Solidair met 'Aken 4 ' - Brussel : Ovl IMC

Solidair met de ‘Aken 4’

We staan hier vandaag voor de Duitse ambassade om onze solidariteit uit te drukken met de Aken 4. Sinds 23 maart 2005 staan onze kameraden Gabriel, José, Bart en Begoña terecht in Aken, Duitsland, nadat ze er op 28 juni 2004 gearresteerd werden.

José en Gabriel zijn twee Spaanse anarchisten die allebei meer dan 2 decennia in de diepste kerkers van het Spaanse gevangenissysteem hebben doorgebracht. Meer dan de helft van die jaren hebben ze onder het FIES-regime gevangen gezeten. Dit is een isolatieregime waarin psychische en fysieke folterpraktijken schering en inslag zijn. Sinds de invoering ervan, in 1991, zijn al minstens 15 mensen omgekomen onder de barbaarse omstandigheden in die FIES-eenheden.
Bart is een Belgische anarchist die al jaren actief is in de gevangenen-, kraak-, en dierenbevrijdingsbeweging.
Begoña is de zus van Gabriel. Zij woont in Duitsland en heeft een zevenjarige dochter.

Op het moment van hun arrestatie waren José en Gabriel voortvluchtig; enige maanden voordien waren zij ontsnapt aan het Spaanse gerecht en gevangenissysteem. Toen ze tegengehouden werden voor een controle op die noodlottige dag in juni vorig jaar, stond voor hen hun leven en vrijheid op het spel. En dus hebben ze zich met alle middelen ter hunner beschikking verdedigd. Het kwam tot een schietpartij met de politie en een gijzeling. Bart en Begoña staan terecht omwille van hun actieve solidariteit met mensen die hen dierbaar zijn.

De Duitse Justitie is op dit moment een spektakel aan het opvoeren van zogenaamde onpartijdige rechtspraak: het proces spitst zich toe op de strafrechterlijke ‘feiten’ die gepleegd zijn op 28 juni plus een op wel zeer wazige getuigenissen gebaseerde bankoverval die José en Begoña gepleegd zouden hebben enige weken voor hun arrestatie.
Voor ons is het echter duidelijk: onze kameraden staan terecht omdat ze de fundamenten van deze maatschappij in vraag stellen en aanvallen: autoriteit en staat, eigendom en kapitaal, gevangenis en wet… . Hun strijd tegen deze samenleving van uitsluiting en onderdrukking, zowel binnen als buiten de muren van de gevangenis, is de reden waarom ze gestraft worden.
Het is daarom ook dat het Duitse gerecht de ‘speciale behandeling’ verder zet die José en Gabriel al jaren in Spanje hebben moeten ondergaan. Zij worden voorgesteld als gevaarlijke criminelen en al maanden in quasi volledige isolatie gehouden. Bovendien worden José en Gabriel telkens naar de rechtbank gevoerd door gemaskerde speciale eenheden, geboeid aan handen en voeten, de ogen en oren volledig afgesloten. Ook moeten ze bij ieder transport verscheidene malen een naaktfouille ondergaan omringd door een dozijn flikken.
Alle protesten van publiek en advocaten tegen deze mensonterende behandeling worden botweg genegeerd. Ook alle pogingen om de situatie van José en Gabriel te kaderen in de context van hun voorgeschiedenis in de FIES en van hun strijd worden geweigerd. Justitie is blind en kent enkel haar eigen regels. Zo werd er bijvoorbeeld door de rechter wel uitvoerig geciteerd uit het strafrechterlijke dossier van Begoña: geldboetes en smaad (‘het opsteken van de middenvinger’); armoede en een opstandige geest zijn laakbaar en niet te tolereren!
Het zijn maar een aantal elementen die aantonen hoe het spektakel de klassenjustitie en de politieke afrekening verbergt.

Het hoeft ons allemaal niet te verbazen. Overal in Europa worden mensen die in verzet komen tegen het heilige kapitaal en zijn priesters steeds harder aangepakt en gedemoniseerd. Spraakmakend voorbeeld daarvan is de Marini-zaak in Italië waar justitie zelf een hele constructie opzette om op basis van enkele strafrechterlijke feiten zoveel mogelijk anarchisten achter de tralies te krijgen. Na elke actie waarbij echt verzet wordt gepleegd en eigendom en kapitaal aangepakt worden, blijven mensen maanden tot jaren vastzitten, zie bijvoorbeeld de opstand in Genua of Thessaloniki. Anarchisten worden telkens voorgesteld als criminelen of terroristen, liefst nog behorende tot één of andere hiërarchische organisatie… . Dat het daarbij ontbreekt aan enige materiële bewijzen, doet er voor de rechters van dienst meestal niet toe.

Spanje, Italië, Griekenland, Duitsland: is het toevallig dat het hier om landen gaat waar het fascisme diepe wortels heeft??

Op dit moment loopt er in Duitsland trouwens nog een politieke rechtszaak. In het ‘Magdeburg 3’-proces werden eind 2003 de Duitse linkse activisten Marco en Daniel veroordeeld tot respectievelijk twee en een half jaar en 2 jaar gevangenis voor hun verzet tegen dit gehate systeem. In februari van dit jaar werd de veroordeling van Marco bevestigd. Het herzieningsproces van Daniel is nog aan de gang. Op 26 april laatsleden werd Marco weer opgesloten omdat hij weigerde te getuigen op het proces van zijn vriend Daniel.
Wij willen hier van de gelegenheid gebruik maken om Marco en Daniel en al hun kameraden veel kracht en liefde toe te wensen.
Wij willen ook de aandacht vestigen op Thomas Meyer-Falk, deze antifascist en anarchist zit al meer dan acht jaar in bijna volledige afzondering opgesloten in de gevangenis in Duitsland. Ook hem zenden we vele groeten van kracht en liefde.
Wij weten dat er in Duitsland nog tientallen anderen zijn die worden vervolgd en/of opgesloten omwille van hun verzet tegen het heersende systeem en zijn totalitaire logica.
Aan allen groeten en een stevige omhelzing.

Solidariteit met allen die strijden tegen kapitaal en staat, die om hun winst- en machtsbelangen veilig te stellen, en geholpen door de hypermodernste technologieën, opnieuw onze samenleving dreigen om te vormen in een gigantische gevangenis.
Vrijheid voor Begoña, Bart, José, Gabriel, Marco, Daniel, Thomas, Werner, Axel, Harald, Mathias, Sabine, Christian, Birgit, Brigitte, Eva, … …

Stop alle folter!
Tegen alle gevangenissen!
De strijd gaat voort!

Brussel, 4 mei 2005

______

“Wat kan ik verwachten van een tribunaal als anarchist? Men kan het vragen aan Granados en Delgado, aan Sacco en Vanzetti, aan Severino di Giovanni, aan allen van de zaak Marini... Voorbeelden te over, en het historische geheugen is er om geconsulteerd te worden.”

“De revolte houdt niet op wanneer de rebel wordt “on-terecht” gesteld en opgesloten door een burgerlijke rechtbank. In tegendeel, de rebel groeit door deze tegenspoed, het is hier dat hij/zij zijn/haar karakter sterkt en dat veronderstelde twijfels die hij/zij zou kunnen hebben zich omvormen tot onweerlegbare zekerheden. Het is dan dat men de genadeloze en moordende natuur van de staat en zijn handlangers begrijpt. Het is in de gevangenis dat de rebel definitief zichzelf bepaalt”.
- Gabriel Pombo da Silva
_______