Dat “het middenveld” niet altijd gelijk staat aan “kritische tegenspraak”, is met de deur in huis vallen. Hyperpragmatisme en bureacratische cultuur, gemengd met zelfbehoud zijn ingrediënten van het menu van veel organisaties. Dat men zijn handen vuil moet maken om te handelen, in plaats van een schoon geweten te behouden als een stel saloncommunisten lijkt nog aannemelijk. Toch lijken er ook grenzen te bestaan aan wat kan niet kan. Natuurpunt heeft die gewetensloos overschreden door hun akkoordje met Electrabel. Dat datzelfde Electrabel op dit moment een klacht heeft ingediend tegen Greenpeace wegens bendevorming als “wraakactie” op een actie tegen kern- en steenkool centrales, is blijkbaar geen issue. Uit een diepe bezorgdheid voor ecologische thema's, het milieu, energieproblemen en zelfs natuurbehoud, toch even een kort stuk vol verwondering.

Het akkoord van Natuurpunt en Electrabel

Blijkbaar heeft Natuurpunt een akkoord getekend met Electrabel, dat hen zou verzekeren van zo'n slordige 200,000 Euro steun van de energiereus, in het kader van een milieu-educatief project. In de marge van een interne studiedag bij Suez is er gesproken over een financiële participatie aan Natuurpunt voor een laagdrempelig project rond biodiversiteit. De Vlinder-mee actie is daarvan een eerste realisatie met de bedoeling om een breed publiek in contact te brengen met biodiversiteit dicht bij huis.

Dat deze energiereus ten alle prijze een monopoliepositie wil behouden, alsook dat ze er alles aan doet om het milieu extra te belasten, in plaats van schone energie te voorzien, blijkt niet alleen uit de reportage die Panorama onlangs maakte, maar ook uit de rapporten van Greenpeace dat Electrabel simpelweg het slechtste scoort wat groene energie betreft, zowel op vlak van kernenergie als van fossiele brandstoffen. De groene stroom van Electrabel bedraagt 0,03% van door hen totaal geleverde stroom. ‘Electrabel groen’ staat nog steeds in het rood in de tabel van Greenpeace. Bovendien komt het grootste deel uit afvalverbranding en is deze dus zeer dubieus. Zie: http://www.frogman.be/images_ext/energiebrochure/pdf/Ebelgroen_NL.pdf [1]. Toch lijken deze 'minimale probleempjes' geen obstructie te vormen voor Natuurpunt.

Ter verantwoording gaf de voorzitter van de RVB, Willy Ibens, het volgende antwoord: “Deze projecten hebben voor ons een hoge prioriteit maar vragen door hun grootschalig karakter een belangrijke financiële inbreng die we extern moeten zoeken. In eerste instantie zoeken we voor deze doelstelling steun bij de overheid en bij bedrijven die deze doelstelling willen ondersteunen. (...) Het maatschappelijk middenveld - waartoe Natuurpunt behoort - heeft een belangrijke signaalfunctie rond allerhande maatschappelijke thema’s. Wij willen mee de motor zijn van maatschappelijke verandering op het gebied van natuur en milieu maar eveneens rond sociale thema’s zoals diversiteit, sociale uitsluiting, enz. Wij zijn geen drukkingsgroep maar een maatschappelijke beweging - gesteund door een grote professionele organisatie - met een grote eigen verantwoordelijkheid om het zelf beter te doen en zo een voorbeeldfunctie in te vullen. Onze geloofwaardigheid hangt in de eerste plaats af van de mate waarin wij die rol ook effectief en kwaliteitsvol kunnen spelen.” (zie JNM-forum, categorie Milieu- item “natuurpunt en electrabel= http://www.jnm.be/forum [2]).

Al lijkt dit antwoord zekerheid en vastberadenheid uit te stralen, toch is de trots van Natuurpunt niet zo rotsvast. Bedenkelijk is dat op hun website tussen de logo's van de partners het logo van Electrabel (bewust?) is weggelaten.

De technieken van Electrabel

Dat Electrabel geslepen is als het aankomt op 'communicatie', is geen nieuws. Na het offensief in HUMO om de film “an inconvenient truth” bij HUMO te betalen, en haar logo in de Delhaize die nu een groen imago heeft, te zetten, is nu Natuurpunt aan de beurt. Dat dit een techniek van “Greenwashing” is om hun meedogenloos imago mee op te poetsen, is blijkbaar geen issue voor Natuurpunt. Op die manier kan Electrabel zich weer eens mooitjes “greenwashen”.

De bedrijfscommunicatie is dan ook vanzelfsprekend: “Met het oog op de uitdagingen waar ze voor staat, wil de onderneming vandaag haar imago ontwikkelen en toetst ze bovendien al haar beslissingen aan vier basiswaarden: klantgerichtheid, performantie, aandacht voor de medewerkers en zin voor verantwoordelijkheid. Deze waarden komen tot uiting in alle communicatieacties van de onderneming. Zo concentreert Electrabel sinds vorig jaar haar sponsoring- en mecenaatsacties op twee assen: enerzijds de maatschappelijke herintegratie van mensen die, om redenen los van hun eigen wil, uit het maatschappelijk weefsel zijn losgeraakt en anderzijds de bescherming of de valorisering van het leefmilieu. Het spreekt dan ook vanzelf dat Electrabel onmiddellijk gewonnen was voor het project « Sociale werkplaats Natuur- en Landschapszorg » voorgesteld door de vzw Natuurpunt. Sommigen zouden het huwelijk aan niemand aanraden, andere beweren dan weer dat het een bron van geluk is... Hoe dan ook, wij zijn heel gelukkig - en zeer trots - het huwelijk te vieren van de twee thema's van ons sponsoringbeleid binnen dit zeer ambitieuze project.” (http://www.natuurpunt.be/default.asp?ID=202 [3])

Wat is solidariteit? Greenpeace en de aanklacht van Electrabel wegens bendevorming

Ik vraag me op dit moment af of Natuurpunt ook de oproep van Greenpeace, een platformtekst tegen de beperking op “vrije meningsuiting”, tekende; zelfs nog kan tekenen? Greenpeace werd net door Electrabel aangeklaagd voor bendevorming. Waar er een vanzelfsprekende solidariteit zou moeten heersen tussen milieubewegingen, lijkt de praktijk eerder die van navelstaarderij en zelfbehoud.

Maar ook hier heeft de heer Ibens een mooi antwoord op: “Overigens word ik niet graag gegijzeld door de meer offensieve kant van de milieubeweging. Zoals in de natuur heeft elkeen zijn niche. Er is plaats voor hele gamma natuur- en milieuverenigingen. Van lokaal tot internationaal, van verenigingen met professionals en donateurs tot verenigingen met geëngageerde professionele en vrijwilligers ‘doeners’, van fundi’s en realo’s.” Een sterke eensgezinde milieubeweging lijkt meer dan ooit nodig met de problemen waarvoor we staan. Hopelijk zet dit Natuurpunt toch even aan tot een minimale reflectie.

Zie verder persboodschap van Natuurpunt, wat meer op een reclameboodschap van Electrabel lijkt, op:
http://www.natuurpunt.be/default.asp?ID=202 [4]

Voeg een commentaar toe