

Ik denk dat dit een heel interessant gesprek kan worden. We moeten inderdaad mer op basis van dit soort concrete ervaringen meningen met mekaar uitwisselen.

raf verbeke,
zelf afgedankt in een bedrijf dat achteraf gesloten is
en heel blij toen er mensen van buiten het bedrijf onze stijd kwamen steunen.

als er geen mensen meer werken in de carrefour is het gedaan met de carrefour,

en als je carrefour vervangt door volkswagen, opel, enzo
dan begrijpt u ook wel wat dit betekent vr aandeelhouders en CEO's,
;)

De vraag naar het waarom van onze campagne tegen de sluiting van de 16 GBs en het onstlag van 900 mensen is al vaker gesteld. En misschien nog niet voldoen beantwoord.
Een poging:

De kern van de zaak is niet zozeer of Carrefour een goed ecologisch of sociaal beleid voert. Daar valt altijd over te redetwisten. De belangrijkste vraag is wie dat beleid bepaalt. En zoals elke dag duidelijk wordt, zijn dat de aandeelhouders aan wie de directie van Carrefour met handen en voeten gebonden is. Er zijn namelijk bindende afspraken over de jaarlijkse winstuitkering en het managment van Carrfeour werkt in functie daarvan. Zo gaat dat in de meeste bedrijven. De aangekondigde sluitingen, zijn daar het gevolg van. Niet omdat de groep verlies maakt of zelfs niet omdat de betrokken GB's verlies maken, maar omdat de sluiting ervan meer opbrengt dan ze open te houden. Soms heeft dat te maken met immobiliën en huurprijzen, soms met directe concurrentie en soms met de wijk waarin de GB ligt. Het zijn veelal wijken waar minder begoede mensen wonen die ook minder mobiel zijn. Ze gebruiken de GB een beetje als buurtwinkel waar ze elke dag hun kleine boodschappen gaan doen en een babbeltje doen met andere klanten of de kassiersters die ze al lang kennen.

Volgens de Raad van Beheer is er sprake van een verminderde koopkracht bij de klanten. Ze merken dat door een verschuiving in consumptie van bederfbare naar niet bederfbare war. Maar het belangrijkste argument dat wordt aangehaald is de loonkost. Het gaat dikwijls om personeel dat op jonge leeftijd bij GB begon te werken en dus een hoge anciëniteit heeft. Gemiddeld 17 jaar en die hebben dus bepaalde rechten opgebouwd door hun jarenlange engagement.

Wij vermoeden dat veel van de winkels niet of slechts tijdelijk zullen sluiten en onder een andere naam zullen heropenen. Een SUPER GB wordt dan een GB Partner.
Carrefour is namelijk bezig met een franchisering van haar winkels. Concreet betekent dat dat ze de winkels zgn. verkopen aan een zelfstandig uitbater (vaak een voormalig zaakvoerder) die bij Carrefour een lening aangaat en die terugbetaalt naarmate hij de producten verkoopt die Carrefour hem levert. Zo'n man is dus met handen en voeten aan Carrefour gebonden. Voor het personeel betekent zo'n franchisering een loonverlies van 20% tot 30% en een flexibilisering. Gefranchiseerde winkels zijn vaak tot 20u en ook op zondag open. Bovendien valt zo'n winkel niet in hetzelfde paritair comité als de GB. Dat betekent dat er andere arbeids- en loonsvoorwaarden zijn. Maar omdat het zogezegd onafhankelijke winkels zijn die meestal minder dan 50 personeelsleden hebben, kennen ze geen syndicale vertegenwoordiger.

Daar is het Carrefour natuurlijk odeels m te doen en op dat vlak zijn de gelijkenissen met hun enige grote concurrent op wereldschaal, Wal-Mart, treffend. De lonen in heel de keten en de hele sector komt hierdoor onder druk te staan.
Dat zal niet beperkt blijven tot de 16 winkels en 900 personeelsleden waarvan vandaag sprake is. Tijdens de laatste ondernemingsraad bleek dat de argumentatie voor sluiting (gebrekkige rentabiliteit) nog meer opgaat voor 17 ander winkels en dat ook een aantal grote hyperGB's daarmee kampen. Door de vakbond gevraagd of de directie kon garanderen dat de herstructurering tot de 16 winkels zou beperkt blijven, was het antwoord: nee.

Als we naar Zwitserland en Portugal kijken, stellen we vast dat Carrefour daar àlles heeft verkocht. Hun hele keten werd er in de etalage gezet. Het conflict is dus groter en belangrijker dan het openhouden van die ene GB in je buurt.

Voor het cliënteel betekent zo'n franchisering minder service (want minder personeel) en dus minder sociaal contact. Maar het betekent ook een prijsverhoging. Uit een steekproef die we zelf hebben gehouden, blijkt dat de prijzen voor dezelfde producten in een express GB zo'n tien procent hoger liggen. We kozen tien basisproducten uit en dat scheelde dus 2,6 euro op 23 euro.

De geplande herstructurering heeft dus belang voor het personeel en voor alle klanten en voor buurtbewoners. Bovendien heeft het ook belang voor de producenten. Veel Carrefourproducten komen uit China en over de arbeids- en productievoorwaarden daar hoef ik geen tekeningetje te maken. En zoals jezelf terecht aanhaalt komt daar bovenop het ecologische facet.

En hierin ligt wat ons betreft een specifiek en bijzonder aspect van dit sociaal conflict: de gemeenschappelijke belangen van personeel, klanten en buurtbewoners hier en die van producenten en buren elders. CAP stelt dat die belangen gelijklopend zijn en dat we in functie van de verdediging ervan dus zowel het personeel als de klanten moeten mobiliseren. Dat doen we nu.

We hebben ondertussen een nationaal comité opgericht dat een zestal lokale comité's overkoepelt. Die hebben samen 20.000 handtekeningen verzameld. We vertegenwoordigen dus 20.000 klanten. Dat is niet niks...

Daarmee trekken we naar de vakbond om een gemeenschappelijke strategie te bepalen en we trekken naar de Raad van Bestuur om als klanten onze eisen op tafel te leggen. Dat klinkt misschien niet revolutionair maar het is wel een unicum in de sociale strijd. Belangrijk om te onthouden en interessant genoeg om van dichtbij te bestuderen.

Wat willen we eigenlijk als CAP en als klantencomité? Eenvoudig: meer macht over de beslissingen die Carrefour neemt. We willen dat Carrefour functioneert in het belang van de klanten, het personeel en de buurten waar ze zijn ingepland. En we vinden die belangen zwaarder wegen dan die van de aandeelhouders.

Natuurlijk vinden we dat niet alleen voor Carrefour maar ook voor de postkantoren die massaal gesloten worden, voor de energielevering waarvan de prijs de pan uitswingt, voor de prijzen van huisvesting, voor de Opelfabriek. En eigenlijk willen we dat voor het grootste deel van de economie.

Hoe je zoiets bewerkstelligt ligt niet voor de hand. Maar het heeft alles te maken met krachtsverhoudingen. Kunnen we als klanten en personeelsleden Carrefour tot concessies dwingen? Als dat lukt, kunnen we die ervaring dan toepassen op de Post? Kunnen we op die manier mensen bewust maken dat ze hun eigen belangen moeten verdedigen en dat ze dat georganiseerd moeten doen? Kan dat effect uitdijen naar andere bedrijven en sectoren? Is die samenwerking tussen georganiseerde personeelsleden, vakbonden en klanten uitbreidbaar? Kan dat op internationale schaal?

Voor CAP is deze campagne een soort testcase. We begrijpen namelijk dat er in de samenleving veel veranderd is sinds de 19de eeuw en dat sociale conflicten veel minder eenduidig zijn dan de fabrieksdirecteur/aandeelhouder met de dikke sigaar enerzijds tegen de arbeider in zijn overal anderzijds. We zijn vandaag bijna allemaal werknemers en dus salariaat. Maar we zijn ook klanten, we wonen in buurten en er zijn zeer veel complexe factoren die ons aan elkaar verbinden.
Dat verhindert niet dat klassentegenstellingen nog even reëel en vaak nog altijd even duidelijk en zichtbaar zijn. Eigenlijk stellen we ons zeer concreet de vraag: een andere wereld: hoe ziet die er dan uit en hoe geraken we daar?

Het ecologische aspect is daarbij van even groot belang, maar ook daar is het een kwestie van krachtsverhoudingen. Van organisatie dus en van solidariteit. Want als buurtbewoners, klanten en personeelsleden van Carrefour eenzelfde eisenbundel op tafelleggen waarin naast sociale en economische eisen ook ecologische eisen op tafel liggen, dan hebben we kans op slagen.

Met andere woorden: als je meer informatie hebt over de impact van Carrefour in Zuid-Amerika en ja kan dat staven en die gegevens in een dossiertje gieten, waarom zou je dan niet de sprong wagen en deelnemen aan ons comité zodat we die bedenkingen en kritieken gelijk mee op tafel kunnen leggen.

Want de revolutie is misschien niet voor morgen, maar dat wil niet zeggen dat we er vandaag niet aan moeten beginnen.

Bedankt voor je uitvoerige commentaar, Raf.

Ik heb je al teveel bezig gezien om ook maar één seconde te twijfelen aan je inzet of integriteit.
Ik blijf je discours echter bijzonder eng vinden.

Ik snap je bekommernis ten volle over het behoud van de (werk)zekerheid bij de Belgische arbeiders. Maar het lijkt wel alsof je volledig doordrongen bent van de economische analyse van de hyperkapitalisten om je 'strijd' hierrond aan te gaan.

Ook in je commentaar hierboven 'vergeet' je het te hebben over de RECHTEN van die miljoenen mensen in het Zuiden die niet meer of niet minder dan uitgebuit worden door bedrijven als Carrefour. Je vergeet de fair trade gedachte, die ons, Westerse consumenten, arm en rijk, meer zal kosten dan we gewoon zijn. Je vergeet de milieuvernietiging, het gesjoemel met ggo's, pesticiden. Je vergeet de vernietigende macht van concerns als Carrefour tegenover die van kleinschaliger producenten en handelaars.
Je vergeet dat jouw 'strijd' om het behoud van alle mogelijke syndicale en geldelijke rechten voor Westerse arbeiders, eigenlijk een pervers pleidooi inhoudt voor:
- het continueren van ons ziekelijkmakend industrieel-economisch systeem;
- het beslag leggen op alle mogelijke inkomsten en toekomstperspectieven van de jongste generaties, doordat de syndicale eisen voor pensioenen gewoonweg onbetaalbaar zijn, en een verdere nietsontziende 'economische groei' legitimeren;
- het rechteloos houden van al wie niet de juiste papieren heeft in dit land;
- het alsmaar BLIJVEN meezingen van de mantra dat enkel geld gelukkig maakt, dat welvaart een absolute vereiste is, en 'welzijn' hier dan wel uit voort zal spruiten (wat het niet doet).

Laten we effe serieus 'out of the box' denken, al is het maar voor even.

België behoort tot één van de meest welvarende landen ter wereld. Er is vast en zeker armoede in België, vooral bij hen die geen papieren hebben (en dit vermoedelijk ook niet zullen krijgen als het aan CAP ligt). Maar er IS zo goed als gratis onderwijs, ziekenzorg en andere sociale vangnetten.
Dit zijn de merites van een nog niet geheel afgekolven gemeenschapsstructuur, die net LOS staat van puur economische motieven. Dankzij een hele belangrijke en voortdurende strijd, onder meer van mensen binnen de CAP.

Maar waarom dan tegelijk het opnemen voor werkgelegenheid binnen die vreselijke multinationals???

De 'miserie' die ik rond mij zie in België, bij slechtbetaalden en werklozen, is er vooral één van complete geestelijke armoede. De 'arme' Belg, kijkt zich te pletter voor de teevee, zuipt, zaagt en klaagt overal alles en nog wat, loopt als een kieken zonder kop achter alle mogelijke luxeprodukten aan en stelt zich nog altijd geen vragen over de perverse sociale en ecologische impact van haarzijn consumptiepatroon.

Zieligheid troef, jazeker. Maar deep down gaat het maar al te vaak over mensen die hun luxe-doeleinden net iets te groot zien, zotgemaakt door marketingmensen die hen dit ook voortdurend inpeperen.
Maar weinigen in België hebben honger of lijden kou.

Wat NIET gezegd kan worden van de situatie in zovele landen in het Zuiden, die arm en hongerig worden gehouden door het grootkapitaal, teneinde onze verwende Westerse 'arbeider' voldoende luxeproducten te kunnen aanbieden tegen veel te lage prijzen

Wanneer CAP niks fundamenteels wenst te zeggen over dergelijke wereldwijde en uiterst tastbare marktmechanismen, dan verwordt zij tot een zielig clubje intellectuelen dat niet verder geraakt dan de eis voor een derde teeveetoestel per vlaams huisgezin. Teneinde haar drang naar 'humaniteit' op een uiterst enge en veilige manier te kunnen botvieren.

Solidariteit was ooit een uiterst sterk en INTERNATIONAAL begrip.

But then again...misschien snap ik het volledige plaatje niet.
Raf's commentaar hierboven versterkt echter in grote mate mijn vermoeden dat het hier gaat om een verregaande vorm van politiek-intellectuele masturbatie en professionele navelstaarderij. Een 'veilige' strijd, geheel geïsoleerd van en op bepaalde vlakken zelfs tegengesteld aan de grotere strijd tegen het globale onrecht.

"We willen dat Carrefour functioneert in het belang van de klanten, het personeel en de buurten waar ze zijn ingepland. "

Sorry Raf,

het zou van enige eerlijkheid getuigen had je nu geschreven dat:

"We willen dat Carrefour functioneert in het belang van de werkers in het Westen en daarbuiten

, het personeel en de buurten waar ze zijn ingepland. "

u bent zelf ook al tamelijk vervlaamst, sorry dat ik dat moet zeggen,

en in uw discour gaat u echt niet verder dan wat een DeWever zegt:

onze buurten en ons personeel,

spijtig,

er is nog heel werk qua bewustmaken aan de boeg en blijkbaar zijn we nog steeds niet aan een startpunt geraak...

Mijn bovenstaande commentaar had het over Raf's commentaar. Die van u had ik toen nog niet gelezen.

Nu dus wel.

Maar hier voel ik krèk dezelfde nattigheid.
Ik voel een groepje integere wereldverbeteraars, die zich aanschurken tegen de vijand, teneinde de wereld een beetje mooier te maken. Een beetje zoals het aanbieden van een petitie tegen onrecht aan het adres van GW Bush, of één tegen autovervuiling aan het adres van Opel.

