EUROMAYDAY ‘07 GENT - wie zijn wij? : Ovl IMC

Onze werkgevers verschuilen zich achter interim-kantoren. Die beloven ons de job van ons leven, maar zodra we ziek worden, is het uit met de pret. Geen ontslag nodig. Ook genante interne mails: met een interim-barrière blijft discriminatie onzichtbaar.

Dus werken wij hard en zonder klagen aan de vernietiging van de aarde. We kopen lage-loon-kleren om onszelf te verkopen. Wij staan uren in de file, om auto’s te maken, zolang het nog kan. We rennen heen en weer om bankkantoren te poetsen met chemische producten. Al die haast. Zo weinig tijd voor ethische vragen, voor het vormen van gemeenschappen, voor het creëren van alternatieve strategieën om te overleven – om te leven!

Schipperend tussen dag- en weekcontracten, blijven we zoeken naar een gepaste job, een vaste job. Voor minder laat men ons niet los. Wij worden geactiveerd, begeleid en empowered om het onvindbare te zoeken. Wie niet oplet, krijgt zelf de schuld en verliest ook nog zijn uitkering.

De sociale zekerheid heeft immers ook te lijden onder de economische crisis. Maar welke crisis bedoelt men precies? Onze vrije markteconomie blijft groeien, maar onze bestaansonzekerheid ook!
Moeten wij ons daarbij neerleggen? Om het even welke partij toejuichen dat zij haar “goede werken” mag voortzetten?

Wij, mensen met of zonder papieren, flexwerkers, leefloners, doppers, geschorsten, stagairs, studenten, zelfstandigen in bijberoep, onvrijwillige part-timers en part-time vrijwilligers, artiesten, nomaden… Wij zijn onzichtbaar voor de ogen van de macht, maar elke dag zijn we talrijker. Vandaag komen we naar buiten in tientallen Europese steden. Niet om te vieren. Maar om de vinger op de wonde te leggen. Mayday! Mayday!

Meer info op http://www.euromayday.org en http://www.anarchie.be

Rooie Freya loopt op kop

GENT - Op 1mei vieren alle socialisten feest en komen er boze betogers een beetje van hun neus maken. Dat was ook gisteren het geval. Freya, traditiegetrouw in pittig rood, liet dat niet aan haar hart komen. Ze voerde de troepen aan die triomfantelijk door het zomerse Gent opstapten, waarna de stad werd overspoeld door toeristen uit eigen stad die de Dag van de Arbeid kwamen vieren op de terrasjes en in de parken. Uiteraard liepen zowat alle SP.A-politici en militanten mee op in de indrukwekkende stoet. Een paar tientallen mensen liepen achterwaarts mee in de stoet. Zij wilden hiermee het signaal geven dat het achteruitgaat met onze sociale verworvenheden. Ze droegen bordjes met nieuwe verworven 'rechten': recht op ontslag, recht op verplicht solliciteren, recht op leven onder de armoedegrens, recht op illegaliteit. Even werd het podium beklommen om naast Freya Van den Bossche hun eisen uit te schreeuwen. Maar er kwamen geen rellen van.