Roma zonder dak, Gent zonder hart... : Ovl IMC

Gelijke kansen, ook voor de Roma

Gelijke kansen op huisvesting:
- Een woning is prioritair om een stabiel leven op te kunnen bouwen;

Gelijke kansen op arbeid:
- Mogelijkheid om te werken zodat men over voldoende middelen beschikt om in het dagelijks onderhoud te kunnen voorzien;

Gelijke kansen als burger:
- Sociale rechten én een degelijke begeleiding om een weg te vinden in de gecompliceerde bureaucratie.

Voorgeschiedenis

Midden oktober dreigde een ontruimingsactie van de stad een groep van 50 à 60 Roma dakloos te maken. Hun huizen in de Rabotwijk moesten gesloopt worden om plaats te maken voor een stadsvernieuwingsproject. De families, op zoek naar een nieuw onderkomen, verhuisden naar een leegstaand pand in Ledeberg. Ze werden hier door de Stad op brutale wijze verjaagd. Het pand werd opzettelijk definitief onbewoonbaar gemaakt. Ten einde raad brachten verschillende families met kinderen de nacht door in parken.
Geconfronteerd met dit acute huisvestingsprobleem snelde een groep Gentenaars te hulp. Samen kraakten ze eerst het voormalige belastingskantoor aan de Poel, vervolgens een leegstaand stadsgebouw in Nieuw-Gent en tenslotte eind december het voormalige bejaardentehuis van Solidariteit voor het Gezin. Keer op keer werden ze harteloos uit deze noodoplossingen gesmeten zonder dat iemand zich bekommert om het lot van deze mensen, waaronder vele kinderen. Ironisch genoeg zijn de gebouwen aan de Poel en Nieuw-Gent sinds de uitzettingen nog altijd niet in gebruik genomen. Het dakloze bestaan van deze families had dus ook vermeden kunnen worden.

Een leven in extreme armoede

De huisvestingsproblemen van deze groep mensen zijn een uiting van eendieperliggend sociaal probleem. De Gentse Roma -veelal van Slowaakse origine- verblijven als EU-burgers legaal in ons land.
Nieuwe EU-burgers kunnen voorlopig niet vrij op de Belgische arbeidsmarkt terecht. De overgangsmaatregelen bepalen dat deze mensen zich enkel kunnen vestigen als zelfstandige of onder bepaalde voorwaarden kunnen werken in een knelpuntberoep. Het administratieve kluwen maakt dit laatste echter vaak zo goed als onmogelijk. Het soort zelfstandige beroepen waarvoor zij in aanmerking komen, zoals krantenbedeler of pompbediende, levert met zo’n 500 à 600 euro per maand te weinig op om met een gezin menswaardig te kunnen overleven. Gezien de hoge huurprijzen in Gent zit er voor deze families dan ook vaak niets anders op dan leegstaande huizen te kraken om een dak boven het hoofd te hebben.

Mensen verliezen door dit zwerversbestaan hun domicilie en daarmee hun verblijfsrecht. Een referentieadres kan alvast een oplossing bieden aan dit probleem. Ocmw Gent weigert deze ondersteuning. Voormalig voorzitster Uyttendaele (VLD) reageerde eerder: “De toestand van de Roma grijpt ons als mens aan, maar we kunnen niet toezeggen”. Men wil geen precedent scheppen. Een houding die als afschrikwekkend effect moet dienen om de komst van andere Roma te vermijden.

Politieke oplossingen blijven uit

Stad Gent heeft op de huisvestingsnood geen ander antwoord dan een maand onderdak in een gemeenschappelijke tent voor 40 personen op de legerkazerne in Destelbergen. De Roma wensen op dit aanbod echter niet in te gaan.
Ze vinden het mensonwaardig om met z’n allen, zonder enige vorm van privacy, in een tent gepropt te worden. Bovendien zit bij velen de schrik er goed in en vrezen ze een herhaling van feiten zoals in 1999, waarbij mensen met een valstrik naar het politiecommissariaat gelokt werden. Van daaruit werden ze massaal gedeporteerd. Ook vinden ze deze oplossing geen stap vooruit. ‘Wat na deze maand?’, bedenken ze.

Ondersteuningsgroep Gentse Roma volgt hen in deze opvatting omdat een structurele en menswaardige oplossing dringend nodig is. Te meer omdat het budget dat de stad aan deze noodopvang voor een maand uitgeeft, reeds voldoende zou zijn om deze groep een half jaar lang een woning te laten huren of een jaar lang een huurtoelage. Een degelijk alternatief moet stabiliteit bieden. Wij stellen voor om onmiddellijk huisvesting te creëren in leegstaande gebouwen of in andere oplossingen zoals containerwoningen.

Ook de mogelijkheid om voldoende inkomen te verwerven via arbeid, wordt politiek teniet gedaan. Geert De Boeck (kabinetsmedewerker Dewael – VLD): “ons principe is duidelijk: wie naar hier komt om te werken en daar ook in slaagt, is welkom. Wie geen werk heeft, die moet terug”. Vanuit de VDAB is er echter geen begeleiding naar werk mogelijk. Zij redeneren dat Roma niet beschikbaar zijn voor de gehele arbeidsmarkt, dus ook niet bemiddelbaar zijn.

Met een dergelijke houding creëert men enkel een duale samenleving met economisch nuttigen en economisch nuttelozen. De Roma zijn hier omdat ze elders ook niet welkom zijn. Het verlangen van mensen om zich hier te vestigen, moet niet bepaald worden door hun economische meerwaarde.
Mensen op zo kort mogelijke termijn aan eender welke job helpen is niet zaligmakend, want deze visie gaat niet op voor ouderen, mensen met een handicap, sociaal kwetsbaren, ongeschoolde jongeren, e.d.

Daarom is een degelijke begeleiding op maat en gelijke sociale rechten noodzakelijk. Zonder deze begeleiding blijven Roma aanlopen tegen willekeur en gesloten deuren.

Het Gentse beleid t.o.v. de Roma wordt mee vorm gegeven door burgemeester Termont en zijn voorganger Beke die menswaardige structurele oplossingen tegenwerken. Deze politici, die zich socialist noemen, laten kinderen in het park slapen. Kinderen die een veilige omgeving nodig hebben om school te kunnen lopen en om uit te groeien tot volwaardige burgers van onze stad. De politici verkiezen mensen in armoede te laten leven in plaats van hen kansen te bieden.

Breek de muren af van Fort Europa, te beginnen in Gent!

Ondersteuningsgroep Gentse Roma

Rekeningnummer: 979-2395553-46

Website: http://www.vluchteling.be/roma