"Wat willen we eigenlijk als CAP en als klantencomité? Eenvoudig: meer macht over de beslissingen die Carrefour neemt. We willen dat Carrefour functioneert in het belang van de klanten, het personeel en de buurten waar ze zijn ingepland. En we vinden die belangen zwaarder wegen dan die van de aandeelhouders."

Ik vind het heel spijtig om te zeggen, want ik voel mij zelf op en top idealist en wil niks liever zien dan zoveel mogelijk mensen die zich inzetten voor een betere wereld.
Maar onze wereldgeschiedenis is er ook één van constante recuperatie van idealisten, verblinding, compromissen en verraad.

En dan merk ik gvd dat een groepje op en top idealisten alle mogelijke moeite in het werk stelt om in Vlaanderen zoveel mogelijk supermarkten open te houden.

Eerste stap: openhouden die handel, en business as usual. Met behoud van de verworven lonen.
Tweede stap: inspraak, zodat met enkele vergaderingen er meteen een streep kan worden getrokken onder het globale onrecht en de milieuvervuiling waar Carrefour zich, zoals IEDERE multinational die als enige doelstelling heeft haar aandeelhouders zo'n hoog mogelijke winsten te laten krijgen, constant aan bezondigt.

Met 20.000 handtekeningen moet dit toch wel lukken?
Carrefour is immers maar de TWEEDE grootste voedseldistributeur ter wereld, met een verkoop van AMPER 62.000.000.000 dollar per jaar (cijfers van 2003). Waarom zou een lokale groepering geen inspraak kunnen eisen binnen deze moloch, waarom zou een klein vlaams groepje niet voldoende overtuigingskracht kunnen hebben om het lokale GB-productenaanbod én ecologisch verantwoord én sociaal-ethisch te laten zijn.

Waarom niet????

Kijk, ofwel is het jullie enkel te doen om die eerste stap: behoud van verworven loonrechten.
Okay fair enough.
Dat maakt CAP misschien een goeie syndicale groep binnen een uiterst kapitalistisch systeem, waar CAP voor de rest geen enkele rimpel op het wateroppervlak wenst te maken. Maar ZEG dit dan ook zo, ipv een andersglobalistisch sausje te gieten over jullie acties.

Ofwel is het CAP echt gemeend om ook die tweede stap te maken: namelijk een ver doorgedreven vorm van inspraak verwerven binnen lokale en bovenlokale economieën, teneinde het sociale en ecologische haar rechten te geven.
Maar dan getuigt bovenstaande commentaar wel van een grenzeloze naïviteit.
Want om dit te bereiken geraakt CAP niet verder dan het formuleren van enkele intenties en het ronddelen van een petitie, tegenover een geldmoloch die zich in nog geen duizend jaar iets zal aantrekken van dergelijke aaibare en totaal ongevaarlijke uitingen van de civil society.

CAP maakt zichzelf in mijn ogen onsterfelijk belachelijk door op haar manier nog maar te dénken dat we een stapje dichter komen bij een mooiere en rechtvaardiger wereld. Voor Noord én Zuid.

Althans, voor zoverre ik niet grote stukken van het plaatje mis. Misschien heeft CAP wel degelijk een gefundeerde ecnomische analyse over hoe tegengewicht te bieden tegen nietsontziende multinationals, en een daadwerkelijke solidariteit met het Zuiden aan te zwengelen Maar ik heb ze hier in ieder geval nog niet gelezen.

http://archive.corporatewatch.org/pages/whats_wrong_suprmkts.htm

Over deze paragrafen over gelezen?

De geplande herstructurering heeft dus belang voor het personeel en voor alle klanten en voor buurtbewoners. Bovendien heeft het ook belang voor de producenten. Veel Carrefourproducten komen uit China en over de arbeids- en productievoorwaarden daar hoef ik geen tekeningetje te maken. En zoals jezelf terecht aanhaalt komt daar bovenop het ecologische facet.

Met andere woorden: als je meer informatie hebt over de impact van Carrefour in Zuid-Amerika en ja kan dat staven en die gegevens in een dossiertje gieten, waarom zou je dan niet de sprong wagen en deelnemen aan ons comité zodat we die bedenkingen en kritieken gelijk mee op tafel kunnen leggen.

Bovendien: je kan elke dag met bijzonder vergaande en zwaarwichtige analyses op de proppen komen maar niemand zal de hele wereld van de ene dag op de andere dag veranderen. Dat begint dus klein en in je eigen buurt(GB).

Natuurlijk kan je eisen dat er voedselcoöperatieven komen die biofood aan fairtrade-prijzen met een minimale voetafdruk aanbieden in collectief beheer. Dat is geen idiote wens, maar meer dan een wens is het niet.
De vraag die wij ons stellen is niet alleen: waar willen we naar toe, maar ook en vooral: hoe geraken we daar.

En we denken dat je dat niet geraakt door louter je eigen consumptie aan te passen. Dan wordt je alleen een interessant marktsegment waarop ze specifieke marketingstrategieën kunnen toepassen. Je doet dat wel door naar mensen hun bekommernissen te luister en met hen te praten zonder te veroordelen, zonder te eisen dat ze van vandaag op morgen als personeel of klant bij Carrefour weggaan of hun hele wereld overhoop gooien.

Als mensen vandaag begrijpen dat ze gemeenschappelijk hun belang kunnen verdedigen als ze zich solidair organiseren, dan is er morgen bijzonder veel mogelijk. Maar voor ons geldt ook het adagium van de alterglobalisten: think global, act local.

Pinkje,

het is niet onze bedoeling bij te dragen aan een 'eerlijkere verdeling van welvaart en macht'. Want 'eerlijker' is en blijft oneerlijk. We willen niet minder onrechtvaardigheid, we willen rechtvaardigheid.

Maar we hebben niet de pretentie daarvoor een kant-en-klaar recept te hebben dat we in een tweedelige, allesomvattend encyclopedie aan mensen kunnen aanbieden. Zo'n recept bestaat ook niet en dus zullen we dat stap voor stap opnieuw moeten uitvinden. Gebaseerd op ervaringen die we allemaal achter ons hebben en misschien met de kennis van wat vroeger gebeurd is. En sommigen hebben wel wat boeken gelezen waar we veel uit kunnen leren. Maar die ervaringen, die geschiedenis liggen achter ons. En die gelezen boeken staan nu best in de boekenkast achter ons terwijl wij vooruit kijken.

Je kan een 'utopia' schrijven en naar mensen stappen om dat aan hen uit te leggen en te verkopen. Misschien vind je kopers en gelovigen, maar ik vrees er vandaag wat voor. Omdat veel mensen zeer ongoochelende ervaringen hebben met 'utopia' en het woord daardoor dermate aan kracht heeft ingeboet, dat ze niet geneigd zijn die woorden als zoete broodjes te slikken.

Er heerst nogal wat wantrouwen en cynisme. En veel gelatenheid en defaitisme. Dat horen we als we aan die deuren van de GBs stonden. Maar ook zeer veel bijzonder scherpe analyses. Bommakes die zeggen "maar mijnheer toch, het enige dat de rijken interesseert is winst en nog meer winst. Wij tellen niet meer mee". Of in Roncourt een deftige dame met handtas die over de sluiting ronduit zei "C'est honteux". Ik moet zeggen dat ik nogal verbaasd was over die analyses. Niet omdat ik ze zelf niet maak maar omdat ze blijkbaar zeer wijdverbreid is onder de bevolking, ook al merken we daar bij verkiezingen niets van.

Maar hoopgevend is het wel want die analyse zit diep. Omdat mensen de afgelopen jaren zowat alles hebben weten veranderen: van hun munteenheid over de naam van hun bank via die van hun favoriete winkel, hun TV-zender en eigenlijk alles wat hun omringt. En mensen vatten bijzonder goed dat die veranderingen niet in hun belang zijn gebeurd. Ze voelen dat heel simpel in hun portefeuille.

Dat horen zeggen, vond ik heel verhelderend, want het betekent dat mensen vatbaar zijn voor verandering. Drang tot verandering komt namelijk voort uit onvrede. En die is in ons land manifest aanwezig.

Die verandering kan alleen tot standkomen als mensen zich verenigen. Hoewel CAP niet de pretentie heeft met een kant-en-klare analyse, programma en strategie te kunnen uitpakken, hebben we denk ik één dogma: solidariteit en dus samenwerking. En dàt concept, die mogelijkheid willen we wél graag aan mensen voorleggen. Heel simpel: kom erbij, doe mee. Want er is maar één manier om te verhelpen aan de problemen waarmee we geconfronteerd worden en het speelt daarbij geen rol of die problemen zich in Zuid-Amerika, China of in Quievrain afspelen. De enige manier om eraan te verhelpen is wanneer de betrokken mensen solidair gaan samenzitten en op democratische manier samen beslissen in hun algemeen belang.

Je hebt gelijk als je zegt dat we met 20.000 klanten niets betekenen voor Carrefour als mastodont. Maar we gaan niet naar Carrefour om te smeken: we gaan iets eisen. En daar zullen ze bij Carrefour wél raar van opkijken. Want vandaag eisen we het behoud van de winkels én de werkgelegenheid én de arbeidsvoorwaarden. Maar morgen eisen we misschien iets anders. Zoals transport van en naar de winkel. Of geld van de winkel voor projecten in de wijk. Of een sorteercentrum en recyclageproject ìn de winkel zodat ze hun eigen afval moeten terugnemen. Of het verwijderen van alle niet recycleerbare afval uit hun assortiment. Of allemaal fairtradeproducten.

Natuurlijk kan je dat niet alleen als klanten en als personeel. Je hebt daarvoor ook een politiek instrument nodig, want politiek werkt zoals een hefboom. Met je politiek instrument als krachtarm en je comité's als steunpunt, kan je elke last verplaatsen. Ook multinationals. Het is tenminste één van de lessen die ik trek uit Venezuela, Argentinië, Bolivië, Cuba, Uruguay, China, de Sovjet Unie en heel die verdomd schone geschiedenis van de mens die zichzelf emancipeert en bevrijdt van zichzelf en de anderen.

Natuurlijk zijn we wereldverbeteraars. Absoluut. Maar de meesten onder ons hebben veel ervaring opgedaan. In politieke partijtjes, in buurtcomité's, in actiegroepen, op allerlei fronten zoals ons eigen bedrijf dat failliet ging of de stad waar we geijverd hebben voor gratis openbaar vervoer.
We zijn dus niet naief. Precies daarom begrijpen we dat niet wij met ons programma naar de rest van de bevolking moeten stappen maar dat we de voorwaarden moeten scheppen waarop mensen zichzelf kunnen organiseren in het algemeen belang. Het juiste programma is daarvan het resultaat en niet andersom.

Er is dus veel werk aan de winkel. Kom op 20 oktober misschien eens een kijkje nemen op ons congres. Het staat voor iedereen open en we stellen er ondermeer onze GB-campagne uitgebreid voor.

sta mij toe u te wijzen op een beetje overdosis gezwans. :-)

U vermeldt inderdaad het 'belang voor de producenten', meer concreet Chinese arbeiders, maar begint zelfs nog niet aan een uitleg over hoe U deze producenten-arbeiders aan inspraak kunt laten doen. Uw enige inspraak, opnieuw, verwijst naar buurtbewoners en klanten, mensen waar zowel U als ik van weten dat zij grotendeels zullen strijden voor lage consumptieprijzen, eerder dan voor het lot van die arme Chinezen, Zuidamerikanen, etc.

Dan vermeldt U ook 'het ecologische facet'. T.t.z. U zegt er nul de botten over. Te confronterend?
Wil je iets meer weten over pakweg de soya- of ggo-politiek van Carrefour en andere nietsontziende molochs in Zuidamerika, google dit dan gewoon, of surf naar Greenpeace, Aseed, en honderden andere sites die vol staan met info hierover.

Vervolgens schrijft u:

"Met andere woorden: als je meer informatie hebt over de impact van Carrefour in Zuid-Amerika en ja kan dat staven en die gegevens in een dossiertje gieten, waarom zou je dan niet de sprong wagen en deelnemen aan ons comité zodat we die bedenkingen en kritieken gelijk mee op tafel kunnen leggen."
Sorry, geleuter. Want MIJN info en analyse komt neer op een rechtstreekse en bikkelharde strijd TEGEN dit soort concerns, en tegen hun geldlogica die geen spaander heel laat van gelijk welke menselijke of ecologische overweging. Ik durf zelfs meer te zeggen: wie in jullie comité het globale onrecht en de milieuvernietiging centraal zou willen stellen, boven de louter financiële en syndicale eisen van klanten, arbeiders en buurtbewoners, die zou vermoedelijk wel heel gauw worden buitengekeken, hoe 'alterglobalistisch' sommigen onder U zich ook durven te benoemen. Gewoon, omdat beide doelstellingen tot op zekere hoogte onverenigbaar zijn. Sorry, hoor.

U schrijft: "Bovendien: je kan elke dag met bijzonder vergaande en zwaarwichtige analyses op de proppen komen maar niemand zal de hele wereld van de ene dag op de andere dag veranderen. Dat begint dus klein en in je eigen buurt(GB)."
Tja, daarmee ben je ook al weer lekker uitgepraat. Iedere keer iemand op de proppen komt met een breder macro-economisch plaatje, dat zo concreet mogelijk wil duiden op globale mistoestanden, krijgt die al gauw te horen dat het 'vergaand', 'zwaarwichtig' of gewoon 'te moeilijk is'. En dus wordt er maar voor gegaan om 'klein' en 'lokaal', dat eigen machtige concern gewoonweg lokaal te legitimeren in haar vernietiging van mens en milieu.

U schrijft: "Natuurlijk kan je eisen dat er voedselcoöperatieven komen die biofood aan fairtrade-prijzen met een minimale voetafdruk aanbieden in collectief beheer. Dat is geen idiote wens, maar meer dan een wens is het niet.
De vraag die wij ons stellen is niet alleen: waar willen we naar toe, maar ook en vooral: hoe geraken we daar."

Ach, voor sommige intellectuelen zal er vermoedelijk nooit een staat van urgentie aanvatten. Fairtrade? Een vermindering in ecologische voetafdruk? Een wens, niets meer. Alleszins niets om CONCREET rond te werken. Toch? Après nous le déluge....

U schrijft: "En we denken dat je dat niet geraakt door louter je eigen consumptie aan te passen. Dan wordt je alleen een interessant marktsegment waarop ze specifieke marketingstrategieën kunnen toepassen. Je doet dat wel door naar mensen hun bekommernissen te luister en met hen te praten zonder te veroordelen, zonder te eisen dat ze van vandaag op morgen als personeel of klant bij Carrefour weggaan of hun hele wereld overhoop gooien."

