Stuur een brief aan Dewael : Ovl IMC

Minister van Binnenlandse Zaken
Dhr.Patrick Dewael

Geachte Minister,

Met deze brief vraag ik Uw aandacht voor de situatie van de Iranese vluchtelingen in België. Velen onder hen werden niet erkend als vluchteling. Nochtans komen zij uit een land waarvan algemeen geweten is dat de mensenrechten er dagelijks geschonden worden. Politieke gevangenen, schijnprocessen, folteringen, gebrek aan vrije meningsuiting en onderdrukking van de vrouw zijn er schering en inslag.

Ik begrijp dan ook niet waarom heel wat vluchtelingen uit de Iraanse Islamitische Republiek niet erkend worden in België. Het feit alleen al dat het merendeel van de vrouwelijke vluchtelingen uit Iran niet als vluchteling erkend wordt roept ernstige vragen bij mij op omtrent de manier waarop de asielaanvragen van deze en andere vluchtelingen door de Belgische asielinstanties behandeld worden. In Iran staan zij allen bloot aan vervolging wanneer zij niet gesluierd zijn (artikel 102 van de wet van de “tâzirat” voorziet 74 zweepslagen voor elke vrouw die de islamitische klederdracht niet respecteert). Nu zij het theocratisch regime publiekelijk aanklagen, zijn zij bij een eventuele terugkeer des te meer in gevaar. Verschillende onder hen hebben hier reeds doodsbedreigingen ontvangen.

Bovendien zijn er twee nieuwe elementen in het dossier.

Ten eerste:

Op 15 nov 2003 kwam er een akkoord en de 31 hongerstakers aan de ULB hebben tengevolge daarvan hun hongerstaking beëindigd. Het akkoord hield in dat alle actievoerders een nieuwe asielaanvraag konden doen op basis van nieuwe elementen.

Eén van die elementen was een brief van de Iraanse ambasade , waarbij de vluchtelingen met een terroristische groepering geïdentificeerd worden. Deze nieuwe feiten waren dezelfde voor alle actievoerders. De bevoegde instanties hebben verzekerd dat al deze dossiers in ernst en met loyaliteit zullen bestudeerd worden. Dit is niet gebeurd en om die reden voeren de Iraniërs opnieuw actie.
Alle actievoerders hebben bovendien hetzelfde nieuwe element aangebracht en toch krijgen sommigen een positief en de meesten een negatief antwoord. Waarom kunnen sommige actievoerders wel ontvankelijk verklaard worden, en anderen op basis van dezelfde elementen niet?

Ten tweede:

Op 22 december jongstleden keurde de Algemene Vergadering van de V.N. een resolutie goed waarin Iran terechtgewezen wordt voor de aanhoudende verslechtering van de mensenrechtensituatie. België stemde mee voor deze resolutie. De AV van de V.N. veroordeelt Iran opnieuw wegens schending van de mensenrechten na "resolutieloos" jaar van hoop. In de resolutie "........drukt de Algemene Vergadering haar ernstige bezorgdheid uit over de aanhoudende schendingen van mensenrechten in Iran, de aanhoudende verslechtering van de situatie inzake vrijheid van mening en van expressie en de aanhoudende executies zonder enig respect voor internationaal erkende waarborgen. De Algemene vergadering drukt ook haar bezorgdheid uit over het gebruik van marteling en andere vormen van wrede straffen, in het bijzonder de praktijken van amputatie en openbare executies, alsook de systematische discriminatie tegen vrouwen en meisjes in de wet............."

http://www.un.org/News/Press/docs/2003/ga10223.doc.htm

Door de niet erkenning als vluchteling moeten vele mensen hier in de illegaliteit overleven. Een onhoudbare situatie voor de getroffenen en psychisch heel zwaar. Tegelijk stuurt de Belgische overheid Iranese vluchtelingen niet terug. Hoe moeten zij overleven? Zij hebben niet het recht om te werken en evenmin recht op OCMW-steun. Moeten deze mensen hier dan overleven via zwartwerk, misdrijven of bedelarij?

Aan U, bezorgd om het respect voor mensenrechten in België en in Iran, vraag ik u de vluchtelingen uit Iran een legaal verblijfsstatuut te geven. De vluchtelingen uit Iran zijn in gevaar en hebben recht op onze steun en bescherming.

Hopend dat U deze mensen niet langer in de illegaliteit drijft en hen als volwaardige medeburgers erkent, onderteken ik,

Hoogachtend
………………..