Man, dit klinkt als je reinste cynisme. Wie zijn consumptie aanpast wordt slechts een marktsegment, wie onverminderd onethisch blijft consumeren mag zeker en vast niet op de vingers getikt worden....
Misschien toch eens polsen voor een jobke bij de PR-afdeling van Carrefour?
Sorry, dit is echt wel intellectuele woordenkramerij die volledig losstaat van de urgente situatie waarin onze wereld zich bevindt. Vermoedelijk sust U zichzelf iedere avond in slaap met dergelijke ethische spitsvondigheden, maar ze raken kant noch wal. Meer zelfs: ze zijn gevaarlijk en passen PERFECT in het plaatje dat de grotere financïële groepen ons, goeie maar machteloze consumenten (of dat willen we denken), willen doen slikken.

U schrijft tenslotte: "Als mensen vandaag begrijpen dat ze gemeenschappelijk hun belang kunnen verdedigen als ze zich solidair organiseren, dan is er morgen bijzonder veel mogelijk. Maar voor ons geldt ook het adagium van de alterglobalisten: think global, act local."
Sorry, man, maar voor zo'n recuperatie van die mooie slogan wil ik passen. WAAR oh WAAR denken jullie dan globaal? En waarom weigeren jullie in te zien dat de kortetermijn financiële belangen van GB-consumenten hoegenaamd niet complementair zijn met die van arme Zuiderse boeren?

Waarom ZOOOOOOOO bang om de boodschap te verkondigen dat we dringend moeten consuminderen en gvd eerlijke prijzen moeten beginnen te betalen voor allerhande voedings- en grondstoffen, teneinde producenten in het zuiden ook een eerlijke hap te laten krijgen van onze welvaart?

Jullie cirkelen steeds opnieuw uiterst gewiekst om deze vraag heen. Natuurlijk doet die vraag pijn! Maar laat het verdomme pijn doen in plaats van te blijven vegeteren in jullie veilige cocon van zgn ethische alterglobalistische strijders die luidkeels scanderen: "business as usual! business as usual!'

Oef, dat lucht op!
Tenzij ik natuurlijk weer een groot deel van het verhaal ergens MIS, en nog teen en tander bij moet leren over andersglobalisme.

Het is absolute onzin te stellen dat wij met CAP niet zouden wakker liggen van de mondiale en ecologische impact van multinationals zoals Carrefour.

De vraag is: hoe bekamp je multinationals als Carrefour het best?

Door lekker te gaan consuminderen? Door doodleuk tegen het afgedankte personeel te gaan zeggen dat ze niet voor hun broodwinning mogen opkomen omdat er aan de andere kant van de wereld mensen omkomen van de honger? Door tegen de klanten en buurtbewoners te verkondigen "ga nu allemaal maar gezellig naar de wereldwinkel of de bioshop, een paar kilometers verderop, want dat is veel ethischer en je betaalt daar een juiste prijs voor je voeding?"

Mij lijkt het veel nuttiger om eerst krachtsverhoudingen op te bouwen, vooraleer je zo'n mammoet in al zijn aspecten te lijf gaat. Dat doe je door zoveel mogelijk mensen bij je actie te betrekken, stap-voor-stap, zo laagdrempelig mogelijk. Dat doe je door naar mensen te luisteren en hen mee te betrekken in het bewustmakingsproces. Zo niet, dan dreig je te eindigen als een eenzame roeper in de woestijn en komt die broodnodige andere wereld er zeker niet.

"Bommakes die zeggen "maar mijnheer toch, het enige dat de rijken interesseert is winst en nog meer winst. Wij tellen niet meer mee". Of in Roncourt een deftige dame met handtas die over de sluiting ronduit zei "C'est honteux". Ik moet zeggen dat ik nogal verbaasd was over die analyses. Niet omdat ik ze zelf niet maak maar omdat ze blijkbaar zeer wijdverbreid is onder de bevolking, ook al merken we daar bij verkiezingen niets van."

Hebben jullie van de CAP al eens uitgelegd aan die bommakkes dat ze door te kopen in de carrefour aleen mr bijdragen aan het feit dat de rijken rijker worden door de aankopen van die bommakkes of zeggen jullie alleen maar aan de bommakkes dat de arbeiders meer rechten zouden moeten hebben?

"Het is absolute onzin te stellen dat wij met CAP niet zouden wakker liggen van de mondiale en ecologische impact van multinationals zoals Carrefour."

geef dan eens voorbeelden dat jullie er wel waker van liggen?

"De vraag is: hoe bekamp je multinationals als Carrefour het best?"

Stoppen met er te werken en dan bestaan ze niet meer.

"Door lekker te gaan consuminderen? Door doodleuk tegen het afgedankte personeel te gaan zeggen dat ze niet voor hun broodwinning mogen opkomen omdat er aan de andere kant van de wereld mensen omkomen van de honger? Door tegen de klanten en buurtbewoners te verkondigen "ga nu allemaal maar gezellig naar de wereldwinkel of de bioshop, een paar kilometers verderop, want dat is veel ethischer en je betaalt daar een juiste prijs voor je voeding?"

dat kan je wel doen of gaat de CAP nu ook FN hErstal gaan verdedigen omdat het mensen hun broodwinning is?

De soldaten in Irak verdienen daardoor ook hun broodwinning, dus dat ze Irakezen afschieten is ok, het is hun broodwining?

"Mij lijkt het veel nuttiger om eerst krachtsverhoudingen op te bouwen, vooraleer je zo'n mammoet in al zijn aspecten te lijf gaat. Dat doe je door zoveel mogelijk mensen bij je actie te betrekken, stap-voor-stap, zo laagdrempelig mogelijk. Dat doe je door naar mensen te luisteren en hen mee te betrekken in het bewustmakingsproces. Zo niet, dan dreig je te eindigen als een eenzame roeper in de woestijn en komt die broodnodige andere wereld er zeker niet."

Jullie bewustmakingsproces is er één van,
lang leve de arbeiders en alles vr de arbeiders...

Straks gaan jullie nog de arbeiders van Wal Market verdedigen, mochten die stoppen met werken dan bestaat WM eenvoudig niet..

"Op woensdag 26 september organiseert de Autonome Jongerenorganisatie voor Latijns-Amerika (Ojalá) een debat over multinationals en mensenrechtenschendingen, met specifieke aandacht voor bananenproducent Chiquita Brands in Colombia. Aanwezig zijn leiders van de vredesgemeenschap San José de Apartadó (Colombia), Transnational Institute (TNI) en uitgenodigd onder andere Chiquita Brands en Rainforest Aliance (certificering van Chiquita producten). "
http://indymedia.nl/nl/2007/09/47165.shtml

Gaat de CAP daar dan de rechten van de arbeiders die in de carrefouir CHiquita verkopen verdedigen of de arbeiders die worden uitgebuit verdedigen?
;)

geef me eens een verduidelijkten antwoord?

Flup,

Wij zullen alle arbeiders verdedigen, of ze nu hier uitgebuit worden of aan de andere kant van de wereld.

Is dat duidelijk genoeg?

Ter aanvulling van flup's pertinente vragen, een top drie van enkele uiterst naïeve 'logische denkfouten' die mijns inziens door strijd-intellectuelen als jan worden gemaakt.

* "If you can't beat 'em, join 'em". Als CAP erin slaagt te participeren in Carrefour, dan zal zij het management van Carrefour in de long run andersglobalistisch doen denken en handelen.

* "De belangen van de Westerse arbeiders-consumenten en die van de uitgebuitenen lopen gelijk." Als wij onze consumenten maar hard genoeg leren om zelfzuchtig op te komen voor hun eigen financiële belangen, dan zal dit een positief effect hebben op de verenigde arbeidersbelangen in het Zuiden.

* "De enige manier om het Zuiden een deel van de koek te geven, is de vrijhandel en obligate geldmolochs, een zo groot mogelijke bewegingsvrijheid geven". Hoe meer we de markt opengooien, hoe eerlijker de koek wordt verdeeld.

Drie, volgens mij, kapitale denkfouten, die een soort 'goddelijke interventie' veronderstellen om van deze meedogenloze ecnomische realiteit in een waarlijk humanitair utopia te belanden.

Alsof een statutaire 'klanten'-participatie binnen Carrefour hun economisch beleid kan redigeren.
Alsof de huidige perverse consumptiebelangen van de Westerse arbeiders momenteel gelijk kunnen lopen met de strijd om te overleven in het Zuiden.
Alsof een verdere neoliberaliseirng en een lafhartige samenwerking mét nietsontziende multinationals ons ook maar één stapje dichter bij een mooiere wereld brengen.

Denkfouten als die van Jan vormen een prachtig reformistisch discours waar multinationals maar al te graag rond werken. Meer participatie voor de klant? Maar natuurlijk meneer! Klant is koning, en twee miljoen klanten, dat moet je verdienen, elke dag.

Resultaat: wij voelen ons goed, echte strijders. We hebben 'n half procentje meer pensioen kunnen 'eisen' (niet vragen, meneer, maar eisen) en intussentijd hoeven we ons geen ene moer aan te trekken van de herkomst van al dit BLOEDGELD waar GB ons, arme westerse arbeiders, mee uitbetaalt om ons derde teeveetoestel, tweede auto, vijfde facelift of luxe cruise naar Zuidamerika mee te betalen.

Herlees jullie woordenkramerij, lieve CAP-idealisten, en kruip eens UIT jullie doos.
Want met zo halsstarrig verder te werken aan GB-acties allerhande, en het wijsneuzerig omverhalen van fundamentele argumentaties van enkele lezers van deze site, legitimeer je net het totaal illegitieme en immorele gedrag van Carrefour.

Het blijft een uiterst veilige navelstaarderij. Eurocentrisme en materialisme ten top, met een misleidend ethisch sausje erop.

Jullie woorden zijn ook zo ambigu. Het lijkt er sterk op dat je de solidariteit met de Westerse syndicalist honderd procent meent en ernaar handelt, maar de solidariteit met het zuiden (die nochtans in een rechtstreekse, duidelijk aantoonbare, economische uitbuitingsrelatie staat ten opzichte van onze welvaart en onze loonschalen), niks meer is dan het laten vallen van enkele 'bon mots' ('wereldwijde solidariteit', 'verzet', 'strijd', 'onrecht',....) zonder ook maar één enkele echte moeite in te steken. Zo heeft grootkapitaal-ondersteunend reformisme al ALTIJD gewerkt, door de eeuwen heen. En jullie maken er gewoonweg DEEL van uit, meer zelfs, net jullie woordenverzet en ludieke acties legitimeren dit verschirkkelijke economische beleid.
Jullie zijn gewoonweg intellectueel oneerlijk bezig, maar beseffen het niet eens zelf. Misschien toch eens wat mediteren op enkele van die fundamentele 'denkfouten'???

Althans, zo denk ik steeds meer wanneer ik jullie woorden en commentaren lees.

"De vraag is: hoe bekamp je multinationals als Carrefour het best?"

>> Flup wrote: Stoppen met er te werken en dan bestaan ze niet meer.

Dat we daar nog niet aan gedacht hebben. Fantastisch idee! We gaan de volgende keer pamfletten uitdelen "stop met hier te werken en uw probleem is opgelost!" Die mensen hebben een gezin, kinderen die naar school gaan, een huis dat ze moeten afbetalen, etc...

"Mij lijkt het veel nuttiger om eerst krachtsverhoudingen op te bouwen, vooraleer je zo'n mammoet in al zijn aspecten te lijf gaat. Dat doe je door zoveel mogelijk mensen bij je actie te betrekken, stap-voor-stap, zo laagdrempelig mogelijk. Dat doe je door naar mensen te luisteren en hen mee te betrekken in het bewustmakingsproces. Zo niet, dan dreig je te eindigen als een eenzame roeper in de woestijn en komt die broodnodige andere wereld er zeker niet."

>> Flup wrote: Jullie bewustmakingsproces is er één van, lang leve de arbeiders en alles vr de arbeiders...

Wat is jouw bewustmakingsproces dan wel? Wij streven inderdaad naar een wereld waar het grootste deel van de bevolking (arbeiders en boeren) wel iets te zeggen heeft, maar wij doen dat niet door honderden kilometers voorop te lopen, maar door samen stap-voor-stap en in solidariteit concrete acties te ondernemen.

* "If you can't beat 'em, join 'em". Als CAP erin slaagt te participeren in Carrefour, dan zal zij het management van Carrefour in de long run andersglobalistisch doen denken en handelen.

Waar heb ik gesteld dat wij in Carrefour willen participeren? Wij willen helemaal niet in Carrefour particieren. Wij willen dat Carrefour onder controle komt van de werknemers en de gemeenschap, zodat er ten eerste op een democratische manier kan beslist worden hoe en wat er geproduceerd wordt en ten tweede optimaal rekening kan gehouden worden met duurzaamheid, eerlijke handel en milieu.

* "De belangen van de Westerse arbeiders-consumenten en die van de uitgebuitenen lopen gelijk." Als wij onze consumenten maar hard genoeg leren om zelfzuchtig op te komen voor hun eigen financiële belangen, dan zal dit een positief effect hebben op de verenigde arbeidersbelangen in het Zuiden.

Jouw stelling is dus dat de arbeiders hier niet uitgebuit worden? Hoe staaf je dat? Het is toch niet omdat je een tv kan kopen, dat je niet uitgebuit bent. Arbeiders in noord en zuid worden uitgebuit. Er is alleen een opmerkelijk verschil in graad van uitbuiting. Jij zet de arbeiders van hier tegenover de arbeiders in het zuiden. Dat lijkt me een heel gevaarlijke en weinig solidaire denkpiste.

* "De enige manier om het Zuiden een deel van de koek te geven, is de vrijhandel en obligate geldmolochs, een zo groot mogelijke bewegingsvrijheid geven". Hoe meer we de markt opengooien, hoe eerlijker de koek wordt verdeeld.

Waar hebben we dit geponeerd? Dit is het standpunt van de neoliberalen. Wij zijn er wel degelijk voor dat landen hun markten afschermen en dat belangrijke economische sectoren onttrokken worden aan de regels van de zogenaamde 'vrijhandel'. Ik vrees dat je ons niet begrepen hebt (of niet wil begrijpen).

Pinkje wrote: "Resultaat: wij voelen ons goed, echte strijders. We hebben 'n half procentje meer pensioen kunnen 'eisen' (niet vragen, meneer, maar eisen) en intussentijd hoeven we ons geen ene moer aan te trekken van de herkomst van al dit BLOEDGELD waar GB ons, arme westerse arbeiders, mee uitbetaalt om ons derde teeveetoestel, tweede auto, vijfde facelift of luxe cruise naar Zuidamerika mee te betalen. "

In welke wereld leef jij eigenlijk Pinkje? Uit deze opmerking leid ik zoveel misprijzen af tegenover de grote meerderheid van de bevolking die dagelijks moet knokken om te overleven in dit op hol geslagen economisch systeem.

Jij denkt dat we hier in het Westen allemaal rijk zijn en dat men in het Zuiden allemaal arm is.
Neen, zowel hier als in het Zuiden is er een steeds groter wordende kloof tussen arm en rijk. De rijken worden steeds rijker, de armen steeds armer, overal, van Birmingham tot Bamako, van Barcelona tot Buenos Aires. Uiteraard zijn daar gradaties is, maar dat is niet het fundamentel punt.

Het fundamentele punt is dat de UITBUITING overal erger wordt!

Jij denkt dat alleen boeren en arbeiders in het Zuiden worden uitgebuit? Heb jij al ooit hier in een fabriek gewerkt? Ook hier is er uitbuiting natuurlijk, maar daar schijn je blind voor te zijn. Het voortdurend stijgend werkritme, de eindeloze stroom afdankingen om de beurskoersen op te drijven, is dat geen uitbuiting misschien? By the way: het loonstelsel is op zich al een uitbuitingsmechanisme.

Als mensen hier opkomen voor hun rechten, zijn het in jouw ogen 'egoïsten' en 'navelstaarders'. Hoe kun je nu zo denken? Die mensen komen op voor hun levensonderhoud, voor hun gezin, etc... Die hun gevoel is helemaal hetzelfde als dat van de arbeiders die in het Zuiden opkomen voor hun rechten. Ook zij willen een gelukkig en welvarend leven.

beste Jan,

Ik heb verscheidene jaren interimjobs, gaande van één dag tot ettelijke maanden, uitgeoefend in de industrie (vlees, auto's, bouwafval, waspoeder, kunstmeststoffen, etc etc etc). Ik heb mijn ogen goed de kost gegeven en had met honderden arbeiders oppervlakkige of diepere gesprekken.

Ik heb ook jaren in de sociale sector gewerkt, en doe dit eigenlijk nog steeds.
Ik werk(te) voor bijzondere jeugdzorg, psychiatrie, kansarmenwerkingen, etc etc etc.
Ik woon in één van de armste en dichtst bevolkte buurten van Gent.

Zelf heb ik waarschijnlijk de helft van mijn volwassen leven ferm onder de officiële armoedegrens geleefd, omdat ik mijn afstompende jobs nu eenmaal graag afwissel met regelmatige uitstapjes uit het perverse loon-systeem.

Denk dus maar niet te gauw dat ik vanuit één of andere ivoren toren spreek.

Anderzijds wens ik nogmaals te benadrukken dat ik op geen enkel moment twijfel aan jouw inzet of integriteit. Ik wens je wel te duiden op enkele denkfouten die je mijns inziens blijft maken.
Zoals het een goede intellectueel betaamt ben je zeer vlot met woorden, maar ietsje (eufemisme) minder kritisch mbt het bekijken van je eigen pseudo-logica.

Zo zeer zelfs dat je in je laatste comments uiteindelijk ervoor kiest het een beetje persoonlijk te spelen, en wederom niet wenst in te gaan op enkele fundamentele redeneringen. Not that I mind...

Je schrijft:
"Waar heb ik gesteld dat wij in Carrefour willen participeren? Wij willen helemaal niet in Carrefour particieren. "

Ik citeer 'GB-campagne' in bovenstaande commentaar:
"Wat willen we eigenlijk als CAP en als klantencomité? Eenvoudig: meer macht over de beslissingen die Carrefour neemt. We willen dat Carrefour functioneert in het belang van de klanten, het personeel en de buurten waar ze zijn ingepland. "

Nu kom jij op de proppen met de eis:
"Wij willen dat Carrefour onder controle komt van de werknemers en de gemeenschap, zodat er ten eerste op een democratische manier kan beslist worden hoe en wat er geproduceerd wordt en ten tweede optimaal rekening kan gehouden worden met duurzaamheid, eerlijke handel en milieu."

Sorry, maar ik geloof oprecht dat je dit niet meent, en als je dit wel meent, dat je dan ongelooflijk naïef moet zijn om het op zo'n manier te willen afdwingen. Echt waar. Want a) dergelijke retoriek wordt helemaal niet zo duidelijk verwoord op de CAP-website, en b) de strategie die jullie kiezen om zo'n multinational te collectiviseren lijkt mij wel héél verre van efficiënt, laat staan duidelijk verwoord.

Je schrijft ook:
"Jij zet de arbeiders van hier tegenover de arbeiders in het zuiden. Dat lijkt me een heel gevaarlijke en weinig solidaire denkpiste."
Ik blijf bij mijn standpunt dat de ecologische voetafdruk van de gemiddelde westerse arbeider veel en veel te hoog is, en dat hij door zijn onkritisch (en deels door marketingsmensen opgedrongen) consumptiegedrag de kloof in het Zuiden enkel maar mee HELPT vergroten, niet verkleinen.
Jouw sttategie om dergelijke analyse maar meteen als 'onsolidair' te etiketteren, situeer ik graag iin het rijk der intellectuele armoede.

Maar beste jan,
los van dit alles heb ik enorm veel respect voor wat je beweegt. Ik twijfel hoegenaamd niet aan je integriteit.
Ik geef grif toe dat pakweg lopende bandwerk extreem ontmenselijkend werkt, maar je verdient er hier makkelijk 1OOO à 1500 euro per maand mee, wat op globale schaal verre van slecht is. Een groot deel van de besteding van dit geld gaat ook niet naar eten, bescheiden onderdak of kledij, maar al te vaak evengoed naar luxeproducten (te grote huizen, auto's, electronica, mp3's,, merkkledij, fastfood, reizen, entertainment, etc etc etc okay, vaak niet voor de arbeider zelf maar wel voor zijn jengelende, vaak rotverwende kinderen). De echte armoede situeert zich helemaal niet bij de werkenden, maar veel meer bij de werklozen en de sans pepiers.

Sorry, maar van wat ik met eigen ogen heb gezien, kan ik niet zeggen dat de gemiddelde volvo-arbeider in grote armoede leeft. Wèl dat ie zijn consumptielat veel te vaak veel te hoog legt, en dus voortdurend klaagt...
En neen, wat mij betreft hoeven er geen multinationale fabrieken te bestaan, en dus zeker geen vetbetaalde premies voor CEO's en dergelijke.

Je blijft je m.i. echter bewegen in de 'veilige' sfeer der syndicale westerse strijd, en durft op geen enkele manier ingaan op de perversie van ons westerse consumptiepatroon.
Nochtans is het DIT patroon, en ENKEL dit patroon, die ervoor zorgt dat het Zuiden zo enorm wordt uitgebuit, dat internationale spelers als carrefour zich door ONZE onkritische vraag naar luxeproducten gesteund weten om de machtelozen in het Zuiden verder (mond)dood te maken en overal rond te bazuinen: "business as usual...business as usual...."

Maar je blijft koppig deze pijnlijke vragen ontwijken. Je blijft halsstarrig vasthouden aan de status quo.

'Flup' stelde onder de titel 'chiquita brands' daarnet een zeer pertinente vraag. MIsschien toch eens trachten te beantwoorden? Het is helemaal geen theoretische vraag, maar net hyperconcreet...

Soit,
misschien zit ik er wel ferm naast. Maar overtuigd ben ik in ieder geval nog niet.

Je schrijft:
"Waar heb ik gesteld dat wij in Carrefour willen participeren? Wij willen helemaal niet in Carrefour particieren. "

Ik citeer 'GB-campagne' in bovenstaande commentaar:
"Wat willen we eigenlijk als CAP en als klantencomité? Eenvoudig: meer macht over de beslissingen die Carrefour neemt. We willen dat Carrefour functioneert in het belang van de klanten, het personeel en de buurten waar ze zijn ingepland. "

Nu kom jij op de proppen met de eis:
"Wij willen dat Carrefour onder controle komt van de werknemers en de gemeenschap, zodat er ten eerste op een democratische manier kan beslist worden hoe en wat er geproduceerd wordt en ten tweede optimaal rekening kan gehouden worden met duurzaamheid, eerlijke handel en milieu."

Sorry, maar ik geloof oprecht dat je dit niet meent, en als je dit wel meent, dat je dan ongelooflijk naïef moet zijn om het op zo'n manier te willen afdwingen. Echt waar. Want a) dergelijke retoriek wordt helemaal niet zo duidelijk verwoord op de CAP-website, en b) de strategie die jullie kiezen om zo'n multinational te collectiviseren lijkt mij wel héél verre van efficiënt, laat staan duidelijk verwoord.

>> Ik leg elders uit dat we stap-voor-stap moeten werken. De eis om Carrefour onder controle te stellen van het personeel en de gemeenschap is natuurlijk de uiteindelijke doelstelling en is helemaal niet in tegenspraak met de eis om meer macht te bekomen om beslissingen van Carrefour tegen te gaan. Wil je dat er zoveel mogelijk mensen voor een andere wereld ijveren, dan moet je op zo'n manier werken. Radicaal, maar tactisch. Gewoon schreeuwen: "koop niet bij Carrefour" , "stop met werken bij Carrefour" komt echt niet over bij de meeste mensen.

Je schrijft ook:
"Jij zet de arbeiders van hier tegenover de arbeiders in het zuiden. Dat lijkt me een heel gevaarlijke en weinig solidaire denkpiste."
Ik blijf bij mijn standpunt dat de ecologische voetafdruk van de gemiddelde westerse arbeider veel en veel te hoog is, en dat hij door zijn onkritisch (en deels door marketingsmensen opgedrongen) consumptiegedrag de kloof in het Zuiden enkel maar mee HELPT vergroten, niet verkleinen.
Jouw sttategie om dergelijke analyse maar meteen als 'onsolidair' te etiketteren, situeer ik graag iin het rijk der intellectuele armoede.

>> Natuurlijk is er een veel te hoge consumptie, maar is dat de schuld van de 'onkritische arbeider'? No way. Dat is de schuld van het kapitalistisch systeem, dat ervoor zorgt dat de rijkdom in de wereld onrechtvaardig verdeeld wordt. Het zijn de eigendomsverhoudingen die we moeten aanklagen, niet de mensen. Dat is de cruciale denkfout die jij maakt.

Maar beste jan,
los van dit alles heb ik enorm veel respect voor wat je beweegt. Ik twijfel hoegenaamd niet aan je integriteit.
Ik geef grif toe dat pakweg lopende bandwerk extreem ontmenselijkend werkt, maar je verdient er hier makkelijk 1OOO à 1500 euro per maand mee, wat op globale schaal verre van slecht is. Een groot deel van de besteding van dit geld gaat ook niet naar eten, bescheiden onderdak of kledij, maar al te vaak evengoed naar luxeproducten (te grote huizen, auto's, electronica, mp3's,, merkkledij, fastfood, reizen, entertainment, etc etc etc okay, vaak niet voor de arbeider zelf maar wel voor zijn jengelende, vaak rotverwende kinderen). De echte armoede situeert zich helemaal niet bij de werkenden, maar veel meer bij de werklozen en de sans pepiers.

>> Uiteraard is werk de beste bescherming tegen armoede. Daarom ook dat we mee opkomen voor het behoud van de tewerkstelling bij de GB's. Dit wil niet zeggen dat we niet solidair zijn met werklozen en sans-papiers. Integendeel. Wij vinden dat zij deftig en zinvol en goedbetaald werk moeten krijgen.

Sorry, maar van wat ik met eigen ogen heb gezien, kan ik niet zeggen dat de gemiddelde volvo-arbeider in grote armoede leeft. Wèl dat ie zijn consumptielat veel te vaak veel te hoog legt, en dus voortdurend klaagt...
En neen, wat mij betreft hoeven er geen multinationale fabrieken te bestaan, en dus zeker geen vetbetaalde premies voor CEO's en dergelijke.

>> Maar best dat de gemiddelde Volvo-arbeider niet in armoede leeft. Dat komt door de strijd van de vakbonden voor sociale rechten, voor betere arbeidsomstandigheden, voor een goed loon. Maar die zaken staan constant onder druk. Uiterste waakzaamheid is voortdurend vereist.

Je blijft je m.i. echter bewegen in de 'veilige' sfeer der syndicale westerse strijd, en durft op geen enkele manier ingaan op de perversie van ons westerse consumptiepatroon.
Nochtans is het DIT patroon, en ENKEL dit patroon, die ervoor zorgt dat het Zuiden zo enorm wordt uitgebuit, dat internationale spelers als carrefour zich door ONZE onkritische vraag naar luxeproducten gesteund weten om de machtelozen in het Zuiden verder (mond)dood te maken en overal rond te bazuinen: "business as usual...business as usual...."

>> Natuurlijk is het Westerse consumptiepatroon waanzinnig, maar dat is toch niet de schuld van de gemiddelde arbeider? Zoals hierboven vermeld, is dat de schuld van het economisch systeem dat de hele wereld in haar greep heeft. Een economisch systeem dat tegelijkertijd een ongelofelijke rijkodm voortbrengt, maar tegelijkertijd ook een verschrikkelijke armoede. Je moet je pijlen richten op dat systeem, op de eigendoms- en productieverhoudingen en niet op de mensen die noodgedwongen in dat systeem met elkaar moeten wedijveren.

Maar je blijft koppig deze pijnlijke vragen ontwijken. Je blijft halsstarrig vasthouden aan de status quo.

>> De statusquo is niets doen en multinationals als Carrefour laten doen. Wij proberen met bescheiden middelen mensen te mobiliseren om tegen die statusquo in te gaan.

'Flup' stelde onder de titel 'chiquita brands' daarnet een zeer pertinente vraag. MIsschien toch eens trachten te beantwoorden? Het is helemaal geen theoretische vraag, maar net hyperconcreet...

>> Die vraag heb ik zeer duidelijk beantwoord. Met CAP komen wij op voor de rechten van alle arbeiders, niet alleen de Westerse. Het is toch niet omdat een werknemer een Chiquita-banaan verkoopt (omdat het zijn/haar job is), dat hij/zij het goedkeurt dat Chiquita haar werknemers in Colombia uitbuit en mishandelt. Dat is potverdorie de schuld van de leiding en de aandeeelhouders van Chiquita.Jij en Flup gaan ervan uit dat de Westerse arbeider met getrokken mes tegenover de arbeider uit het Zuiden staat. In zo'n gevaarlijke logica stappen wij inderdaad niet mee.

Soit,
misschien zit ik er wel ferm naast. Maar overtuigd ben ik in ieder geval nog niet.

>> Mij lijkt deze hele discussie wel stof voor een goed debat. Kunnen we geen gespreksavond organiseren ergens in het Gentse (zoals Raf al eerder suggereerde)?

Beste Pinkje,

Deze knappe email-discussie over dit heel concreet probleem van de sluiting van en GB is voor mij alvast een van de successen van deze GB-campanje.

Een verademing dat heel verschillende mensen voor wie " een andere wereld mogelijk is" met argumenten op basis van ervaringen en op basis van overtuigingen mekaar niet voor rotte vis uitschelden. Ik heb het de afgelopen jaren in kringen van " anderglobalisme" al anders meegemaakt.

Vandaar herhaling van het voorstel: pak uw kalender kijk of maandag 1 oktober een goede datum is en we nodigen alle geinteresseerden uit op een nader af te spreken plaats. Pinkje geeft face to face zijn kritiek op deze GB-campanje. We kijken of Marijke Tilley vrij is. We vragen Peter om zijn film af te spelen en we engageren ons om daar een ernstig gesprek te hebben.

Want het gaat inderdaad om een " globale discussie". Pinkje heeft gelijk als hij zegt dat wij in onze campanje natuurlijk nog heel wat dingen zouden kunnen zeggen die eigenlijk zouden moeten gezegd worden als je echt het gevecht wil aangaan tegen een macht als Carrefour.

Maar als wij deze discussie niet face to face verderzetten om echt "anderglobalistisch" tot uitwisseling van ervaringen te komen dan vervallen wij natuurlijk in wederzijdse kritiek op mekaar in de trant van " denkfouten" die hij de verdedigers van de GB-campanje aanwrijft.

Niemand is vrij van "denkfouten", Pinkje niet en CAP niet. Maar als hij echt "anderglobalistisch" de "denkfouten" uit deze CAP-campanje wil halen dan kan hij niet anders dan in te gaan op dit aanbod tot discussie face to face om te checken wat we samen kunnen doen en/of samen vast te stellen waar we van mening verschillen.

Er is in dit apenland dat blijkbaar 101 dagen kan functioneren zonder regering, niet omdat het volk zich bevrijd heeft van haar machthebbers maar omdat " ondergronds Vlaanderen" ( zie de ondertitel van deze site - à propos waarom niet ondergrondse wereld ?) een paar zwarte profeten van het separatisme nalopen , er is dus in dit land een groot zwart gat in het bewustzijn van duizende mensen die hun plaats niet meer weten of zich aan de kant gezet voelen en op zoek zijn naar " zekerheid" en " veiligheid". Omdat zij geen raad weten met het feit dat mensen zonder papieren hun vuilbakken komen ledigen en de spagetethi 20% duurder wordt in hun GB die dan nog gaat sluiten en naar onder schoppen in plaats van naar boven en het gat van bovenaf laten vullen in plaats van zelf het heft in handen te nemen om de leegte op te vullen.

Ik heb op 10 juni voor CAP gekozen omdat er in dit land en in deze wereld 1000 mensen rondlopen die naar boven willen schoppen ( globaal) en van onder willen inzetten ( locaal) en zich verantwoordelijk voelen voor een algemene zaak ( " een andere wereld is mogelijk") en die in hun buurt op hun werk en in hun omgeving opkomen voor zeer concrete sociale, ecologische en democratische verzuchtingen (" een andere politiek is mogelijk").

Als mensen als Pinkje en mensen van CAP e.a. aan de goegemeente niet bewijzen dat zij in staat zijn met én gemeenschappelijke ervaringen én duidelijke meningsverschillen SAMEN te handelen dan geeft ge elke idee van een andere wereld in handen van onze politieke tegenstaanders die met " eigen volk eerst" of "Walen en immigranten buiten" het politiek en ideologische gat opvullen.

Ik zal in dat gesprek bv volgende zaak in brengen tegenover de kritiek van Pinkje op het ontbreken van een fair trade visie in onze GB-campanje.

5 jaar geleden is uit een fietstocht van Antwerpen naar Gent naar de O19-manifestatie langs boerenbedrijven en industriële bedrijven de idee gegroeid bij een aantal anderglobalistische mensen om in Gent een boerenmarkt te starten.

Net vlak bij de te sluiten GB aan de Dampoort is vanuit die discussies op initiatief van buurtcomité De Toekomst een boerenmarkt gestart die 5 jaar lang elke zaterdag van 9 u tot 12 u honderden mensen bijeenbrengt rond de rechtstreekse afzet van de producten van 7 boeren uit de omtrek van Gent. En met elke laatste zaterdag van de maand een buurtbabbel met een potje koffie waaruit al heel knappe buurtinitiatieven gegroeid zijn ( o.a. de strijd tegen de teloorgang van de "Groene Banaan" 7 ha groen in de stad).
Zie :
http://www.gentblogt.be/2007/09/05/vijf-jaar-boerenmarkt-sint-amandsberg

Laat het nu net die "bommas" zijn die elke dag naar de GB-Dampoort gaan die ook de meest enthoesiaste kopers zijn op die boerenmarkt omdat er wekelijks vlak voor hun deur goedkoop lekker en vers voedsel wordt aangeboden .

Pinkje moet beseffen dat het vraagstuk van de ecologische voetafdruk en het vraagstuk van de econnomische democratie tegenover een multinational als Carrefour maar echt op tafel kan komen als deze vraagstukken zich aandienen als heel concrete practische keuzes die zich stellen in het heel concrete dagelijkse leven en werken van mensen. En die boerenmarkt vlak bij de GB m.i. het enige duurzame locale initiatief dat is voortgekomen uit O19, is nu net zo'n initiatief waarbij je met een paar practische keuzes een wereld van verschil kunt maken.

Pinkje heeft gelijk om op te komen voor de Chinese arbeider die uitgebuit wordt om speelgoed te maken dat in de Carrefour verkocht wordt. Pinkje heeft gelijk dat het loon van deze Chinese arbeider vandaag niet de eerste zorg is van de Volvo-arbeider die dat speelgoed gaat kopen voor zijn zoontje of dochter met Sinterklaas. Zijn og haar eerste zorg is zoals Jan zegt dat de zoon of dochter naar school kan, kleren heeft en een toekomst kan hebben in deze maatschappij zoals die is met alles er op of er aan. Is het ooit anders geweest in de geschiedenis van de mensheid ?

Maar Pinkje onderschat het confronterende effect van zo'n GB-actie op het bewustzijn van die " rijke consumerende GB-klant met rotverwend kind". Zo'n campanje houdt mensen een spiegel voor het gezicht door minstens simbolisch als eerste stap te tonen dat " iets anders mogelijk is" wanneer Carrefour zonder boe of ba 900 mensen aan de deur zet om nog meer winst te maken. Om in een twee fase met vakbonden en buurtcomités effectief een strategie uit te werken om NEE te zeggen aan het plan van Carrefour.

Pinkje staart zich blind op die CAP-spiegel en de simboliek die CAP via petities, films en weblogs voorhoudt .Hij wijst een ex-werkneemster van GB die op 10 juni geinteresseerd geraakt is in een "andere politiek" met de vinger omdat zij in het gat kruipt van al die pietpeuterige Vlaamse vetgemeste consumenten die naar beneden schoppen tegen de Chinese arbeiders in plaats van Anders te Gaan Leven.

Pinkje verwijt haar dat ze zegt " ik wil opkomen voor mijn ex-collega's " En hij verwijt CAP dat die haar daarin steunt omdat CAP een "denkfout" maakt over de werkelijke verhoudingen in dit dossier.

Pinkje overtuig ons van onze "denkfout" en Marijke Tilley en CAP zullen de eerste zijn om onze actie bij te sturen door onze denkfout recht te zetten. Maar tot nader order voelen wij aan dat onze redereing "behoud van winkels, jobs en sociale voorwaarden" wel degelijk een belletje heeft doen rinkelen bij duizenden die er een signaal in zien om Carrefour van antwoord te dienen.

Politiek is geen zaak van goede bedoelingen maar van machtsverhoudingen. En machtsverhoudigen is een zaak van grote groepen mensen. Tenminste vanuit democratisch standpunt. "Denkfouten" zijn in laatste instantie ook een zaak van macht. Want wie de macht heeft over bedrijven en politieke instellingen kan bepalen wie " fout" denkt" en wie "correct" denkt.

CAP werpt zich niet op als de "correcte" andere politiek.
CAP werpt zich op als het werktuig, de hefboom, een scharnierpunt, een draaideur in handen van grote groepen mensen ( en in onze ogen zijn onze 25.000 kiezers al een eerste stap in een lang debat met vele grote groepen mensen) om hun lot in eigen handen te nemen om uit deze wereld een "andere wereld" op te bouwen MET alle oordelen of vooroordelen die de machtsverhoudignen in de maatschappij vandaag nalaten in de hoofden alle de meerderheid van de bevolking . Wij gaan in gesprek en in actie met grote groepen mensen als "totale mensen" zijnde consumenten, werkenden, werklozen, buurtbewoners, ouderen e.d. Dat zijn allemaal niet te onderschatten maar toch secundaire deelsegmenten van een globale identiteit die deze maatschappij hen oplegt via de machtsmiddelen die de politiek, de economie, de cultuur enz. ter beschikking staan.

Wij ervaren een diepgaande vooruitgang in het bewustzijn over de realiteit van deze maatschappij dat deze maatschappij GEEN democratie is. De huidige politieke krisis toont dat zeer goed aan. De mensen zijn gaan stemmen en diegenen die verkozen zijn zijn bezig met zichzelf en niet met hetgeen de samenleving echt aangaat ( bv. afgedankt worden in Carrefour). Maar de vooruitgang die wij merken i het bewustzijn van brede groepen mensen drukt zich niet uit in politieke macht.

De politieke situatie in dit land is zo "urgent" (Pinkje heeft groot gelijk om te wijzen op de "urgentie" in vele dingen vandaag alleen veronderstelt hij dat CAP geleid wordt door de gewone train train van deze maatschappij en het is hem vergeven als wij face tot face een aantal zaken kunnen opklaren) de situatie is zo urgent dat mensen als Pinkje en mensen als Marijke Tilley en haar vrienden en vriendinnen van CAP zich de luxe niet meer kunnen permitteren om onze verschillen van mening af te doen als " denkfouten" waarbij ieder in zijn eigen overtuigen de realiteit van vandaag te lijf gaat om in deze neoliberale tijd te werken aan " die andere maatschappij die mogelijk is".

Willen wij de tendens naar rechts, de kolonisatie van de inzet, de arbeid en de democratischaé participatie van mensen door de neoliberale krachten ( van Carrefour tot de neoliberale partijen) tegenhouden dan gaan wij " zonder fouten" en " correct" moeten zijn tegenover die grote groepen mensen die hun plaats niet meer vinden in deze dolgedraaide maatschappij welke uitleg ze ook geven voor deze sociale culturele of politieke uitsluiting. (Waar haalt Pinkje het aan om te veronderstellen dat CAP tegen papieren is voor mensen zonder papeiren is ?)

De " politieke correctheid" van CAP is niet een of ander "idee" zelfs het meest correct anti-neolibeale, maar net dat geheel van tegenstrijdige ideeën die de machtsverhoudingen kunnen veranderen ten gunste van én de Chinese arbeider en de Volvo-arbeider en alle andere mensen die materieel of in gedachten gebonden zijn aan die wereldwijde productie- en consumptieketen die van deze aardkloot een dorp gemaakt heeft. Maar een dorp dat keurig wordt opgedeeld in machtsblokken die tegen mekaar worden uitgespeeld, is het niet de Chinees tegen de Belg, dan is het de Waal tegen de Vlaming of de Marokaan tegen de Kosovaar of die van den Aldi tegen die van Carrefour of die van De Brugse Poort tegen die van de Dampoort. Met 1 doel voor ogen: wie de macht heeft moet die macht behouden. Wie rijk is moet rijker kunnen worden.

Hoe denkt Pinkje in te grijpen in het bewustzijn over complexe problemen als de ecologische voetafdruk of de strcutuur van de economische democratie in groepen als Carrefour bij grote groepen mensen als hij geen controle heeft over de media, de regering, de bedrijven enz. zonder te vervallen in het verwijt dat hij CAP maakt, met name dat zijn actie wordt gezien als een beetje klungelen aan de rand verpakt met een of ander schoon idee of achter een of ander groep aan te lopend is het niet de klant van GB dan is het de andersglobalistische wakkere burger of de boeruit het Zuiden.

Hoe denkt Pinkje zijn idee ( al dan niet met "denkfouten ")aan de man of vrouw te brengen indien hij niet aan die man of vrouw kan bewijzen dat dat idee zijn of haar machtsverhoudingen kan veranderen in zijn of haar belang ? Ideeën en denkvormen spruiten inderdaad niet voort uit verlichten geesten. Meer dan ooit in deze coplex gemaakte mondiale samenleving komen ideeën meningen voort uit brede gemediatiseerde ervaringen van grote groepen mensen die meer en meer lotgenoten die levenen werken in gelijklopende gestandardiseerde omstandigheden maar alsmaar meer verkruimelde talen spreken en met tegenstrijdige opinies hun eigen werkelijkheid bekijken.

Er is geen grote neolibeale boeman die deze wereld samenhoudt en een big brother die mensen zegt wat mensen denken. Er zijn vele big brothers die allemaal zeggen wat gij denkt omdat mensen niet de ervaring hebben opgedaan in het nu of in het veleden dat " een andere wereld mogelijk is" of dat zij niets of bijna niets te winnen hebben met het mogelijk maken van een andere wereld en dus hun situatie al dan niet passief aanvaarden zelfs al vinden zij deze wereld tegenstrijdig met hun belangen.

Indien Pinkje deze visie op belangen en machtsverhoudingen een denkfout vindt dan denk ik dat onze wegen na een face to face gesprek indedaad terug zullen scheiden.

Maar wat ik nu merk aan de GB-actie dat is dat er zo weinig denkfouten in zitten en zo veel potentieel om iets te veranderen dat CAP en Pinkje perfect in staan zijn om samen op te trekken voor doelstellingen die misschien nog niet behoren tot de " commons sense" van grote groepen mensen, maar daarom NIET tegenstrijdig zijn aan hun bewustzijn hoe zij vandag in deze maatschappij in de huidige machtsverhoudingen hun belangen bekijken en kunnen verdedigen.

En als wij lukken in dat samen optrekken dan denk ik dat wij rapper dan ge denkt machtsverhoudingen kunt veranderen. Of de idee ingang doen vinden dat machtsverhoudingen altijd kunnen veranderen. Of effectief bepaalde resultaten behalen in de vedediging van belangen van mensen .Waarbij de middelen altijd kleiner zijn dan de doelstellingen die wij voor ogen hebben. En waarbij wij vooral zelf leren in dit gezamelik werk door " denkfouten" te corrigeren en dus onze doelstellingen kunnen bijstellen. Vandaag is onze doelstellng met deze actie: "behoud van jobds, winkels en sociale voorwaarden".

Welaan dan waarom zouden Pinkje en zijn eventuele vrienden en vriendinnen en CAP niet samen kunne optrekken voor deze doelstellingen en een alternatief uit werken voor de te sluiten GB aan de Dampoort ? In een erste fase om in een tweede fase dat alternatief te gaan verddigen bij personeel, vakbonden, stad en overheden. Niet tegen de belangenverdediging van vakbonden en personeel, maar net MET vakbonden en personeel als een "andere politiek die mogelijk is"

Die GB-Dampoort is in de huidige markttermen "verwaarloosd".Managers beslisen dat die " niet meer van deze tijd is". Maar voor mij en vele anderen is dat de gezelligste winkel die ik ken. Ik kom er al 20 jaar en ikzelf en mijn kinderen doe er dagelijks onze boodschappen. Behalve op zatedag want dan ga ik naar de boernemakrt en kom er de zelfde "bommas" tegen als in de GB die net als ik 20 eurcent geven aan de Roemeense vluchteling die bang is om de petitie tegen sluiting te tekenen omdat hij dan denkt door de GB-manager weggejaagd te worden.

Waarom zouden wij op 1 oktober niet aan tafel gaan zitten om een plan uit te werken dat zegt: als die GB toe gaat dan heb je daar honderden vierkante meter distributieruimte die wij claimen omdat Carrefour die ruimte opgeeft. Niet omdat ze niet rendabel is in de ogen van de buurt of in de ogen van diegenen die er hun boterham mee verdieneen. Maar omdat ze niet rendabel is in de ogen van de aandeelhouders.

Waarom zouden wij in een eerste stadium als " andersglobalisten" geen plan kunne opstellen om die ruimte te claimen voor een grote boerenmarkt waar boeren uit de streek hun verse producten kunnen aanbieden zodat er een veel kortere keten ontstaat van landbouwproducten in plaats van de producten uit China te laten overvliegen ?

Want laat het nu net De Chinese industrialisatie zijn die zorgt voor een toename van de vraag naar graan om de miljonen boeren die hun land velaten in China te voeden.

En laat het nu net de grootdistributeurs zoals Carrefour zijn die vandaag speculeren op de stijgende graanprijzen die maakt dat wij onze SPaghetti in de Carrefour duurder betalen net al ons brood. IsPinje tegen de Spaghettiloze dag die in Italië vorige week is georganiseerd tegen de stijging van de prijs van de spaghetti. Pinkje weet toch ook dat als deItaliaanse consument mer betaalt dat dat geld NIET het loonzakje van de Chinese arbeiders komt en zeker niet in de spaarkous van de Chinese boer. Waarom is Pinkje doof voor het argument dat Carrefour ook meewerkt aan de prijsstijgingen van basismerkproducten in haar strategie van franchisering.

Laat het nu net de boer in China en de boer in West-Europa zijn die onevenredig weinig krijgt voor het werk dat zij leveren net zoals de kassierster van GB alsmaar flexibeler moet weken en onevernedig minder krijgt van de rijkdom die zij door haar arbeid levert.

Laat het nu net de Europese Unie en de Chinese Staat zijn die het belastingsgeld van iedereen verkwanselt om die spculanten en grootgrondbeztiters vet te mesten met landbouwsubsidies en loonlasstverlagingen

Waarom zouden wij dat belastingsgeld niet claimen en naar de stad, de regering stappen en zeggen dat dat geld niet naar die speculanten moet gaan maar naar een cooperatieve van consumenten die een onder controle van consumenten en werknemers boeren de kans geeft hun producten zelf af te zetten. Dit als plan dat zou kunne naar boven gehaald wordne als Carrefour de mensen van GB blijft chanteren en met afdanken en haar afdankingen doet betalen door onze sociale zekreheid en de overheid,t.t.z. door U en mij.

En waarom zou zo'n cooperatie in dit irjke land in tegenspraak zijn met gelijkaardige initiatieven onder controle van werknemers en verbruikers en boeren. Waarbij het de zaak is om rekening te houden met concrete machtsverhoudingen, concrete ervaringen en realiteiten mbt vakbonden, sociale bescherming en strcuturen die in dit land nu eenmaal anders gegroeid zijn dan in het zuiden. Om te beletten dat ge niet als naive dromers overkomt, goed om een paar ideetjes te leveren waar een of andere politieker van kan profiteren om te zeggen hoe goed hij het wel meent en hoe erg hij het toch allemaal vindt, maar dat je er spijtig gnoeg niets aankan doen....

Als CAP nu in deze GB-actie iets bewijst dan is het dat wij locaal bezig zijn én de machtsverhoudingen tegen grote economische groepen als Carrefour proberen te wijzigen én het bewustzijn over de ongelijke verhoudingen in deze neoliberale tijd aanscherpen bij duizende mensen.

Dat dit allemaal nog veel te wineig en met veel fouten gebeurd daar heeft Pinkje geijk in. Maar alleen samen zullen wij die fouten en zwakheden kunnen rechtzetten.

Dus nogmaals voorstel:

afspraak maandag 1 oktober 20 u. Wie doet mee ? Locatie af te spreken.

.

Jan schreef:

"
>> Natuurlijk is er een veel te hoge consumptie, maar is dat de schuld van de 'onkritische arbeider'? No way. Dat is de schuld van het kapitalistisch systeem, dat ervoor zorgt dat de rijkdom in de wereld onrechtvaardig verdeeld wordt. Het zijn de eigendomsverhoudingen die we moeten aanklagen, niet de mensen. Dat is de cruciale denkfout die jij maakt."

Op wat draait het kapitalistisch systeem? op Consumptie, dus consumeerd men minder dan stort het systeem in elkaar.

Of bent u zo'n voorstander dat iedereen zijn eigen huis, eigen auto, eigen frigo heeft?

Mensen zoals u moeten eens goed nadenken over welke toetomst ze willen want de arbeiders verheelijken, hen niet met de vingen wijzen en schrijven dat het niet aan hen ligt is een denkfout van jewelste en een gemakkelijksheidsuitspraak waar alle linkse partijtjes zich van bedienen...

Beste Flup,

Ik denk dat jouw uitspraken hier de gemakkelijkheidsuitspraken zijn: "stop met consumeren en het kapitalistisch systeem valt stil". Beargumenteer dat eens ajb?

Wat wij proberen te doen is niet aan de zijlijn gaan staan en met het betweterige vingertje "anders gaan leven" roepen, maar via gesprekken, acties en discussies mensen te sensibiliseren en te mobiliseren om op te komen voor een "andere politiek" en een "andere wereld", een wereld die ecologisch duurzaam en sociaal rechtvaardig is.

Dat heeft niks met verheerlijking van de arbeiders te maken. Wij vinden alleen dat je je niet van vijand moet vergissen. Zoals Raf al stelde: "geen schop naar beneden maar een schop naar boven".

En wees maar zeker dat dit geen gemakkelijke opdracht is. Dit is een verdomd moeilijke opdracht. Veel moeilijker dan te zeggen "stop met te consumeren" of "stop met werken".

"
Ik denk dat jouw uitspraken hier de gemakkelijkheidsuitspraken zijn: "stop met consumeren en het kapitalistisch systeem valt stil". Beargumenteer dat eens ajb?"

Als niemand meer Cola bv. dan heb je geen cola fabriek meer en worden er in Colulmbia geen vakbondsleden meer doodgeschoten omdat die op zich dan ook geen reden meer van bestaan hebben,

men zou dan eventueel de cola fabrieken kunnen ontmantelen en die grondstoffen dan kunnen gebruiken vr meer duurzame projecten,

of als men net FN herstal, men stopt er met werken en één vd globale spelers op de wapenmarkt bestaat niet meer en kan men dan die fabriek ontmantelen en er iets constructiever mee opbouwen,

en onderts leert men aan de arbeiders dat ze best aan carppolling doen(bneste zou natuurlijk zijn dat ze tevoet, met het openbaavvervoer of fiets gaan werken,

men legt ze dan ook uit dat ze best met één frigo vr meerdere familie kunnen toekomen als e die natuurlijk niet volstoppen met vanalles dat ze niet nodig hebben zoals cola en nestlé, Unilever producten,

ze raad ze ook aan om meer bij de boer te gaan kopen, liefst een bio boer dan een chemische boer,

ze leert ze ook aan dat vegetarisch leven een stuk beter is vr de planeet waar we opleven en er zodoende veel minder soja moet geproduceerd worden zodat boeren in het zuiden weer meer verschillende telen kunnen doen dan enkel zoals wat ze nu doen met soya, omdat het consument het vraagt, die vleeseters dus, roofbouw plegen op hun landen, elke jaar hetzelfde planten put het land uit in tegenstelling als je elk jaar iets anders plant
,

zit je wel met het probleem dat je een serieuze bewustmakingscampagn moet opstarten met infofolders en infoavaonden en probleem is dat die mensen moeten gaan werken en/of liever nr de VTM kijken(heb zelf drie jaar in een fabriek gewerkt, dus ik praat niet uit een ivoren toren),

als 80% van alle wereldrijkdom hier geconsumeerd wordt dan vind ik je lichtjes naïef om te stellen dat het de schuld is van het kapitalistisch syteem en niet van individuen, bv. arbeiders, om de bureaucraten en zelfgenoegzame middenklasse niet te vergeten,

wie reed er tachtig jaar geleden met en en auto en wie heeft er nu allemaal een auto?

wie had er tactig jaren geleden een frigo en wie heeft er nu allemaal een frigo?

en kan dit lijstje nog wel eventjes verder zetten,

probleem is dat de arbeiders zich veel te weinig verzet hebben tegen het consumptiedreag van toen een kleine klasse en liever hun gewoonten overnamen en even rijk wilden worden dan eens na te denken...

Flup,

Waarom niet Coca Cola in handen nemen en er nog enkel eerlijke fruitsappen/limonades maken?
Waarom niet FN Herstal in handen nemen en er degelijk landbouwmateriaal vervaardigen?

Om dit te doen moet je wel diegenen die er werken (de arbeiders dus) bewust maken en dat doe je nu eenmaal niet door maximalistisch tewerk te gaan. Je doet dat door een heel proces af te leggen.

In Argentinië werden tijdens de financiële crisis van een paar jaar geleden verschillende bedrijven door de werknemers in handen genomen. Ik herinner me het verhaal van een sportschoenfabriek, waar de arbeiders beslisten om ipv adidas-schoenen de eerste fair trade sportschoen te gaan maken. Of de kamermeisjes van Hotel Bauen in Buenois Aires die zelf het hotel gingen runnen. Etc...

Het kan dus wel degelijk om bedrijven in handen te nemen en er een positieve draai aan te geven. Je moet daar wel de voorwaarden voor scheppen en dat kan enkel door stap-voor-stap bewustmakingsacties te doen. Dat is wat wij o.a. met de GB-actie beogen. Opkomen voor het behoud van jobs is een eerste daad van verzet.

Flup, we kunnen hier blijven discussiëren. Zou het niet beter zijn, zoals Raf al stelde, om eens een open debat hierover te organiseren? Wat denk je van 1 oktober ergens in Gent?

vind hier discussiëren leuker in die zin dat je niet onderbroken wordt en niet afhangt van tijd ;)

Weet daat ook van die fabrieks-en hotelsbezettingen,

maar hoe gaat je dat aanpakken bij bv.GB?

Mensen zijn hier niet zo solidait als in het Zuiden en kijken liever hoe zijzelf kunnen blijven werken of een mooiie pré in ontvangst kunnen, spijtig gnoeg een realiteit hier...

een paar korte reacties:

- het is inderdaad een heel goeie zaak dat er gepraat wordt over menings/actieverschillen, en dat het niet is 'vloeken en weglopen'. argumentatie en dialoog zijn heel belangrijke acties voor het opbouwen van echte democratie.

- zowel de redenering van cap als van pinkje en flup zijn belangrijk. beiden belichten de twee fasen van de strijd tegen de uitbuiting — top-down en bottom-up — maar de eerste legt de nadruk op de top-down en de tweeden op de bottom-up.

de gb-actie vertrekt van de top-down logica van het uitbuitingssysteem. ze probeert werknemers bewust te maken van het feit dat ze in een positie van onderdrukking, van uitbuiting, van semi-dictatuur gevangen zitten. om ze van daaruit samen te brengen, een zekere macht en zelfvertrouwen te geven om de strijd tegen de top aan te gaan. in de eerste plaats voor het lokaal behoud van werk, loon, winkel,..: dus bottom-up die niet fundamenteel het top-down systeem van ongelijkheid, onderdrukking, ziekelijke commercialisering aanklaagt. MAAR die wel betrokken mensen samenbrengt en hun bewustzijn sterkt dat ze ZELF iets kunnen doen tegen onrechtvaardige bazen. wat heel belangrijk is.

maar flup en pinkje willen verder gaan, zien de ruimere verbanden. en TERECHT. zij willen niet alleen hier een beetje macht opbouwen tegen onrechtvaardige bazen, maar het hele globale uitbuitingssysteem in vraag stellen en daartegen een lokaal alternatief opbouwen. zij willen niet alleen hier werk, loon en ne winkel, maar een manier van samenleven die alle medewezens respecteert en gelijk behandelt.

- het idee om, als de carrefour toch winkels sluit, die ruimten op te eisen voor een lokaal economisch/ecologisch initiatief is een heel interessant, alternatief bottum-up project.

volgens mij is de truk dus om beide visies/aanpakken samen te brengen: als mensen ONBEWUST zijn van hun eigen uitbuiting/slaaf-zijn, en niet beseffen dat ze zich er op lokaal vlak SAMEN tegen kunnen verzetten en organiseren, zal er nooit steun komen voor een werkelijk andere, rechtvaardige manier van samenleven op mondiaal vlak.

we moeten terug durven zeggen dat we ons niet goed voelen met ons (samen)leven, mensen aansporen om hun ongenoegen niet meer te onderdrukken met tv, alcohol/drugs, slaappillen, etc... de verschrikkelijke toestand van de huidige wereld komt voor een groot stuk doordat mensen hun problemen ontkennen en in zichzelf onderdrukken i.p.v. er met anderen over te spreken en er zich tegen te organiseren.

maw, mensen moeten beseffen dat ze misschien de 'verkeerde'/verdwaalde mensen/organisaties/winkels/... hebben gesteund, en dat ze nu beter moeten nadenken over wie het echt met hen en met de natuur, en met de hele wereld goed voor heeft..

dit klinkt misschien groots maar is het niet zo. onderschat niet hoe simpel de waarheid is: veel te weinig mensen hebben veel te veel macht/rijkdom; de macht/rijkdom is veel te ongelijk verdeeld en de machtigen/rijken willen alleen maar meer macht/rijkdom, en ze trekken hun niets aan van de natuur... hier is het zeker nodig de globale context erbij te halen. de cijfers zijn bekend...

het belangrijkste obstakel is niet de waarheid, maar hoe er iets tegen te doen... mensen terug zelfvertrouwen en eigenwaarde geven en hen stimuleren om die zelf op te nemen/eisen.

we moeten terug collectief handelen, een collectief bewustzijn opbouwen en mensen steunen die zo handelen, zo een bewustzijn verspreiden. elkaar steunen...

dus ook actief leren/inspireren over bottum-up initiatieven in de hele wereld. en dat begint in het klein (heel lokaal, met een paar mensen...), met een zaadje, dat groeit, en bloeit, en andere zaadjes rondstrooit, en bijen waaraan zaadjes blijven plakken...

Voor mij hoeft dat niet zo direct.

Deze website kan wel een uitstekend medium zijn om van gedachten te wisselen en echt op zoek te gaan naar enkele al dan niet fundamentele verschillen tussen wat CAP zoal verkondigt en wat er leeft bij enkele anderen met 'n grote mond, mezelf incluis.

Ik vrees dat 'n samenzitten nogal intimiderend kan overkomen, zeker gegeven raf's stellige mening dat andersdenkenden wel 'overtuigd' kunnen worden op zo'n vergadering.

Zelfs via dit medium, waar je toch verondersteld wordt de TIJD te nemen en desnoods de repliek van de ander vijf keer kunt herlezen, merk ik nog dat er op heel wat dingen niet echt worden ingegaan, of bepaalde argumenten iets te rap worden afgewimpeld.
Maar een fijne, diepgaande discussie is het wél geworden.

Wat mij wel mateloos intrigeert, is dat er door de discussie, enkele CAP'ers plots beginnen te spreken over collectiviseren van gebouwen en productiemiddelen van multinationals. Dàt is pas een denkpiste! Maar dan ook wel GEHEEL in tegenspraak met het reformistische discours dat ze aandragen naar pakweg de Carrefourdirecties, de werknemers en de klanten, waar ze uiteraard met geen woord reppen over hun wildste dromen.

Ook leuk is dat de vermoede trotskistische achtergrond van enkele CAP'ers hen ervan weerhoudt zo'n collectiviseringen te organiseren als 'voorhoede', maar hun ambities uit te stellen tot op het moment dat ongeveer iedereen het met hen eens zal zijn. Dat wordt dus nog wel enkele decennia wachten. Van urgentie gesproken... :-p

Soit, just my two cents.

je kan dit niet anders dan onhandig verpakte lafheid noemen

Ik ben het idee van face-to-face discussiëren wel genegen. Een forumsessie (zoals die hierboven) laat inderdaad meer ruimte toe voor reflectie, maar aangezien de bovenstaande "dialoog" de drang naar actie van elke deelnemer benadrukt lijkt een fysieke ontmoeting mij wel aangewezen.

Anyway, als ze doorgaat, laat het mij weten. 'k Zal d'er zijn.

Maar wat wordt dan de inhoud van dergelijk samenzitten?
De missie van de CAP, het syndicaal ondersteunen van de gb-werknemers, of mag het iets breder?

Alledrie de thema's zijn goed voor mij, met een voorliefde voor het 'iets bredere'. Misschien kunnen de antagonisten hierboven een agenda uitwerken (for what it's worth, een 'vergadering' met en tussen anti-autoritairen loopt toch altijd een beetje uit de hand) ;-)

http://gb-campagne.blogspot.com/2007/09/discussie-over-onze-campagne.html

mocht men bij de CAP nu ens beseffen dat "Indymedia" niet bestaat dan stonden we alweer een stuk verder...

armoede is troef dezer dagen in deze bananenrepubliek precies,

vooral intellectuele armoede

De samenvatting door * van de discussie is zinvol.
Alleen al een poging doen om een aantal grondige meningsverschillen die leven rond zo'n concrete actie op een rij zetten is zinvol. De tegenstellingen in het overdenken over dit gegen zijn enorm. Maar wie zegt dat er in de praktijk niet iets kan gebeuren dat nog niet gezien is ?
Vandaar het voorstel:
+maandag 1 oktober 20u ik zoek een geschikte ruimte.
+Ik heb ondertussen Marijke Tilley de initiatiefneemster van deze actie op de hoogte gebracht maar zij kan niet en het is geen probleem dat wij het Gents houden.
+iedereen is welkom

Natuurlijk ben ik overtuigd van deze zaak, maar i.t.t. tussenkomsten heb ik dit gesprek niet voorgesteld om andere " te overtuigen". Dit gesprek is op het net begonnen als kritiek op de GB actie van CAP. Logisch toch dat diegenen die ermee bezig zijn hun overtuigng kenbaar maken.Kijk ondertussen ook eens naar het viedoverslag van de tweede GB-ronde:
http://www.anderepolitiek.be/nieuwecap/modules/news/article.php?storyid=667

Mijn houding in het gesprek zal bepaald worden door de idee van de verbruikerscooperatieve en door de vraag of dat vandaag in deze maatschappij in dit apeland in deze strijd in deze stad een bruikbaar voorstel zou kunnen zijn .

Er zijn twee mogelijkheden:
+ofwel begint Pinkje het gesprek met zijn kritiek
+ofwel begin ik het gesprek met dit voorstel.
Daarna debat met de aanwezigen.

raf

ik zie het wel zitten om af te komen en enkele fundamentele kritieken op een rijtje te zetten. Zeker als er nog wat volk afkomt. We kunnen er allemaal maar van bijleren en het is inderdaad een boeiende topic. Alhoewel ik niet denk dat we op het einde van de avond het helemaal eens zullen zijn.

Maar kan het niet de 30e sept, of de 2e, 3e of 8e oktober? De 1e ligt nogal moeilijk voor mij

mucho greetz
pinkje

echt interessante discussie! zo moesten er meer gevoerd worden

Het is inderdaad zo dat Carrefour geen onschuldige speler is in de wereldeconomie. Een nieuw bewijs hiervan is ook de sluiting van 16 vestigingen in België. In de plaats van deze vestigingen dienen her en der goedkopere vestigingen geopend te worden met slecht betaalde werknemers.

Een goed artikel vind je hier:

http://www.lsp-mas.be/lsp/archief/2007/09/14/gb1.html

De sluiting van de 16 vestigingen is geen oplossing voor zowel de buurtbewoners als voor de arbeiders uit Oost en Zuid die de producten produceren.

maandag 8 oktober 20u.
café Goud Mandeken
Pensmarkt/Hoiaard
9000 Gent

OK ?

ik zal er zijn

x
steven

Zaterdag staken de 16 GB's die met sluiten bedreigd wordt. De staking komt er nadat dinsdag op de ondernemingsraad duidelijk werd dat de directie geen duimbreed toegeeft om van haar afdankingen (900) en sluitingen af te zien.
Integendeel, op de vraag van de vakbonden om voor het overblijvend personeel werkzekerheid te beiden kwam een njet. Dat wil zeggen na deze herstructrering staat niets een volgende in de weg.
Wordt zeker vervolgd.

Gezien op deze site een interssant debat plaatsvond over deze sociale strijd graag uitnodiging aan alle geinteresseerden om zaterdag op post te zijn vanaf 9 uur aan de GB Dampoort om de stakers een hart onder de riem te steken.

het CAP heeft als uiteindelijk doel aan verkiezingen mee te doen,geenzins de emancipatie van de arbeiders maar ze activeren om ze aan het CAP karre te laten duwen.

Ik wil er ook op wijzen dat Raf,een mens dat het zeker goed meent,een praatwaterval is,wees gewaarschuwd.

Een CNT is in opbouw,later meer.

Op de site vqn CAP kom ik iop het eerste zicht n elk geval geen enkele globale bekommernis tegen. Ze klagen in woorden weliswaar over de "aanhoudende neoliberale politiek". maar hun "solidariteit" beperkt zich op het eerste zicht wel tot de nationale achtertuin. Hun eisenpakket zou zo uit een verkiezingsfolder van s.pa of zelfs de cdenv, behalve misschien dat idee van de parlementaire weddes.
Ik krijg het echt op mijn heupen van die engnationalistische invulling van het universalistische begrip solidariteit.

Dat ze mij echt eens uitleggen hoe we de wereld ooit rechtvaardiger kunnen maken zonder dat de Belgische overconsumerende en hypervervuilende burgers hier ook een duit van in het zakje doen. We kunnen toch niet met zijn allen. met hersens en handen, de financiele, industriele, militaire, imperialistische krachten blijven steunen, voor wat luxebrood en luxespelen die ons worden toegegooid....Want in die logica is men bij de CAP precies wel terechtgekomen. Eerst de belgische arbeiders bevrijden EN de verzekering geven dat ze hun huidige welvaartspeil zullen behouden, en dan de rest van de koek bekijken en zien hoe breed of eng hun globale solidariteit kan worden ingevuld.. en hoe hard ze het vigerende globale economische systeem eigenlijk willen bijsturen..

Dit vloekt honderd procent met wat ik overal rond mij lees over ecologische voetafdrukken en de uitverkoop van onze planeet en toekomst in de handen van enkele molochs, die in hun economischlogische waanzin enkel meer en meer winst, plunder en uitbuiting zien.
De plundertrein ratelt steeds sneller en sneller. het allergrootste deel van onze geldoverdrachten komt in de schoot van enkele razendsnel groeiende multinationals. Doe gewoon je frigo open en kijk naar je groentenconserven of je frisdranken. Multinationals die in de laatste tientallen jaren machtiger geworden zijn dan het gros van soevereine staten op deze aarde. Economische macht die geheel psychopatisch gedrag vertonen, in de totale onmogelijkheid is te denken vanuit empathisch. moreel. solidair standpunt. Omdat dat nu eenmaal indruist tegen het kortetermijnwinstprincipe waar iedere multinational met handen en voeten aan gebonden is. Het enige waar een multinational gevoelig voor mag zijn, is de beurspuntwaarde van haar aandeel op het einde van iedere dag. Het is stomme statistiekje dat vervolgens alles bepaalt. werkgelegenheid, investeringen, saneringen, agressieve overnames, lobbying, corruptie, marketing, vernietiging van onze planeet, vernietiging van het recht voor lokale gemeenschappen om zelf te beslissen over grond, water, energie, landbouw, natuur.

Dit lijkt mij een compleet krankzinnig systeem dat ons rechtstreeks naar de ondergang leidt. Maar het is een uiterst efficient systeem om hier in het westen nog vele jaren in relatieve materiele overvloed te leven. op de rug van miljarden andere medemensen, die zich alles afgepakt zien teneinde onze carrefourrekken te kunnen vullen met een overdaad aan overbodige luxeproducten. De meeste belgen eten zich te pletter, slikken antidepressiva en andere medicamenten dat het geen naam geeft, en zullen deze winter weer voor negentig procent van het vrije tijd lekker voor de buis hangen, drug nummer EEN van onze natie. De gemiddelde belg heeft op dit moment nog altijd geen clue van wat er gaande is op deze aardbol, dat er wel degelijk globale onrechtvaardigheid bestaat, alsook een razendsnelle vernietiging van ons klimaat en ecosysteem, onontbeerlijk om als menselijk ras op lange termijn te overleven. en dat de oorzaken van een groot deel van die destructieve krachten ZEER goed aanwijsbaar zijn. Ze zijn aanwijsbaar in de dagdagelijkse daden van de onderbetaalde bankbediende, die zijn klanten allerhande onethische beleggingen moet aansmeren teneinde verzekerd te blijven van zijn eigen job, om de naieve consument die in de GBrekken nog altijd honderdeneen nietduurzame of mensdiermilieuschadelijke producten koopt, of om supermarktbediendes die er niet eens aan denken om ervoor te zorgen dat er ethischer producten worden verkocht...het zou hen immers hun job kosten.
En dat moet ten allen tijde vermeden worden. Ons consumptiepeil is zo immens hoog, en toch voelen we ons steeds meer onbevredigd, willen we steeds meer. Globale rechtvaardigheid en herverdeling is dan wel het allerlaatste waar we willen aan denken, zo geobsedeerd als we zijn door onze eigen angsten en daaruit voortvloeiende hebberigheid en hebzucht.

Ik weiger mee te gaan in zo een engprotectionistisch discours. Terwijl de wereld van tolkien in brand stond, kibbelden de meeste hobbits nog lange tijd verder, onbewust van de alomtegenwoordige brandgeur vanuit mordor.... Maar niet alle hobbits keken naar hun eigen navel.....

Ofwel geloof je in een kans dat molochs als carrefour ooit echt bekommerd zullen zijn om de wereld (wat Carrefour uiteraard beweert met haar zgn 'duurzame' bedrijfsbeleid, net als alle andere molochs met hun greenwashingmarketing), ofwel zoek je naar manieren om de geldkraan van deze giganten dicht te draaien. Hetzij door sabotage, bezettingen, boycott en zeker ook door er niet voor te willen werken.

Hieronder nog enkele cijfers voor zij die nog altijd niet beseffen hoe laat het inmiddels is.

"Global food companies are aggravating poverty in developing countries by dominating markets, buying up seed firms and forcing down prices for staple goods including tea, coffee, milk, bananas and wheat, (...)
30 companies now account for a third of the world's processed food; five companies control 75% of the international grain trade; and six companies manage 75% of the global pesticide market.
(...) two companies dominate sales of half the world's bananas, three trade 85% of the world's tea, and one, Wal-mart, now controls 40% of Mexico's retail food sector. (...) Monsanto controls 91% of the global GM seed market.

Household names including Nestlé, Monsanto, Unilever, Tesco, Wal-mart, Bayer and Cargill are all said to have expanded hugely in size, power and influence in the past decade directly because of the trade liberalisation policies being advanced by the US, Britain and other G8 countries (...) The companies are also said to be taking advantage of the collapse in farm prices. Prices for coffee, cocoa, rice, palm oil and sugar have fallen by more than 50% in the past 20 years. "

zonder kritisch te willen zijn:

over die cnt wordt al jaren gepalaverd, maar is nooit echt van de grond gekomen, zal het deze keer lukken??

Pinkje,

waar koop jij eten en zo eigenlijk dan als je het toch niet erg vindt dat de GB verdwijnt?

Ik doe er al jaren over om mijn consumptiepatroon kleiner, kritischer en ethischer te maken, en ik heb nog een ganse weg te gaan.

Momenteel bestaat het gros van mijn voedsel uit biologische en/of fairtrade producten, en daarnaast zijn er in de Brugse Poort te Gent nog verschillende kleine en middelgrote kruideniers, meestal uitgebaat door Turkse mensen.

Ik ga mij hier zeker niet op de borst kloppen: het is ongelooflijk moeilijk om de duurzaamheidsgedachte geheel te belijden.
Ik ben wel meer en meer trots dat ik al ongeveer tien jaar vegetariër ben, wat mijn impact op deze planeet wel beduidend kleiner maakt dan de meeste vleeseters. Daarnaast heb ik wél een auto om als freelancer overal in het land workshops te kunnen geven, en de uitstoot daarvan baart me dan weer veel zorgen.

Ook rond biologische voeding mag best wel wat kritiek gespuid worden: ook hier is maar al te vaak sprake van kapitaalsaccumulatie, van uitholling van het begrip of van een voorlopige ontkenning van de co-kosten die biologische producten van de andere kant van de wereld naar hier brengen.

Dat biologische voeding echter onbetaalbaar zou zijn voor de gemiddelde belgische consument is echter klinkklare onzin. Natuurlijk is het duurder, maar dit kan perfect samengaan met een kritisch onderzoek naar je financieel bestedingsbedrag. Koop meer basisproducten en minder overbodige luxe, en je hebt nog altijd niet zoveel centen nodig om gezond te kunnen overleven in dit landje.

Maar nu heb ik een vraag voor Wouter: hoe is het mogelijk dat jij nog zo kritiekloos insinueert dat het bestaan van lokale afdelingen van gigagrote voedselconcerns een absolute must is in ons land? Ben je dan vergeten dat voedselproductie en -distributie ooit veel kleinschaliger was, en dat dit bijna altijd per definitie rechtvaardiger is? Besef jij wel hoe GROOT carrefour de afgelopen tientallen jaren geworden is, en zie jij daar dan echt geen enkel gevaar in?
Dergelijke kritiekloosheid (indien mijn inschatting klopt), vind ik meer en meer wraakroepend. Onwetendheid wordt meer dan een fout, het wordt een zonde. Een zonde waarop je zult worden aangerekend. Want een héél klein beetje nadenken, rond je kijken en je informeren is al genoeg om te zien dat hier vreselijke dingen aan het gebeuren zijn.
Hoe loopt het af als het allergrootste deel van onze voedselproductie nu al in handen is van slechts ENKELE haaien, die het geen ene moer kan schelen hoe wij ons daarbij voelen of welke gevaren rond machtsmisbruik en sociale en ecologische drama's dit inhoud?
Deze economische machten schrikken er zelfs niet voor terug gelijk wie te doden die maar durft hun economische winstmarges in gevaar te brengen.
Open je ogen, man, voor Carrefour ze helemaal sluit :-)

"Momenteel bestaat het gros van mijn voedsel uit biologische en/of fairtrade producten, en daarnaast zijn er in de Brugse Poort te Gent nog verschillende kleine en middelgrote kruideniers, meestal uitgebaat door Turkse mensen."

Hoe weet jij dat die producten bij kleine en middelgrote kruideniers ethish gemaakt zijn?

"Daarnaast heb ik wél een auto om als freelancer overal in het land workshops te kunnen geven, en de uitstoot daarvan baart me dan weer veel zorgen."

Het is triest dat mensen altijd wel een reden vinden om een auto te hebben kunnen verantwoorden.

"Maar nu heb ik een vraag voor Wouter: hoe is het mogelijk dat jij nog zo kritiekloos insinueert dat het bestaan van lokale afdelingen van gigagrote voedselconcerns een absolute must is in ons land?"

Ik insinueer niets, ik stelde enkel een (provocerende) vraag ;)

"Open je ogen, man, voor Carrefour ze helemaal sluit :-)"

Hopelijk sluit jij je ogen niet als bij Bioplanet gaat kopen, iets vd Coltruyt dat al even erg is als Carrefour en soortgenoten...

fijn om te horen dat je maar provoceerde....

ik tracht echter wel zo eerlijk mogelijk mijn consumptiepatroon te beschrijven, met al mijn strevingen en teleurstellingen en morele dilemma's erbij.
Kun jij dit ook???
Waar koop JIJ dan je voedsel en hoe tracht jij dit zo duurzaam mogelijk te doen? Of eet je niet? :-)

Ik denk dat het gros van de producten die bij 'den turk' te koop zijn zeker niet duurzamer zijn dan in de GB.
Wat het eventueel een heel klein beetje 'fairder' maakt, is dat je door bij hen te shoppen niet nog méér geld stopt in de zakken van een aantal werelddistributeurs.

Maar uiteraard lijkt het mij noodzakelijk dat ook kleinere middenstanders meer en meer hun producten fairder trachten te maken en zoveel mogelijk kleinschalige producenten aanspreken.

Makkelijk is dat allemaal niet, maar WAT moeten we dan doen?????

Gewoonweg kritiekloos blijven shoppen bij Carrefour en andere giganten???

Tracht daar eens een antwoord op te geven, Wouter, of is het je enkel te doen om iedere oprechte poging tot vermindering van het wereldleed af te doen als onmogelijk en niet geheel consequent? How cynical is that?
Waar sta jij, Wouter?
Durf je dit te beantwoorden?
Of blijven we met zijn allen lekker mentaal verder masturberen, op elkanders kop kakken, en ons wentelen in enerzijds-anderzijds-spelletjes?

greetz

"Fijn om te horen dat je maar provoceerde...."

Ben ok in provoceren ;)

"ik tracht echter wel zo eerlijk mogelijk mijn consumptiepatroon te beschrijven, met al mijn strevingen en teleurstellingen en morele dilemma's erbij.
Kun jij dit ook???
Waar koop JIJ dan je voedsel en hoe tracht jij dit zo duurzaam mogelijk te doen? Of eet je niet? :-)"

Soms eet ik enkele dagen niet en soms wel, ik geloof in wilskracht...

"Ik denk dat het gros van de producten die bij 'den turk' te koop zijn zeker niet duurzamer zijn dan in de GB."

Dan hebt u een probleem, net zoals ik...

"Wat het eventueel een heel klein beetje 'fairder' maakt, is dat je door bij hen te shoppen niet nog méér geld stopt in de zakken van een aantal werelddistributeurs."

Ok, maar waar is de grens dan dat die kleine ook geen wereld distribeurs worden?

"Maar uiteraard lijkt het mij noodzakelijk dat ook kleinere middenstanders meer en meer hun producten fairder trachten te maken en zoveel mogelijk kleinschalige producenten aanspreken."

ja, maar als iedereen dat wil worden die ook groot met alle gevolgen vandien...

"Makkelijk is dat allemaal niet, maar WAT moeten we dan doen?????"

Momenteel een vraag waar ik geen directe oplossing kan op beantwoorden...

"Gewoonweg kritiekloos blijven shoppen bij Carrefour en andere giganten???"

Neen

"Tracht daar eens een antwoord op te geven, Wouter, of is het je enkel te doen om iedere oprechte poging tot vermindering van het wereldleed af te doen als onmogelijk en niet geheel consequent? How cynical is that?
Waar sta jij, Wouter?
Durf je dit te beantwoorden?
Of blijven we met zijn allen lekker mentaal verder masturberen, op elkanders kop kakken, en ons wentelen in enerzijds-anderzijds-spelletjes?

greetz "

Ik stel me vragen net als jij en hoop ooit een antwoord te vinden(alhoewel ik wel een soort van schrik te gevonden te hebben omdat ik enkele antwoorden ken...

thx voor je eerlijke antwoorden.
Je laatste zin lijkt mij wel intrigerend.... wat uitleg?

Anyway,
ik ben blij te stoten op één argument dat zovelen van ons bezighoudt. Je schrijft: "
Ok, maar waar is de grens dan dat die kleine ook geen wereld distribeurs worden? "

Net op deze vragen bestaan er volgens mij enkele zeer sterke antwoorden.
Wanneer je bekijkt hoe Carrefour wereldleider geworden is, dan zul je merken dat dit helemaal niet organisch-natuurlijk is verlopen....
Kleine gemeenschappen moeten politiek in staat zijn om hun eigen producten te beschermen, moeten misschien soms heffingen kunnen doen op bepaalde import om hun eigen kleinschalige productie te kunnen beschermen. Gemeenschappen, steden, dorpen, provincies, regio's zouden ook opnieuw in staat moeten kunnen zijn om voorrang te verlenen aan kleinschaligheid. Deze 'kleinschaligheid' kun je wel degelijk definiëren, heel onze economische geschiedenis staat er zelfs bol van: het kan gaan om antitrustmaatregelen, om het kapitaal van natuurlijke personen voorrang te verlenen op dat van rechtspersonen (anonieme bedrijven waar aandeelhouders samen een immens kapitaal bijeenvergaren), om plafonds rond omzet, om het krachtdadig beschermen van autonome gemeenschappen die dreigen de dupe te worden van de expansiedrang van multinationals (bijv boeren die helemaal geen monocultuur en pesticiden willen op hun land) etc etc etc. Of om terug de legitimiteit van simpele collectiviseringen (niet door de staat, maar door verantwoordelijke arbeidersgroepen e.a.) te onderzoeken om zodoende de multinationals hun geld en goederen en dus macht afhandig te maken.

Ik geloof ook dat in een eerlijker vrije markt er helemaal niet zo vlug een kapitaalsaccumulatie gebeurt; Accumulatie wordt bereikt met heel veel geweld, corruptie en dumpingpraktijken.

Misschien dat de helft van de discussies op het WereldSociaalForum en zovele andere andersglobalistische fora wel gaan over recht op zelfbeschikking, bescherming van kleinschaligheid en lokale markten, etc.

Je vraag rond het gevaar dat kleine zelfstandigen groot kunnen worden is dus zeer relevant, maar er wordt in ieder geval ook heel sterk over nagedacht én in de praktijk rond geageerd. Zie maar naar de ideologie van de campesinobewegingen rond landbezetting in het zuiden.

Twee filmtips:
- Corporations, een documentaire rond het psychopatische gedrag van de hedendaagse multinationals en HOE zij precies hun macht verwierven in de laatste 140 jaar.
- We Feed the World, over de desastreuze impact van molochs als Carrefour, Cargill, ADM, Wall Mart, Monsanto en enkele anderen op ons ecosysteem, ons leven, onze toekomst.

love ende respect
pinkje

De CNT is maar een middel om tot een coherente strijd te komen, geen doel op zich.De anarchistische strijd is soms verward en tis de bedoeling om er iest aan te doen.
Om die CNT op te starten ben ik naar de franse CNT-AIT naar raad ga vragen wat zij prompt ook aanboden.
Nu,ik wil de karre niet voor de paarden zetten en dit dus op tgemaak opbouwen,stap voor stap.Ik ben heden stichtingstexten aan het schrijven om deze CNT(of hoe het ook zal noemen)een context te geven(om geen recuperatie te zijn van commies en andere autoritairen).
Ieder poging is een link naar een vervolg.

Schitterende discussie hier.er is een klein detail dat jullie niet inkalculeerden een jaar geleden. Carrefour gaat hoogst waarschijnlijk failliet. Ze speculeren enorm met het cash geld en daar zouden ze wel es hun nek op kunnen breken. (leveranciers moeten 3 maand wachten op hun geld, door het verschil hebben ze een enorme cash flow waarmee ze volledige containers (met fietsen bv) zonder winst kunnen verkopen en hun concurenten de nek doen breken. ze doen dit al jaren maar gaan er door over d e kop gaan vermoed ik. Hoogmoed komt altijd voor de val.)
ik verwacht dat dit tamelijk snel zal gebeuren.
Veel Boeren in FR willen al niet meer leveren aan Carrefour.
Ik heb altijd geweigerd te leveren aan Carrefour of offertes te maken voor hen.

Ik leverde wel aan de Bijenkorf voordat ze in de Ahold holding stapten;

Ik zit al een hele tijd met een plan om een collectieve winkel te beginnen net als een markt een beurs die echt een winkel is met kassas en barre codes enzo maar waarbij alle producenten losse verkoopunits hebben die ze huren van een verhuurder. Ik sta met ons bedrijf op dat soort centra in NL.Cash en Carries.

Het centraal kassa systeem rekent af met de klant en verdeelt de producten naar leverancier/standhouder van eht centrum ahv de barrekode.
De verhuurder zorgt voor de infrastructuur en personeel voor de algemene organisatie en verdeelt die kost over de m2 waarbij de huurder enkel verantwoordelijk is voor zijn 'markt' stand die permanent is weliswaar. hij kan daar personeel zetten of niet naar eigen keuze, moet die zelf aan vullen en alle producten van een sticker voorzien.

Je stelt een toelatingsbeleid op voor deelname waarin de duurzame en ecologische principes beschreven staan als voorwaarde voor deelneming.
De huurders hebben jaar contracten of meer en daarmee spreid je het risico, ga je machtsconcentratie tegen;
Je kan het koppelen aan een alternatief betalings systeem http://www.regiogeld.de of bekijk de Gelre in Nederland

Waar ik mee zit is kapitaal. op dit moment krijg je geen gebouw noch lening vast voor zoiets te financieren.
Dus denk ik verder aan het CSA kapitaal model waarbij consumenten en leveranciers renteloos participeren in de aankoop van een gebouw en terrein 1000 m 2 is een minimum;
Je doet dat in een VZW vorm zo blijft het kapitaal altijd bij de burgers.(succesierechten vrij) net als ecowat.

Iedereen kan bovendien zoiets beginnen die een beetje commercieel is ingesteld. Wil iemand gerust vrijblijvend in lichten over het systeem IN Nl schieten ze als paddestoelen uit de grond in de woon decoratie sector de laatste tien jaar. Eignelijk doen sommige GWH dit ook al soms.

Ik ben zelf bedrijfsleidster dus ik weet wel een beetje waar ik het over heb.
Misschien weet iemand een betaalbaar gebouw te huur/te koop dat geschikt is met parkeerplaats neem dan kontakt op via CAP.

Een leuk filmpje is ook dat van de overschakeling naar lokale productie van voedsel op Cuba in 1990 - 94
op youtube
ik weet niet meer hoe het heet.
groetjes allemaal